Duinrell: Mooie cross met uitdagingen


duinrellcross-2013Mijn eigen cluppie AV Sparta organiseert een hoop. Waaronder een pittige uitdagende cross voor de liefhebber. Vorig jaar was ik al bij de Duinrellcross met haar mooie parcours gaan kijken. Dit kwam omdat ik pas van het bestaan af wist nadat ik me (voor dezelfde dag) had ingeschreven voor de Bruggenloop (ook leuk). Nu werd het wederom  een ontspannen gang richting attractiepark, want ik zat nog letterlijk en figuurlijk in de Sinterklaasviering. De marsepein, gevulde speculaas en chocoladefontein waren behoorlijk in de smaak gevallen. Omdat ik toch bezig was gooide ik er nog een rijk gevulde kaasplank, biertjes en (bisschopswijntjes) tegen aan. Weer een laf excuus om eventueel slecht presteren bij de cross te verklaren.

Vlak voordat de on-line inschrijving van de eerste 1vd4 Hardloopwinkel sloot , koos ik om toch voor de lange cross te kiezen (9 km) ipv de korte cross.  Op moment van starten had ik dan ook een iets te hoog aanvangstempo . 1) de korte cross zat nog in mijn hoofd 2) Bij de start stond ik relatief vooraan 3) De diverse flessehalsen geven veel opstopping door de lopers dus kun je maar beter langzame of slecht wendbare lopers voor zijn. Het cross-circuit gaat -zoals de naam aangeeft over 4 wedstrijden en is vanouds sterk bezet. Ook is het meteen het kampioenschap voor de beste KPN-ers van Nederland. Nooit geweten dat ze zo veel mensen in dienst hebben die hard kunnen lopen (in hun vrije tijd dan he).

Het was vrij lekker weer, dus vlak voor de start gooide ik mijn ondershirt weg zodat ik met een relatief warme 8 graden in korte duinrellcross-2013klimbroek en singlet de klimmetjes kon aanvallen. Van vorig jaar wist ik dat er vlak na de start een joekel van een  klim (eerste stuk stijgingspercentage 14%?) in het parcours zat.Na wat vals plat volgt dan een langer beklimming naar het Duinrell uitkijkpunt, het hoogste punt van Zuid-Holland (voor wat het waard is;-)
duinrellcross-afdalingOndanks een kleine wijziging van het parcours was er niet op “lastigheid” bezuinigd: scherpe bochten met laaghangende takken en zwiepende bosjes, klimmetjes door modder en bladeren en scherpe afdalingen. Een afdaling was een stuk van 150 meter naar beneden, waar je makkelijk over de kop kon slaan.

De kunst van het crossen is je pas aan te passen (het lijkt wel een paskamer) aan de ondergrond. Ook het juiste schoeisel is geen overbodige luxe.  Het werden de trail schoenen met een agressief profiel, waardoor ik onbevreesd en ongegeneerd door de bochten kon denderen (in gedachte dan he). Ook kun je jezelf behoorlijk opblazen doordat je niet lekker in het ritme komt of jezelf opblaast door te hard de eerste klimmetjes aan te gaan.  Goed getrainde been, -buik, en rugspieren kun je ook goed gebruiken.

Duinrell_2013_5

Afijn na een kort stukje inlopen en het weerzien van wat clubgenoten was ik nog in het ongewisse over de afstand en aantal rondes. Op de site stond 8,5 en 4 rondes, maar ik hoorde ook geluiden over 9,5 km en/of 3 rondes.
Duinrell_2013_3Veel tijd om na te denken heb ik niet, want bijna iedereen staat al bij de start.  Zoals gezegd kom ik redelijk aan de voorkant terecht en ga bijna sprintend weg.  Bij twee grote plassen wijken een aantal lopers uit naar links en de anderen naar rechts. Deze mooi-weer lopers zijn zeker bang voor spettertjes of een  modderbad. Tussen de twee plassen kan je nog net lopen als je niet bang bent voor slipgevaar. Als of de rode zee zich opent. Het levert me meteen 30 plaatsen winst op en ik loop zomaar bij de top 50 (incl. 5km lopers) en vlak achter “Fast” Tejo Scholten en “Furious” Teresa Sotomayor (verre familie van die Cubaanse hoogspringer heb ik gehoord), die er duidelijk zin in hebben. Het plan was om aan eind van de eerste ronde terug te vallen op een redelijk comfortabel tempo. Iets dat duidelijk niet lukte.

