Marathon Berlijn, ontspannen naar focus

Fruhstucklauf als voorafje

De Straat des 17 juni is een allee, zoals die alleen in Berlijn te vinden is. De dag voor de Berlijn marathon fiets ik hier langs en zie van een afstand de start. We (vriendin plus Sparta loopmaatjes Maarten en Ron ) zijn onderweg naar de Fruhstucklauf. het officiele opwarmertje voor de marathon van Berlijn. Bij de start ,voor slot Charlottenburg worden 9900 Luftballons de lucht in gelaten. Anderen lopen met de ballon aan hun hand. We lopen (in het begin meer wandelen en dribbelen ) met zeker 15.000 man naar het indrukwekkende Olympisch Stadion. Hitler bekeek hier ooit met Nazi Duitsland de Olympische Spelen van 1936. De buitenkant is in oude staat herbouwd, de binnenkant heeft net een mooie blauwe atletiekbaan mogen begroeten. Het lawaai en enthousiasme van de massa’s mensen, velen verkleed in nationale outfits is enorm. Zo zien we Japanners in traditionele gewaden en Maja Indianen met ananashelm. Binnen op een scherm zien we interviews, terwijl we er zelf net voorbij lopen. We sluiten af met een gratis ontbijtje

M-Day

Een dag later ga ik weer diezelfde richting op, maar nu getooid met startnummer. Vriendinlief heb ik achtergelaten voor de Reichstag, want zonder bandje kom je het Lopersgebied niet in. Dit is het enige moment waar ik toch iets van zenuwen bespeeur. wat moet ik nog eten en drinken, zitten al mijn spullen in de tas en vind ik het juiste gebied waar ik de doorzichtige sponsortas kan inleveren. Een nerveuze meute gaat door de poortjes en op zoek naar vrienden, startvak of bagagedepot. Eindelijk vind ik vak X, waar ik bij een van de stands snel aan de beurt ben. Mensen doen oefeningen of komen bekenden tegen. Ik verwonder me waar de superlange rijen voor staan. Ik doe oefeningen tegen een hekje en zie een tweetal dixies, waar ik wel even gebruik van wil maken. Ok…daar staan dus die rijen voor, wat bozige gezichten kijken naar deze mogelijke voordringer.. Zeker honderd mensen staan hier te wachten. Als een lange slang gaat de rij over het terrein. Ik ga naar een andere locatie. De rij is hier niet veel korter. Met Sirius van the Alan Parsons Project tellen we af. het startvak komt in beweging en ik vind mijn weg langs de dranghekken. De mensenmenigte is enorm.  Het zal een historische dag worden.

kipchoge on the run-berlin 2018

Eliud Kipchoge, 3e van links, vlak voor de Siegersaul, op weg naar de overwinning

De Siegersaul wordt door de lopers euforisch gepasseerd. Ik kijk nog een keer om en zie de gouden glans van het beeld weerkaatsen. het is druk, maar gelukkig zijn de wegen breed. Ik geniet van de grote getalen hardlopers die van over de hele aardkloot hier naar toe zijn gekomen. Na een eerste kilometer van 4.54 word elke volgende kilometer onder de 4.40 afgewerkt, 10 seconden sneller dan gepland.

Praten met het lichaam

Na kilometer acht, voelde ik iets laag bij de grond. De achillespees liet zich horen: “Hallo ik ben er ook he” zie het denkbeeldig stemmetje. Hmm, dit was al wel vroeg in de race. Het raceplan liep in ieder geval naar behoren.

