Record -en prijzenregen bij Rijk Zwaan loop

Klassement of tijd?

De laatste wedstrijd van het Agium runcircuit werd traditioneel afgesloten in S’-gravezande. “Westlands mooiste” startte met niet al te mooi weer. Grauwe luchten en wat regen sierden de lucht, toen ik de auto in stapte. De kinderen van mijn vriendin konden desondanks droog starten voor hun 500 meter loop. Gelukkig geen regen meer. Zelf had ik gekozen voor de langste afstand, de tien Engelse Mijl. vijf deelnames aan de totaal 8 lopen zouden een plaats in het klassement opleveren. Ik had al 5 kruisjes (lees: uitslagen) achter mijn naam staan, maar het puntensyteem is zo opgesteld dat er voor mij nog ruimte voor verbetering in zat. Bij de warme druk en sterk bezette Golden Ten was ik 125e geeeindigd, (ter vergelijking De Omloop ter Heijde was een 38e plaats voor mij weggelegd). Dat was dus 125 punten, een aantal dat makkelijk verbeterd kon worden. Bovendien kon ik  mijn kersverse PR (1.09.17, Dam tot Damloop eerder deze maand) mogelijk ook scherper stellen.Mijn achillespeesblessure leek op de wedstrijddag verminderd te zijn, Dus toch maar weer mijn wedstrijdschoentjes aan, al had ik de voor mijn pees de  fijne Mizuno’s ook in de tas gestopt. Hiermee liep ik en (en uit).

Steggelen met startnummer

Inmiddels zijn alle regionaal bekende lopers weer van de partij. Vooraf was het speculeren wie de hoofdafstand zou winnen (Agium, Ruitenberg runners, een Haag atleet of toch een Spartaan?) en wie de prijzen voor het klassement zou gaan pakken? Samen met Ton (de Witte Keniaan) en Rob liepen we wat rondom het marktplein. Even weer startnummer paniek…Tegenwoordig moet je de nummers steeds vaker ter plaatse ophalen, maar de organisatie had het keurig met 4 speldjes opgestuurd. S’nachts droom ik nog dat ik deze niet moet vergeten.  Op het moment dat het sweatshirt uitgaat, is er even schrik…als ik op de mijn shirt kijk..ik had het toch een uur geleden netjes opgespeld?”Hij zit op je rug”, zo spreekt Rob het verlossende woord. Het dient op de borst gedragen te worden , maar ik heb geen zin om het weer om te wisselen, een klein beetje experimenteren mag trouwens wel. Bovendien zit de chip aan mijn schoen bevestigd, dus dat maakt qua tijd niet uit.

Goede groep of lekker tempo?

Het is met 16 graden en een beetje wind heerlijk loopweer als we de straten van S’-gravezande uitlopen. Ik loop een lekker tempo en passeer al snel veel lopers in de eerste 1,5 km. Mattijs die relatief rustig start is me al na 200 meter voorbij gegaan. Het rustige tempo houd ik niet lang vol. Dat wil zeggen dat ik het tempo omhoog schroef. _DSC0045.jpgHet groepje van 4 valt uit elkaar en er vormt zich een nieuw groepje van vier man, met daarbij een ervaren oudere loper. Later leidt ik af dat dit Wim Wubben moet zijn. Het veld is nu overzichtelijk. Achter ons het oude groepje, voor ons ook een groepje van 3 onder aanvoering van Bram van Paasen uit de Lier. Daarvoor ook een grote groep met een Ophorstrunner, Eddy Doorschodt en een snelle dame van Fortuna, waar ik vaak bij in de buurt loop.  ik laat mijn plan van het lopen op een tempo van 4.15-4.20 met een negatieve split los. Ik verlaat de groep en  volg Wim Wubben die dit al eerder deed en duidelijk aansluiting zoekt bij de groep voor ons, die rond de 4.10-4.12 loopt.  Ongeveer een minuut na Wim heb ik ook de aansluiting gevonden. De paden zijn langgerekt en voeren richting Maasdijk langs het Staelduiner Bos. Hier loop je uit de wind. Even lijkt het of we een dip hebben, want we klokken 4.45. “GPRS is slecht hier” hoor ik een medeloper zeggen en verklaard de plotse schommeling. Ik  loop een kilometer op kop, net op een moment dat het zwaar begint te worden. “We zijn op 1/3e van de race bedenk ik me. Bram doet het meeste kopwerk, Wim zit continu op het vinkentouw, vooral. als we het bos uitgaan en de wind weer terug is. Nu hebben we hem tegen. Voor ons loopt Kees Voogt van de Kieviten. Hij is ook een 55+ topper, die erg ervaren is. Dan zie ik op een kruispunt andere Bram. Een van de beste regionale lopers, staat stil met een grijns of grimas en voelt wat aan zijn lies. “Blessure?” vraag ik in het voorbij gaan. “nee hoor”, is het mysterieuze antwoord. Later hoor ik dat hij uit voorzorg wat gas terug nam.  De week ervoor een slopende marathon en dan weer hard van start gaan is voor de voorheen door blessures geplaagde atleet risicovol.

