Tempohardheid bij herfstige Haagse tien

Een hardloopwedstrijd waar wat op het spel gaat, heeft nooit een lekker gesmeerde voorbereiding. Althans bij mij niet. Maar misschien heb ik die spanning of voor-stress wel nodig om na het startschot te vlammen. Van spanning naar inspanning en onstspanning, zoiets.

Op sleeptouw bij Ricardo

Aangezien ik deze periode autoloos ben (niet heel erg als je voor een marathon aan het trainen bent), ging ik eens kijken hoe ik het beste bij de laan van Poot, domicilie van Haag atletiek kon komen. Station Moerwijk, Delft, Rijswijk, HS hadden wel wat busverbindingen, maar dat zou zeker een stuk fietsen en/reizen zijn.  Ricardo, traingsmaatje uit mijn loopgroep bracht uitkomst. Met hem kon ik meerijden vanaf station Rijswijk. Zeiknat van de regen en tot op mijn binnenbroek nat arriveerde ik op station Delft. De verbouwing ziet er mooi uit, maar het vinden van een plek voor je fiets nog steeds een ramp. Na 5 minuten nog steeds geen plek waar ik mijn dure moutainbike kon opbergen in de mega stalling die net 2 maanden oud is. Ik bespaar de lezers mijn krachttermen. Sprintend naar de sprinter van 12.20..tas overhoop,…portemonnee uiteraard weer onvindbaar..hehe eindeijk..inchecken. Hoe laat is het? de stationsklok wijst 12.20 aan. De conducteur ziet mij de trap af denderen, maar is onverbiddelijk. De trein vertrekt zonder deze loper. Gelukkig is Ricardo zo aardig om mij bij een koffiehuis nabij Gist broccades/DSM op te pikken.  Ricardo is in vorm en heeft zijn zinnen gezet op een tijd in en liefst onder de 40 minuten. Ik vertel dat ik blij zal zijn als ik hem zou kunnen volgen. profetische woorden naar wat later blijkt. Ruim op tijd arriveer ik met Ricardo en zijn zus bij de atletiekbaan, waar de start is.

Met Joeri verkennen we het parcouri. Dat is nog even zoeken. We weten dat het iets verplaatst is, maar waar gaan we nu precies de duinen in. Waar begint het Paddenpad? We hebben een beeld en spoeden ons naar de start. Toch redelijk wat mensen van de club op deze regenachtige en winderig dag. Ook Hague Roadrunner Ewout komt voorbij en zet de turbo aan als we de baan verlaten.

De fluit gaat.”We zijn weg” roep ik tegen enkele twijfelende lopers. Clubgenoot Misha is laat bij de start. (14.09) en ziet na zijn wc bezoek de lopers al door de eerste bocht schieten. hij is veroordeeld tot een snelle inhaalrace. zelf loop ik achter wat langzamere lopers en ben enigszins ingesloten. Herman, Geert-Jan en ook Ricardo halen me in de buitenbocht in. Met verbazing zie ik een veel te dik geklede Oscar ook voor me lopen. Die is duidelijk te hard van stapel gegaan, maar heeft er wel zin in.  Met Ricardo vlak voor me loop ik naar het 1km punt.  We moeten alleen door de wind. Achter en voor ons een gaatje. Een loper in het groen en het duo Geert-Jan en Herman. De laatste houd het verrassend lang vol. Ricardo en ik hebben het gat tijdig gedicht op het stuk heuvelop met tegenwind. De kilometers gaan bijna machinematig rond de  4.00 minuten. Mijn plan om de eerste 5 km 4.06 te lopen is meteen naar de versnipperaar verwezen. Maar alleen lopen, zeker met wind tegen is ook geen optie.

Spartaans groepje

We zijn met een groep van 5 als we met volle wind in de rug over het Pieter Paulus pad razen. De loper in het groen en iets later Herman moeten afhaken, de laatste zal  uiteindelijk weinig terrein verliezen. Op de parkeerplaats moet ik Herman en Ricardo laten gaan en valt er een gat van 10 a 15 meter.

