Hardlopen op vakantie, deel 2

Na mijn vakantie op Sardinie, wil ik natuurlijk ook nog even uitrusten. want zo’n vakantie kost veel energie. Met vriendin een last minute geboekt naar Ameland, waar we in een chalet (c.q. omgebouwde stacaravan) verblijven voor 4 nachtjes. Vanuit Ballum zit je redelijk centraal op het eiland. De fietsen zijn mee dus een tocht om het eiland is een leuke en voor de hand liggende uitdaging. Op het oostelijke einde bij het Oerd heb je mooie duinen en een fantastisch uitzicht op de wal en het wad.

De dag erna ook maar de stoute (trail)schoenen aangetrokken. Het eerste stuk ga ik per fiets, zodat ik lopend verder kan richting westelijk deel van  het eiland, waar ook de vuurtoren ligt, nabij Hollum. Een dik uurtje heb ik ingepland om op tijd weer terug zijn om op TV het wielrennen te volgen. Vandaag rijden de Tour de France renners een etappe met finish bergop naar de mythische en steile Izoard.

 

Ik verlaat  het fietspad door de duinen en ga  parallel rijden op het onverharde graspaadje (genaamd het Rietpad, de naam zal me pas later duidelijk worden). aan de rechterkant zie ik bordjes met het opschrift “niet betreden, tijden het broedseizoen”, Ik check de datum en ben voornemens niet de gebaande paden te verlaten. Het pad wordt aan weerskanten steeds dichter begroeid met kleurige struiken. Ook bijen en vliegen vinden het hier goed toeven. Tegen een hoge boomstruik parkeer ik de mountainbike en gooi het slot er op.Bijna 2 kilometer verder zie ik een bordje met vogelhut. Via een smal bruggetje en pad kom ik bij een vogeluitkijkpost. Door een brede deur km ik de ruime hut. Posters en infographics hangen naast de kijkgaten. Vogels kijken tijdens het hardlopen. Koen de Jong zou trots op me zijn, bedenk ik me pas later.

het pad naar het strand laat ik voor wat het is en ik zet koers naar de vuurtoren. Hier kan ik wel de gebaande slingerpaadjes verlaten. Tussen graspollen en konijnenholletjes is het opletten, maar wel uitdagend lopen geblazen. Inmiddels is de lucht behoorlijk donker gekleurd. Buienradar had al regen voorspeld en die zal rond Ballum over 15 minuten arriveren. Ik versnel mijn pas en kom tot vlakbij de vuurtoren. Via een verharde weg spoed ik me naar Ballum centrum op zoek naar een schuilplaats (lees: overdekt terras). Als ik de straten van Ballum inloop, voel ik de eerste druppels al.  newt op tijd plof ik op het laatste lege plekje op een lekker beschut terras.

Nadat de regenbui en de Radler weggespoeld zijn, vervolg ik mijn weg. Als ik Ballum uit loop, merk ik dat ik niet de juiste weg richting mijn fiets heb, dus ga weer terug. Bij de golfbaan twijfel ik even en ga hier rechts langs. Hopelijk kan ik op tijd naar links, want anders wordt het behoorlijk omlopen en zoeken.

Opeens loop ik op de golfbaan, een pad dat bedoeld is voor wandelaars en ruiters. Als ik ergens afsnijd, loop ik rakelings langs een green. Gelukkig zijn er geen golfers in de buurt. Via hekken loop ik over weilanden, waar je op eigen risico (gevaarlijke grazers?) kunt lopen. het is lastig oriënteren waar mijn fiets zal staan. Ik denk dat ik rechtdoor moet, maar dat kan niet. Een hobbelpad voert me weer richting vuurtoren. na een kilometer besluit ik toch maar af te wijken. Ik zie een groen mobiel werkhuisje en hoop dat daar een doorgang is. Helaas. dan maar door kuitenhoge dichte struiken. Je zakt ook bijna weg in de zompige klei. Nog 50 tot 100 meter en dan ben ik er voor mijn gevoel. Maar het stikt hier van de vliegen en horzels, die al maanden geen vers zweet hebben geroken. Ik besluit om te draaien, achtervolgt door een zwerm insecten.

Even verder op probeer ik het weer. Hier wordt de begroeiing ook steeds dichter. opeens geritsel en raar geluid. Ik schrik even, dit is zeker geen konijn. Een manshoge reebok schrikt meer van mij, en slipt weg als hij hard met zijn hoeven afzet en weg sprint. Metershoge rietstengels blokkeren het zicht en ik waan me in de jungles van Vietnam. Mogelijk mag ik hier helemaal niet lopen. De batterij van mijn gsm is inmiddels ook leeg, al zal Google maps deze paden toch niet weergeven. Nog verder, de takken van bomen en het riet schaven langs mijn blote schouders en kuiten. De bomen en begroeiing zijn zo hecht dat ik niet verder kan. Ik moet weer omdraaien. Ik keer terug op mijn schreden richting de weilanden. Ik ben al veel langer onderweg dan afgesproken, dus  ik voer het tempo op dit hobbelige boerenpad flink op, ook al voelen de benen stijf aan. Geen zuchtje wind en het is vies benauwd. Ik merk dat ik al drijfnat ben van het zweet. Na 4 kilometer kom ik weer terug bij de camping. De fiets haal ik vanavond wel weer op.

Ik ben nog net op tijd om de apotheose van de Tour te volgen: Ik zie “bolletjestrui” Warren Barguil de etappe naar de Izoard te zien winnen en Froome het geel veilig stellen.

Advertenties

Over AriBombari

Run for your life, before life runs you!
Dit bericht werd geplaatst in divers, trail run, training en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Hardlopen op vakantie, deel 2

  1. Pingback: Snelle 5km bij populaire Kerkpolderloop | Hardlopen: Leuke loopjes

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s