Inmiddels herken ik de plaats waar we liepen, het is niet ver van de Torstrasse, mijn logeeradres in het leuke AirBNB penthouse. Ik focus me op de licht kalende loper in het witte shirt en de zwarte broek, die weer in het zicht komt. Ik tel de seconden verschil. Op dat moment geniet je eigenlijk te weinig van de omgeving, maar de directe huizen en winkels waren ook niet te zien door de gigantische rijen van publiek die onafgebroken  ons aanmoedigden. Low fives aan de kinderen, een ratel van een oma, of een luide schreeuw en applaus. Na kilometer 12 is mijnheer achilles weer aan het zeuren: “Je houdt toch wel een beetje rekening met me he?”. Ik had intussen mijn eerste SIS gelletje naar binnen gewerkt. Ondertussen komt het 14km punt in zicht, waar vriendinlief staat. Ik vond haar zonder problemen tussen de nog steeds immense en enthousiaste schare aan toeschouwers. ” ik ben een gelletje kwijt” kan ik haar nog toevoegen terwijl ik de bidon met Maurten spordrank dankbaar aanpak en in mijn belt stop. De drankvoorziening is overigens prima. Om de paar kilometer staan er wel rijen vrijwilligers met water of sportdrank. De kalende loper in het wit is in de mensenmassa opgegaan. Normaal loop ik wel met iemand met de zelfde snelheid of in een groepje. Maar nu is het me, myself and I.  Helemaal alleen. Tegen de rest van de 40.000 lunatics. De focus blijft goed. De achilles wil nog even wat zeggen, maar ik snoer hem voor de rest van de dag de  mond.

Inmiddels zijn we in Kreuzberg aangekomen, waar de Turkse invloeden ook te horen zijn in het vrolijk spelende bandje. Om de zo veel kilometer komen positive vibes je tegemoet..muziek of cheering zones zijn degelijk Berlijns verzorgd. Via Schoneberg loop ik langs het halve marathon punt. 1 uur 39, dat valt niet tegen,  dit tempo doorlopen en ik haal mijn geplande tijd van 3.20.  Het speculeren is begonnen. Een haalbare tijd bedenk ik me, al kan het in een marathon van de een op de andere kilometer omslaan.

Lopers languit

Opeens een paar luide stappen, lichamen die botsen, geschreeuw en 20 meter voor me liggen opeens 2 mannenlichamen op de grond. Een van de twee, is bloedlink. Hij scheld luidkeels en kijkt zijn buurman woedend aan. Hij krabbelt op en  terwijl hij naar zijn heup grijpt schreeuwt hij nogmaals achterom kijkend. De andere man laat blijken dat hij niet vind dat het zijn schuld is. In een flits had ik gezien dat beiden niet goed hadden opgelet. (beiden zaten volgens mij op hun klokje te koekeloeren of waren met een gelletje bezig). Zelf ben ik gelukkig niet veel met mijn klokje bezig. Ook met een PR of mogelijke eindtijd niet. Eigenlijk ben ik bang dat ik net iets te hard loop en dit later moet bekopen. Achteraf gezien zijn de kilometertijden naar 4.30 teruggebracht.

Opmars

De 26e en 27e kilometer zijn lastig. even tevoren is een Engelse dame, een klein doch gezet propje me voorbij gegaan. Aan de kleding te zien redelijk professioneel, maar ik ben toch verbaasd dat zij me inhaalt. Ik kan haar een kilometer later passeren, al is het wel bij een waterpost. Ik kom hierdoor wel in een soort versnelling te recht. En als ik nog een PR wil moet ik het nu doen. Ik krijg de geest en  loop met een sterke Zuid-Europeaan die ik net aan kan volgen. We passeren de deelnemers nu redelijk snel. Hier krijgen de eersten het moeilijk. Een kilometer later laat ik mijn haas tot mijn verrassing achter. Als dat maar goed gaat. De New Balance V1500 wedstrijdmuiltjes brengen me in een mooi verhoogd ritme. Meer kans op blessure, maar de gok pakt voorlopig goed uit. Bij kilometer 30 km voel ik de vermoeidheid en heb ik even het gevoel dat ik langzamer ga lopen. Toch is dit niet waar. Achteraf bezien zijn dit de snelste 5km tussentijden van de hele race. Ik beeldde me in dat ik nu aan een 10km wedstrijd begin. (en dat 12km voor de finish). Met deze mentale truck jaag ik mezelf op.

