pacemaker bij Voorschotenloop

Voordat de lezer denkt dat ik problemen met mijn hart heb gekregen: het woord pacemaker moet letterlijk vertaald worden. Dus als snelheidsmaker. Gek genoeg ging ik niet naar Voorschoten om snelheid te maken, maar om kilometers. Het voornemen was om op 85% te lopen en na de finish nog 5 kilomer rustig uit te lopen. Dit als voorbereiding op de marathon van Leiden in mei.

De avond tevoren had ik nog mijn twijfels om te gaan. Vrijdag al een lange duurloop, gevolgd door een fartlek (vaartspel) op zaterdag ochtend. Bovendien voelde ik me niet helemaal fit, was voorzitter en atletiekstatisticus Ton de Kleijn overleden en was er regen voorspeld voor de zondagochtend.

Ik moest mezelf enigszins onder mijn kont schoppen om richting Ton van Kleef (“de witte Keniaan” te spoeden, waar Rob inmiddels ook per fiets was gearriveerd. Met Ton gingen we na ampel beraad verder per auto richting Voorschoten. De regen was inmiddels voorbij, maar een koude wind bij 5 graden was niet een voorbeeld van mooi lenteweer.

Ter plaatse was het al druk en finishte de 1km gezinsloop. Bij de inschrijving rekende ik de 8 euro af en vergat bijna mijn startnummer mee te nemen. Startnummers en ik, het blijft een rare combinatie, al bewaar ik de meeste wel (als ik ze niet kwijtraak). Bij de 5 km kon ik nog enkele bekende verenigingsgenoten zien finishen. Robin K. liep een goede 18.36 , alweer iets sneller dan bij de CPC. Dewi en Louis deden als 12 jarigen in 22.46 en 23.10 ook prima mee. Veterane (55+) en wereldrecordhoudster Silke Schmidt (Dui) van de Lexgroep verpletterde alle dames uit de andere leeftijdscategorieen. Ze bracht een fenomenale 17.36 op de klokken. Aangezien we ruimschoots op tijd waren konden we tussendoor nog een warming up doen en bijpraten met bekenden. De wedstrijd -onderdeel van het Zorg en zekerheid circuit was weer druk bezocht en langs het startvak lopend moest ik Rob ook even goed zoeken. De start werd door oud staatssecretaris en nu burgemeester ter plaatse Jos -door de speaker steevast al Jeroen- Staatsen aangekondigd. De burgervader had natuurlijk zijn ambtsketen om, maar was ook in runnersoutfit gehuld. Staatsen is zelf een fervent hardloper.

Na een start waar we toch veel lopers inhaalden ging het richting station Voorschoten en daarna Leidschendam. Rob liet ik gaan, al kon ik door strak de bochten aan te snijden en handig de langzamere lopers te passeren de achterstand beperkt houden. De opdracht was om niet voor Rob te gaan lopen, want hij zou zeker sneller lopen dan mijn richttijd van 1.15 Het PR van 1.09.37 zou ik zeker niet willen benaderen. Na ruim 3 km besloot ik toch bij Rob aan te haken, want om nou 10 km lang op een steenworp achter hem te lopen, was dan ook weer zo ongezellig en misschien kon ik hem nog steunen onderweg.

Na het station en het afscheid van de 10km lopers was de wind pal tegen. Halverwege het lange stuk langs de provinciale weg deed ik naast Rob ook kopwerk. Het werd op waarde geschat door een loper in het wit, een blauwe loper uit Oegstgeest en een soepel lopende dame met roze shirt. Onderweg passeerden we enkele lopers waaronder een loper van thuisclub Voorschoten ’97, getooid in het opvallende groen-gele shirt. Ook deze loper kon aanhaken. De tempo’s gingen behoorlijk constant rond de 4.30-4.35 per km. Na 6 km konden we eindelijk linksaf en kwam de wind van opzij. De loper in het wit -die zich had kunnen sparen – nam het commando over. Zelf voelde ik mijn benen en ook mijn lichte achillespeesblessure speelde op. Bij kasteel Duivenvoorde had ik het zwaar op de afwisselende paadjes met steenslag en grote stenen. onder het viaduct over bruggetjes werd het ritme toch weinig gebroken.

Geuzenloop-Vlaardingen-okt2014Rob had het tempo even weer overgenomen, daarna was ik aan de beurt om de groep weer op sleeptouw te nemen. De loper in het wit had echter afstand genomen met een tweede versnelling. Bij de waterpost rond de 11km nam ik de tijd en ook een powergum met caffeine extract. Vanaf dat moment voelde ik me weer fitter en ging het soepeler.

In de laatste 2,5 km ontstond er een gat met mij en de anderen. De loper van Voorschoten, de dame in het roze en Rob konden nog enigszins volgen. Ik temporiseerde en spoorde Rob aan om naar mij toe te lopen als een soort mikpunt. In de laatste 500 meter moest ook de dame laten gaan en kwamen Rob als de Voorschotenloper naast me. Net op het moment dat Ton ons aanmoedigde. Ik wilde samen met Rob over de finish, maar zag dat de groen-gele man naast me al aanzette voor een sprint van 150 meter. Nog relatief fit perste ik alles er uit en kon mijn concurrent nog op 30 meter zetten. Bijna kwam ik nog tot de man in het wit die zo lang bij ons had gelopen. Mijn tijd 1.12.00 was dus eigenlijk te snel, maar het was een leuke loop geworden in een mooi groepje. Rob en de dame in het roze kwamen ook vlak achter ons binnen. De laatste -(een loopster vand de AV Haarlemmermeer) bedankte ons voor ons haas en -uit-de-wind-houden-werk. Het zal haar een kleine minuut hebben opgeleverd en de 2e plaats in haar categorie bij de vrouwen. 1 minuut langzamer en ze was buiten het podium geeindigd. Voor de statistieken: mijn klassering was 48e, 21e in mijn leeftijdscategorie. Rob werd 51e, resp. 11e. Het tempo was met 13,4 km/u een fractie onder die van de CPC halve marathon.

Als aandenken aan de 20e editie kregen we een blauwe parkeerschijf die ik dezelfde dag nog kon gebruiken.

Advertenties

Over AriBombari

Run for your life, before life runs you!
Dit bericht werd geplaatst in Blogverslag hardloop wedstrijd en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s