Beach Run: strand, zand en Kijkduinpannetjes

21 juni: Terwijl het eindelijKlaar voor de startk zomer wordt in Nederland heb ik een andere goede reden om naar het strand te gaan: De Beach Run staat op de agenda. 5 of 10 kilometer ploegen door een zeer selectief en mooi parcours. De run is georganiseerd door o.a. Triathlonclub RTC en mijn eigen AV Sparta.

Voorpret

IMG_1558De dinsdag ervoor heb ik al wat voorpret beleefd door het parcours (deels) te verkennen. Kleine bordjes met oranje pijlen verraden een verdekt uitgezet parcours. Schelpenpaadjes, die al snel overgaan in kleine mulle duinpaadjes, waar je diep in wegzakt. Een grote brede duinpan, twee steile verharde klimmetjes, scherpe bochten, afdalingen  en een zwaar heide/paardenpad.

De laatste kilometer zal over het strand gaan, en het slotstuk is heuvelop met de finish op het Deltaplein.

Vreemde vogels

Het zonnetje breekt door als ik om 18.30 arriveer op het plein, waar zojuist de feestelijke ceremonie van het cross-WK triatlon is begonnen. Morgen zullen de Wereld Kampioenschappen in alle klassen losbarsten. Diverse nationaliteiten (die ook meedoen aan de Beach run) en belangstellenden zie ik voorbij schuiven. Enkele bejaarden kijken verbaasd naar alle drukte en sportief geklede sporters. Twee verklede animatie meisjes weten ook niet precies wat er aan de hand is. Iets met sport denken ze. Ik haal mijn startnummer op bij de tent, waar enkele bekenden (van AV Sparta) tref: hardlopers die zich nu inzetten als vrijwilligers. Veel (sterke) lopers van Sparta en andere verenigingen zijn afwezig. Zij doen mee aan een loop die komende zondag aan bod komt en meetelt voor het Fides circuit.

Hotel Atlantique met duinpad

Ik kijk nog even kritisch naar mijn Saucony Kinvara’s. Lichte schoenen, maar het zand gaat er wel heel makkelijk in, als ik me warm loop bij het duinpaadje langs het Atlantique hotel.  Ik kieper er bijna een half kilootje uit als ik naar de start ga. Misschien moet ik nog even naar mijn favoriete sportshop om een paar trailschoenen te scoren.Desalniettemin staan er 200 mensen aan de start bij de 5 km.

Het is een gezellige drukte bij het vertrek (op het strand ter hoogte van beachclub Gotcha). Ik besluit op de vierde rij plaats te nemen, maar wil ook niet vast komen te zitten in het zware zand, doordat er een langzame loper voor me de boel blokkeert. “Houd je in” houd ik mezelf voor, want de laatste keer had ik me enigszins opgeblazen door een te enthousiaste eerste kilometer. Inhouden is behoorlijk lastig, zeker als er na het startschot een aantal jeugdige atleten links en rechts voorbij sprinten. Bovendien wordt het parcours na een halve kilometer smal en is het dan lastig passeren

Zware schoenen

Het is al meteen zwaar als ik via het mulle zand de steile strandopgang naar het Deltaplein bereik. Twee Engelse jongens en een Russische jongedame die alleen uit spieren en botten lijkt te bestaan flitsen uit het zicht. Ik loop achter twee pubers. Een rank meisje met een zuurstok roze shirt zoeft met lichte tred langs me. Na 500 meter zakt de moed me in de schoenen. Maar daar is geen plaats meer voor bedenk ik me, want daar zit al een lading zand. Op souplesse rond ik het duinpad af.

Dit is wel mijn terrein bedenk ik me. 200 meter voor me zie ik drie lopers met als voorste Glenn Kunst van Haag atletiek. Hij is al twee keer bij andere cross-loopjes een kleine minuut voor me geëindigd. Ik schat hem 15 jaar, maar hij loopt beter dan menig geoefende volwassen atleet. Bergop zijn er veel lopers die het zwaar hebben, ik kan mijn snelheid behouden en pas mijn tred aan. In de afdaling lange passen en krachtige vering. Het “zuurstokroze meisje” heeft korte benen, dus die is duidelijk in het nadeel. Ik passeer haar en loop in de lange technische afdaling naar een jongen van rond de 24 die op zijn beurt op Glenn inloopt.