Duinrell_2013_4Het afdalen gaat zo hard dat ik mezelf steeds in gang kan trekken (en moet oppassen om geen mensen ondersteboven te lopen of zelf gelanceerd te worden). Met een soort molenwiek probeer ik snelheid en balans te bewaren. Inmiddels waren Herman en Hans mij al voorbij gegaan (“logisch”), terwijl ik “not so Furious” Teresa voorbij loop. Het is haar eerste cross en vooral het dalen is het gebrek aan ervaring merkbaar.

In ronde twee moet ik wederom de steile klim op en is het even slikken (even dacht ik aan wandelen). Gelukkig kan ik met kleine pasjes een soepele tred bewaren. Hans heeft het lastig aan het einde van de klim en is een mooi richtpunt. Tot mijn verbazing kan ik er soepel langs. Bij de scherpe bochten krijg ik nog een zwiepende tak in mijn gezicht en krast een struik tegen mijn arm. Ik vlieg bijna uit de bocht, maar het levert allemaal tijdwinst op. Mijn trainersactiviteiten in Meijendel (en het feit dat ik in mijn jeugd ook veel crossjes liep)  betalen zich voorzichtig uit.

Duinrell_2013_6

Clubgenoot Herman is ook weer in zicht en na de zandbak afdaling kom ik naast hem. Dit kost veel kracht en ik vraag me af wanneer ik instort, na 100 meter, in de 3e of 4e ronde?  Herman pakt weer 50 meter voorsprong, maar ik kan op het vlakke weer op adem komen. Aan het einde van de tweede ronde – rand van het pretpark- hoor ik bemoedigend nieuws: nog maar 1 ronde te gaan. Op de 2e klim ga ik langs Herman en de souplesse is terug. Duinrell_2013_7In de afdalingen pak ik nu snel 100 meter en zal dit tot het eind nog kunnen uitbouwen. In de laatste helft van de derde ronde passeer ik nog veel mensen. Uitgebluste 9 km lopers en dappere 5 km lopers die soms een obstakel kunnen vormen op de smalle paadjes. Met een sprintje kom ik over de finish. Eigenlijk vind ik het jammer dat het al weer voorbij is.

Moe, maar anderzijds het idee dat ik dit tempo nog zeker 4 kilometer kan vasthouden. Trainer Theo (die de korte cross heeft gelopen) helpt me overeind en uit de droom. Het was toch wel zwaar…loodzwaar, maar ik herstel snel en het na afloop voel ik me kiplekker. De anderen kijken ook blij. In deze mooie omgeving wil je altijd hardlopen. Melvin, Theresa hebben afgezien en een gezond kleurtje en De tijd is 45,30, maar dat zegt me niet zo veel. Bij deze nog even een dankwoord aan de vele supporters, vrijwilligers en de AV Sparta organisatie. Ze hebben weer voor een fijne middag gezorgd.

Volgende cross is in Delft…”de modderpoel” zo heb ik gehoord. De oliebollen ben ik al twee weken aan begonnen, dus dat mag niet (meer) als excuus gelden. Morgen weer lekker relaxed trainen.

 

 

 

Advertenties

Over AriBombari

Run for your life, before life runs you!
Dit bericht werd geplaatst in Blogverslag cross, Blogverslag hardloop wedstrijd en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s