Brammen en een losse veter

We zijn nog steeds met 4 bijeen, al denk ik dat (de andere) Bram elk moment kan versnellen. Ik zal al blij zijn als ik het tempo constant kan houden. De vierde loper die achter Bram loopt, duikt opeens de berm in. Hoge nood, blessure? Hij grijpt naar zijn schoen, een losse veter. Het overkwam Gerard Nijboer ook ooit in zijn gouden EK marathon (25 jaar geleden, Athene red.). Maar we zien hem niet meer terug.  Eindelijk hebben we Kees bijgehaald en de groep blijft even hangen achter zijn lange gestalte.De wind pal tegen. Wim zit me weer op de hielen en kees kan ook volgen. We naderen ook de grotere groep voor ons, die verbrokkelt. Enkelen kunnen we inhalen. Bram gaat er dan vandoor en ik kan maar even volgen. Het lijkt soms net een wielerwedstrijd waar Kees of ik soms van links naar rechts ga om de kop over te laten.  _DSC0249.jpgIk maan Wim om ook kopwerk te doen, wat hij uiteindelijk ook doet. Zo kan er een mooie carrousel ontstaan. Kees moet echter lossen. En met nog anderhalve kilometer moet ik ook afhaken na een duidelijke versnelling van Wim. ik heb een mooie tegenstander aan hem gehad. Ik voel mijn achilles heel licht, maar wil mijn geluk niet tarten. Ik voel dat een PR er in zit.  In de laatste kilometer nadert er nog een loper? ik zie wat geels en denk aan de haag atleet die we bij 12 kilometer passeerden. Maar het is Bram van Dongen, die uiteindelijk het klassement van 35+ lopers zal winnen.  Hij loopt erg gemakkelijk en ik ga niet nog een versnelling met hem aan. Kees ligt nog ruim achter me en ik geniet van de laatste 150 meter. Daar is ….de speaker speurt naar mijn startnummer, wat ik al verwachtte, dus achterstevoren loop ik lachende de laatste 50 meter over de finish. Blij met het feit dat ik weinig last had van pijntjes en bovendien een PR met 1,5 minuut: 1.07.43. Ik word opgewacht door mijn vriendin, die ook al ruim een minuut van haar PR heeft afgehaald.

Prijsuitreiking.

Op het terras bestel ik een welverdiend biertje en kijk naar de prijsuitreiking. Ralph heeft een mooie prijs te pakken. Een fraaie medaille is zijn deel voor zijn 1e plaats in het 5 km klassement in zijn leeftijdscategorie. Dan gaat het door me de uitreiking van prijzen van de Rijk Zwaan loop en het totaal klassement. Ook de lopers die alle 8 lopen meeliepen worden gehuldigd. Zo gaan we nog wel even door. Een plaats op het podium is voor mij buiten bereik, maar vooraf ben ik al naar plek 11 geklommen en ik ben er van overtuigd een paar plaatsen te klimmen. Mattijs heeft ook een mooie tijd gelopen, 1 uur en 3 minuten. Opeens hoor ik zijn naam en word hij naar het podium geroepen en neemt de bloemen in ontvangst. Overigens is deze klasse geen sine cure. Lopers als Henri Havinga en eerder genoemde Wim Wubben lopen steevast snelle tijden (sneller dan ik in elk geval).

Advertenties

Over AriBombari

Run for your life, before life runs you!
Dit bericht werd geplaatst in Blogverslag hardloop wedstrijd en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s