Kip ik heb je (niet) bij Meerhorstloop

De kop is er af. Vandaag liep ik mijn eerste loopje van 2018. Een loopje in het pittoreske Stompwijk, waar de Meerhorstloop altijd wordt georganiseerd door de lokale sportvereniging Stompwijk `92. Al jaren heb ik deze prestatieloop op mijn wensenlijstje, maar meestal gooit het crosscircuit of de Halve van Egmond roet in het eten. Dit jaar was ik net op tijd mijn bed uit om langs de landelijke weg in Stompwijk te arriveren. Het is een oase van rust en zeker in vergelijking met de nabijgelegen Haagse agglomeratie lijkt het of de tijd heeft stil gestaan. Dat hoopte ik stiekem wel voor mijn deelname aan de kortste afstand. het herstel van de Oliebollencross ging gepaard met een grieperige periode waar de conditie er niet beter op was geworden.

Bij aankomst stuit ik op Paul en martin uit loopgroep 3. Ik kan meteen het laatste parkeerplekje nabij de start confiskeren. Ik heb nog 15 minuten om kleding uit te trekken , in teschrijven en iets van warming up te doen. Oh ja, en dan vergeet ik bijna dat er nog aan en van bekenden de beste wensen uit te wisselen. Met mijn nieuwe korte tight en thermische shirt sta ik op de 2e startrij. Het is 2 graden met een stevige wind en een heerlijk winterzonnetje.. De twee laagjes met korte broek zijn zeker niet te koud. Ik ben ook niet de enige die met blote benen de vlakke Meerwijkse polder trotseert. De jeugdloop is klaar en de enthousiaste speaker telt af. Vorig jaar had de winnaar een tijd van een krappe 24 minuten over 5,6 km. Dat verklaart ook een lichte spanning bij mij, want die tijd moet ik kunnen verslaan. De lopers die het podium halen gaan niet zonder lege handen naar huis: een kilo kip van de kwaliteitspoelier valt ten prooi aan de winnaars. Ik monster het veld en zie 2 jeugdige lopers van tegen de 18 van ARV Ilion, ook een snel ogende loper uit Leiden staat vooraan. Ook twee iets oudere lopers in een blauwe outfit lijken me geduchte tegenstanders.

Als we de straat uit zijn en de polder instuiven maken deze lopers ook deel uit van een kopgroepje van ongeveer 10 man, waar ik ook in zit. De strategie is om de kat uit de boom te kijken en me niet kapot te laten lopen op de lange stukken waar de wind vrij spel heeft.

De praktijk verloopt anders. ik zit wat ingesloten tussen een loper van mijn leeftijd en de tweede junior van Ilion. Door het gras , heuvelafwaarts haal ik ze in, terwijl ik bijna wegglijd. Even vraag ik me af of ik niet beter lekker thuis had kunnen blijven, ik ben nog niet optimaal gemotiveerd.

Ik kom meteen tegen de wind in, maar vind aansluiting bij een andere loper, die op zijn beurt het contact met de eerste zes is kwijtgeraakt. ik versnel nogmaals, maar de eerste groep is uit elkaar gevallen. Even haak ik aan bij de twee jeugdige blauwe lopers en de andere Ilion atleet, die op kop loopt. Zijn tempo zakt echter in en de achterstand met de top 3 loopt snel op. het is nu of nooit, wederom ga ik , nog steeds in de eerste kilometer in de aanval. Als ik nog het podium wil halen moet ik niet langer afwachten. Maar al snel merk  ik dat het podium vandaag een utopie is, het gat wordt steeds groter. Een van de blauwe lopers gaat achter me aan, maar moet na 200 meter zich ook weer terug laten zakken. Ik loop ruim 2,5  kilometer in niemandsland. Geen kip te zien.

Het gevecht om de eerste plaats kan ik op ruime afstand volgen. De drie lopers kunnen mooi van elkaar profiteren, terwijl ik vecht tegen de helse tegenwind. Maar ik heb al wel weer plezier in het lopen. De natuur is hier mooi. Net als ik denk dat ik onbedreigd 4e ga worden komt er een neo senior  uit het niets voorbij stuiven. Ik laat hem gaan, het heeft geen zin om helemaal te verzuren voor een vierde plaats. Ik kan het tempo vasthouden (met de wind van opzij en mee gaan de kilometertijden weer onder de 4 min. per km). Ik wordt uitgebreid aangekondigd bij de finish en ontvang een tas met opdruk. Ook is er een leuke loterij, waarbij een van mijn concurrenten een paar skisokken wint. De lopers van de 10km komen ook binnen. De snelste heer zet 37 minuten op de klokken.finishmeerhorst

 

Terwijl ik clubgenoot Nick Vogels de eindsprint in zie zetten rijd ik me de auto langs en tussen de lopers langzaam de polder weer in, waar de zon het typische Hollands landschap van zijn beste kant laat zien. Voor een archiefimpressie kijk op dit filmpje https://www.youtube.com/watch?v=s-BOMnyoHNU&feature=em-subs_digest

Advertenties

Over AriBombari

Run for your life, before life runs you!
Dit bericht werd geplaatst in Blogverslag hardloop wedstrijd en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s