“Gestolen” podiumplek bij Beachrun

Een week vooraf had ik nog met RTC het parcours verkend bij de door hen georganiseerde Beachrun met start op het Kijkduinse strand. Een zeer pittige race met start en finish op mul zand en steile hellingen en heuvels. Het parcour was t.o.v. vorig jaar ongewijzigd.

Dit jaar was ik vast besloten om weer voor de prijzen te gaan. Maar ik was niet de enige met deze snode plannen om op de kortste afstand (5 km) van voren te zitten. Net als voorgaande jaren waren de broers Florian (Dennis won drie jaar geleden voor mij) uit Duitsland afgereisd naar Kijkduin. Ook de winnaar van de Groene Oaseloop (waar ik 6e werd) was van de partij, alsmede een den Haag topsport atleet en Jeroen Koelewijn (een anders soort Haag atletiek topsport atleet). Jeroen hebben dit jaar een gezonde onderlinge competitie, al schatte ik mijn kansen op dit voor mij favoriete parcours hoog in. De strategie was om in het midden gedeelte richting Paddenpad de krachten te sparen en bij de laatste heuvel de aanval in te zetten.

Maar dat plannen en werkelijkheid anders zijn, werd al snel duidelijk. De warming up was niet noemenswaardig.  en het samenkomen tussen de badgasten lijkt meer op een sociaal samenzijn Ik kletste wat met Fred van der Gon, favoriet voor de 10 km Rutger Kramer, Jeroen Koelwijn en ook concurrent Dennis Florian.

Waarheen leidt de weg?

Beach Run 2017-aVstrand1Opeens klinkt de toeter, en spurten we weg. Een ranke atleet gaat dwars door het mulle zand, de winnaar van de Groene oaseloop volgt en daarachter loop ik. Aan de zeekant, waar het zand harder is lopen de broers Florian, de atleet in het groen van haag topsport en Jeroen Koelewijn. Ik neem me voor om niet te hard te starten, vorig jaar had ik bij het verlaten van het strand al het gevoel dat ik verzuurd was. We stuiven het strand af, en de steile passage het Deltaplein op, ik lig 5e, met al een redelijke achterstand op de koploper. Het veld achter me ligt ook behoorlijk uit elkaar. De Duitser Mathias Forian volgt nog en al op redelijke afstand volgt onder meer Jeroen.

Ik snak naar het vlakke stuk bij het Paddenpad, voor mijn gevoel hadden we er al lang moeten zijn. Dan een heel vreemde gewaarwording: ik zie een snelle loper ons tegemoet lopen, wacht even… dit is de koploper. Dan dringt het langzaam tot me door, niet alleen hij, maar de hele kopgroep is fout gelopen. Bij een bocht kijken vrijwilligers ons meewarig aan. sommigen moedigen ons aan, maar het is duidelijk dat een aantal van hen ons niet van die kant hadden verwacht.

Achteraf hadden we na het NH hotel, al het onverharde paardenpad moeten inslaan. Er is naar later blijkt een dranghek verplaatst en er zijn hier ook geen vrijwilligers. Zelf had ik het moeten weten, maar in het heetst van de strijd volg je toch je voorgangers. Na 3 km zie ik ook de twee man voor me teruglopen, waaronder dennis, hun voorsprong is meteen teruggelopen tot 20 meter. Dan weer verwarring. De Duitsers slaan links af en ik ga rechts, de man in het groen geeft het op. Ik hoor de nodige krachttermen en baal ook, maar denk dat ik de achterblijvers nog kan voorblijven.

Ieder voor zich

Ik wil nu de snelste weg naar de finish vinden. Die gaat door mul zand, over een hek met draad en dan via het fietspad. Ik zie Jeroen van rechts aankomen en we besluiten het strand op te gaan. We hebben geen benul van afstand en positie. Op enige afstand volgen anderen. Ik ben bijna bij de finish en doe nog iets van een versnelling. ik hoor applaus en “je ligt tweede, kom op!” Jeroen zet ook nog aan voor de derde plek, terwijl de Duitse broers even later over de finish komen. Een anticlimax. De organisatie hoort van de verkeerde route, maar besluit toch de uitslag niet te corrigeren, omdat iedereen fout liep. De nummer 1 is uiteindelijk 3 minuten voor me binnengekomen. Hij is ook met afstand de snelste.

Rare bijsmaak voor 2e plaats

Ik twijfel of ik mijn prijs niet moet weggeven, maar aan wie? En wat als de nummers twee en drie in koers in het tweede deel waren ingestort of ingehaald. Met een raar gevoel klim ik op het podium. Als je fout loopt, is je kans meestal verkeken, al is het in dit geval de lopers niet makkelijk gemaakt.  De speakers verontschuldigen zich en laten snel extra mensen inzetten op de bottlenecks. De start van de 10 km (2 ronden op het hetzelfde parcours) word 10 minuten uitgesteld. Ik feliciteer winnaar Bjorn Koreman en Jeroen Koelewijn als ik op het podium de onverwachte medaille en bloemen in ontvangst neem. Ik praat na met Jeroen, als enkele teleurgestelde lopers afdruipen.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

De 10 kilometer is minder spannend. Na een snelle start van jongeling Sam Springer, neemt Rutger Kramer het heft snel in handen en wint onbedreigd. loopmaatje en Spartaan Geert Jan Mols pakt een keurige vierde plaats.

Bij de dames is de overwinning voor Hendrike Oosterhof, die Heather Bray 10 seconden te snel af is.

20170616_214004.jpgHet is als vanouds nog lang gezellig en de avond wordt met een drankje bij beachclub de Kust afgesloten.

Advertenties

Over AriBombari

Run for your life, before life runs you!
Dit bericht werd geplaatst in Blogverslag hardloop wedstrijd en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op “Gestolen” podiumplek bij Beachrun

  1. Jammer van de wedstrijd maar je hebt er iig een ‘mooi’ verhaal aan overgehouden. Ik ben in de duinen daar ook altijd de weg kwijt. Het doet me denken aan de ICAN Triathlon in Amsterdam waar het vorig jaar ook zo’n chaos was.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s