Tweede ronde

Als we de finishklok passeren, en de tweede ronde in gaan zie ik 20.20  staan.  Onder de 41 minuten moet lukken denk ik. Wat ik vergeten ben, is dat we ruim 100 meter voor deze klok gestart zijn. In werkelijkheid passeren we net onder de 20 minuten. Als we de baan verlaten, hoor en zie ik Misha. Hij heeft het verloren terrein goed gemaakt en kan me nu op de Laan van Poot hazen.  Ik heb het erg zwaar. Mijn ballonkuiten zijn volgelopen, de bovenbenen stram en verzuurd. Ik denk dat Misha makkelijk nog harder kan, maar hij blijft hangen tussen mijn trainingsmaatjes en mij. “ga maar” roep ik  hem toe.  Ik hoor later dat hij buikkrampen krijgt op het moment dat we weer rechtsaf het Paddenpad omhoog gaan.

Aan het elastiek

Ik herpak mezelf nog eenmaal en met iets van een versnelling haak ik bij Misha en even later de andere twee aan. Ik vermoed dat ik elk moment er weer af kan waaien na deze inspanning. ik heb het gevoel dat ik boven mijn macht loop. Geert jan trekt lekker door en voor ons zie ik ook het paarse shirt van Ewout. Hij loopt op dit moment duidelijk een tandje langzamer, maar voegt zich makkelijk in ons groepje. het is wat balanceren en dringen op het smalle verharde fietspad, maar we gaan nog steeds onverminderd hard. 4.02 als gemiddelde zie ik. Ik calculeer enig verval in, aan een PR of snelle tijd denk ik nog niet eens. Het gaat vandaag om een goede klassering in het 1vd4 klassement en zo lang mogelijk volgen van een ontketende Ricardo en Geert-Jan.

Knallen naar de streep: Ieder voor zich.

We lopen enigszins in op een groepje voor ons. 1 a 2 lopers gaan we voorbij alsof ze stilstaan, en ook een concurrent Eddy Doorschodt (die ik nog nooit heb geklopt in een wegwedstrijd) komt binnen bereik. Bij de 8km zijn we er langs. Hier valt de groep uit elkaar. Ricardo versnelt. Geert-jan kan even volgen, Misha blijft achter en Ewout zit kort achter me.

Arnold Vonk-Meijendel2016

archieffoto

“Doorgaan, doorgaan” pep ik mezelf op.Ik probeer via een tussenversnelling op de stukjes omhoog mijn concurrent te lossen, die bij Misha is aangehaakt. Ricardo heeft een behoorlijke voorsprong opgebouwd. Even lijkt het of ik op Geert-jan nader, maar ik ben door mijn laatste krachten en hoop dat ik niet in stort in de laatste kilometer. We naderen de parkeerplaats via een scherpe bocht, waar je langs de geparkeerde auto’s moet. Ik loop extra meters linksom, maar behoud wel mijn snelheid. Achteraf geen verkeerde keuze. Ewout heeft nog wat extra’s over en zet een lange eindsprint in. Hij gaat als een haas (lees roadrunner) over de atletiekbaan en finisht onder de 40 minuten. Ik had mezelf beloofd geen eindsprint in te zetten , een week voor de marathon, maar zie de klok op 39.58 als ik de laatste bocht aansluit bij Misha. met een korte sprint kom ik in 40.04 vlak voor Misha over de streep.

Een stuk voor ons hebben Joeri en Mattijs ook weer mooie tijden gelopen. Joeri zelfs ruim onder de 36 minuten en een 2e plaats in zijn categorie. Na de welverdiende douche stap ik bij Ricardo in de auto. Hij heeft zijn PR maar liefst met 1.30 aangescherpt tot 39.50. Zijn zus doet vrolijk mee en heeft ook een dik PR. Ik kan niet treuren dat ikzelf maar 5 seconden boven mijn PR zit. Ik ben heel gebleven en heerlijk gelopen. De vorm is er!

De uitslagen vind je hier

 

Advertenties

Over AriBombari

Run for your life, before life runs you!
Dit bericht werd geplaatst in Blogverslag hardloop wedstrijd en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s