Last minute Kerkpolderloop

foto (8)Terwijl ik zaterdagavond nog achter mijn p.c. zit te werken zie ik een bericht in FB messenger verschijnen: “Niet vergeten, morgen Kerkpolderloop!”.

Een kennis attendeert mij op de wekelijkse hardloopwedstrijd in Delft, waar op het parcours van de Dijc-Bertus loop in de zomermaanden gewoon door gerend en getraind wordt.

Ik heb de hele afgelopen dag door heerlijk lopen bunkeren en gedronken (ook de nodige biertjes en wijntjes), maar aangezien ik op de halve marathon van Vlieland deze maand geen hardloop tests heb ingelast besluit ik van de gelegenheid gebruik te maken. “Even het luie zweet en de extra kilo kwijraken”.

kerkpolderloop2014-5Het is s`ochtends al behoorlijk warm om 9.00. De zon komt behoorlijk doorzetten en het is gezellig druk als ik om 9,45 arriveer op het terras van clubgebouw “Onder Ons”.  Mijn maatje is er ook net op tijd. Ik had al geopperd om het rustig aan te doen en met hem mee te lopen.

hardloop wedstrijdOp uw plaatsen, klaar??

Terwijl ik een paar maanden geleden nog een PR liep op een nagenoeg gelijk parcours op de 10 km, was hij voor het eerst onder de 22 minuten gedoken op de 5 km. Een lekker tempootje voor mij. Maar op het moment dat ik hoor dat hij “niet helemaal fit is”, vertel ik hem dat ik toch mijn eigen tempo ga lopen. Dat tempo gaat al snel omhoog als ik iemand hoor zeggen “hee ze zijn al weg” . Terwijl ik op startrij 11 nog sta te keuvelen, is het “startschot” gelost: Een  stem heeft op voor mij onhoorbare toon “klaar af” geroepen.

Mijn belofte aan mezelf en aan de weer aanwezige medeblogger Fred om rustig te beginnen, kan ik geen gestand doen. Ik ga al weer snel over de 16 km/u . Ik loop achter een paar mannen die een goed tempo hebben, maar de achterste zwaait zijn benen ver naar achter. in een bocht moet ik acrobatische passen neerzetten om hem niet “pootje te lichten” snel ga ik hem voorbij om een beter ritme te krijgen. Bij het opgaan van de dijk merk ik dat ik beter omhoog ga dan twee snelle heren voor me. ik haal ze in terwijl mijn klokje pas 1 km aangeeft. het is meteen weer vlak en de twee mannen halen mij weer in. Op de dijk voel ik op sommige stukken de warmte.  vooral op windstille gedeelten krijg ik het benauwd.

De dood, de gladiolen of rustig aan?

Vijftig meter voor mij lopen twee mannen, eentje herken ik van de vorige keer. Hij ging mij bij 3,5 km voorbij. Ik liep toen 10 kilometer en hij vijf. Uiteindelijk zouden we het eerste rondje even snel afleggen. Zijn niet alledaagse naam, heb ik onthouden: Bruun. Ik neem mij voor om in ieder geval nu nog niet te hard te gaan, maar wel proberen in te lopen op mijn richtpunt. Een loper met een geel shirt die ik eerder inhaalde haalt mij weer in. Ik probeer achter hem te blijven, zelfs als hij versnelt (en waar ik eigenlijk spijt even spijt van heb).

We komen via een lusje weer terug op de dijk. Op kleine afstand kunnen we de lopers die nog op de heenweg zijn, zien lopen. Met mijn gele gangmaker loop ik in op Bruun en zijn metgezel. maar het kost kracht. Ik heb de puf en de mentale kracht niet om het tempo vol te houden en bij 3,5 km laat ik mijn “haas” gaan. ik heb het gevoel alsof ik ga instorten, droge mond, dorst, warmte en geen kracht in de benen. Terwijl Bruun en co ook nog versnellen, probeer ik op souplesse te lopen .wel een tandje lager. “laat die mannen toch gaan, et is maar een training en een vakantieloopje” hoor ik een stemmetje in mijn hoofd zeggen.

Ik wordt vervolgens nog door drie man gepasseerd, zonder dat ik kan aanhaken. Bij de laatste halve  kilometer blijkt dat de achterstand toch nog maar een kleine 70 meter bedraagt. Een ander stemmetje zegt” het kan nog”. Maar de finish is nu diichtbij.

Over het kiezelpad zie ik dat Bruun en een paar anderen niet versnellen en misschien zelfs inzakken. Of ben ik ongemerkt aan het versnellen. Mijn klokje gebruik ik vandaag niet, maar op 200 meter van de finish heb ik de eerste twee toch ingehaald. Nog een loper en dan misschien Bruun nog voorbij op de streep. ja hoor…het lukt..bij beide heren geen echte eindsprint te bemerken (ze hebben mij dan ook niet opgemerkt ) en een voor een ga ik er nog langs.

kerkpolderloop Delft 2014 finishDorstig en steen kapot wankel ik naar de waterpost. Niet veel later komt mijn kennis ook over de streep. 22.30 , terwijl hij gisteren nog een zware training  volbracht.

“Had ik toch maar met hem mee moeten lopen?”” Ach even voluit gaan moet ook af en toe gebeuren. Door alle focus op mijn medelopers ben ik helemaal vergeten de tijd in te drukken.

Mijn finishkaartje heb ik afgegeven, dus ik zal deze week de tijd op de website wel zien. Er zijn veel lopers en ook veel snelle atleten aanwezig. Een plaats bij de eerste tien ziet er in ieder geval niet in. Zelfs niet bij de eerste dertig.kerkpolderloop2014-1

na afloop is het druk en dringen bij een van de twee douches. helemaal opgefrist schuif ik aan bij mijn hardloop-vriend en een andere loopster. We drinken nog wat en genieten heerlijk na op het terras. Om 12.30 rijd ik weer naar huis en heb nog een halve zondag over.

 

Advertenties

Over AriBombari

Run for your life, before life runs you!
Dit bericht werd geplaatst in Blogverslag hardloop wedstrijd. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s