Ademnood en kuitenbijters

We lopen een smal duinpad omhoog. Beiden lijken naar adem te happen. Dit is echt weer een heel zwaar stuk.

Glenn Kunst  

Ik probeer achter de lange jongen te hangen, maar hij komt niet echt dichterbij. Hij wenst me succes als ik weer versnel en snel bij de Haag atleet ben. Als ik Glenn passeer lijkt het of zijn hoofd uit elkaar ploft.
Hij hijgt en puft, zweet gutst over zijn gezicht. Hij heeft het duidelijk lastiger bij de  grote hoogteverschillen. Ik wil niet stil vallen maar kom ook langzaam in het rood als ik de grote duinpan door moet steken. Ik denk dat we we daar richting strand draaien, maar kom bedrogen uit. Volgens mijn Garmin is er nog 2,4 kilometer af te leggen en ik vraag me af of ik het tempo nog kan volhouden. Er volgt nog een lus met tot mijn schrik als voorgerecht een lange verharde steile kuitenbijter. Het veld is nu al behoorlijk uiteengeslagen. Op het pad evenwijdig aan het strand moet ik bijtanken. De afstand met Glenn wordt kleiner. Het lijkt of hij zijn tweede adem vind.

Als we het strand op gaan is het gat nog maar 50 meter. Ik probeer ontspannen te lopen, maar dat is nog lastig. Dichtbij de zee is de grond te zompig. 10 meter landinwaarts al weer te rul. De vaart is er toch wel uit en Glenn passeert me vlak voor de oorspronkelijke start.

De vermoeide lopers gaan nogmaals via dranghekken over het mulle stuk bij de strandtent. Het is oppassen dat je hier niet bijna stil valt.  Het gat is te groot als ik nog aanzet op de strandopgang. Met een soort van eindsprint finish ik in 25.29 als 9e. Verrast over de goede klassering, maar ook over de langzame tijd. Het geeft des te meer aan hoe zwaar de omstandigheden zijn.

Ik stort weer tegen de dranghekken en hijg uit op de grond, terwijl ik mijn chip vergeet in te leveren. Even later geniet ik (als enige) van een heerlijke hete douche die in de portocabins zijn neergezet voor het hotel. Uit het raampje kijkend, kan ik de 10 km lopers voorbij zien denderen.

Tijden, uitslagen en foto’s

5 Km winnaar Jeroen

De 10 km wordt gewonnen door Remko Mocking (heren) en Liesbeth Voorthuijsen (Haag Atletiek) bij de vrouwen. De vijf kilometer is een duidelijke prooi voor Jeroen van Aken van het nabij gelegen 100 jarige haag Atletiek in 20.53. Hij houdt de overzeese concurrentie ruim van zich af: James Williams (Wells City Hamers) wordt tweede (22.44). Bij de dames wint de Russisch/Zuid-Afrikaanse Olga Firsova (24.09). Genietend van ossehaaspuntjes en een glaasje rood bij beachclub Gotcha, zie ik de lopers voor de 10 km binnendruppelen. Het duurt nog even maar dan zijn alle 600 lopers binnen. Sommigen moeten een wandeltempo aanhouden, anderen zijn nog opmerkelijk fris. Voor allen is het een zware beproeving en mooi loopavontuur op een fraaie locatie geweest.  


 Lees hier verder voor de uitslagen van de Beach run 2013

Voor een sfeerimpressie met mooie foto’s van de lopers bekijk hier de foto’s van Jeroen Tibbe of de foto’s van José Xavier

Meer sport blogs lezen? Kijk snel op SportBombarie

Advertenties

Over AriBombari

Run for your life, before life runs you!
Dit bericht werd geplaatst in Blogverslag hardloop wedstrijd en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Beach Run: strand, zand en Kijkduinpannetjes

  1. Pingback: Follow the trail: Loopjes off the road | Hardlopen: Leuke loopjes

  2. Pingback: Gestolen podiumplek bij Beachrun | Hardlopen: Leuke loopjes

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s