MarathonBerlijn2018 35km-gedachtniskirche Miranda gelman tegen man

Bij 35 km passeer ik de Gedachtniskirche. Racetechnisch gezien de meeste kans om de man met de hamer hier tegen te komen. Maar die is in geen velden of wegen te bekennen. Wel vriendinlief met nog twee gelletjes en een foto tussen hand en spandiensten door.We waren hier een jaar geleden tijdens een bitterkoude decembernacht. Even later gooi ik het laatste flesje nog halfvol met Maurten sportdrank richting trottoir. met een zwiepend geluid treft het flesje hard de trottoirband. Twee niet oplettende dames bezorg ik bijna een hartverzakking.  Ondertussen heb ik de 3.15 pacer, te herkennen aan een soort blauwe plastic verticale stok, in de smiezen gekregen. Ik gooi alle belemmerende gedachten over boord. De enige Gedachtnis die ik nu nog heb is: ” Grijp die vent in zijn kraag!”  Er lopen nog zeker 50 mensen tussen mij en hem en het verschil zal een kleine veertig seconden zijn (gelukkig denk ik er niet bij dat is 6 seconden per kilometer). Ik voel dat  een PR opeens mogelijk is.. Ik hoef de pacer ook niet in te halen. Een lage 3.15 betekend ook een verbetering van de tijd die ik in april liep.  Bij de 37e kilometer is het gat gehalveerd. De kleine lichtvoetige pacer is helemaal alleen en lijkt te versnellen. Het gat blijft hetzelfde. De versnelling komt doordat hij bij de verzorgingspost zijn water rustig wil pakken. Ik heb mijn laatste cafeinegelletje tot me genomen. het smaakt vreselijk en mijn lichaam wil na  2hapjes geen koolhydraat meer zien. Bij de 38e kilometer mis ik vriendinlief. Dan maar geen laatste beetje sportdrank Ik heb wel de pacer bijgehaald, dus dat geeft nieuwe moed.

De lange weg naar kilometer 40

Nu die laatste kilometers.  Al snel is het er op en er over. Ik kijk uit naar het 40 km punt, maar dat lijkt maar niet te komen. Tussen de hoge gebouwen loop ik mijn race tegen de pacer, de lopende klok en scherprechter. Mijn horloge geeft 39,7 km aan en nog steeds geen spoor van een blauw doek of kilometeraanduiding. Ben ik er misschien al voorbij. Even breekt er stress uit als ik voor me weer een pacer met een 3.15 voor me zie opdoemen. Wie loopt er nou op het goede schema? Ik beschik gelukkig nog over voldoende energie en veerkracht. Gewoon deze loper bijhalen en dan is het alsnog feest. De kilometertijden blijven boven verwachting, maar het begint nu toch zeer te doen. Om de hoek voor de laatste rechte lijn richting Brandenburger Tor zie ik dan eindelijk het 40 km punt. Er staat 40,4 km op mijn teller. Weer koortsachtig rekenen. Ga ik dit nog halen?het gemiddeld is nu niet meer leidend. 3.04 en nog wat klok ik. Nog 11 minuten voor 2,2, km. of is het nou 10 minuten..Het rekenen lukt niet echt meer. Ik spreek mijn laatste krachten aan en heb redelijk snel tweede pacer te pakken. Ik  snel er langs, maar het is nog ruim een kilometer en de krachten vloeien nu echt weg. Ga ik het dan toch weggeven. Ik durf niet achterom te kijken.

Genieten

Dat zou ook dom zijn, want voor me  is de majestueuze Brandenburger Tor en een oorverdovend lawaai. Ik wil perse door het middelste poortje. Ik weet nu eindelijk dat ik het ga redden. De indrukken zijn enorm. de en ik probeer alles op me in te laten werken. Een halve kilometer nog, Ik pers er nog iets uit dat op een sprint moet lijken als ik een loper in haal in de laatste 200 meter. Meteen schiet de kramp in de hamstrings. maar ook dit krijg me niet klein. Twee passen dribbelen en weer door. Ik probeer een lach op mijn gelaat te toveren en kom fitter dan ooit over de finish. 3.1.3.41 blijkt mijn tijd, ongelooflijk. Wat een heerlijke race qua ambiance en opbouw. Ik kan gewoon nog op mijn benen staan.  Hoewel gewoon niet het juiste woord is. Mijn benen staan nog krommer dan van Hanegem en ik waggel als een pinguin. Napratend met een Ier, ga met ontbloot lijf op de foto. Blij dat ik verlost ben van het bezwete shirt. Immense tevredenheid. Het cliche “moe maar voldaan” is het meest treffend.

Al vrij snel na de finish zie ik Maarten met een groot glas Erdinger. Na de 40e kilomoter had ik een loper met het Rotterdam marathon shirt ingehaald, maar het was een look a like. Maarten was een kwartier eerder gestart enBerlijnmarathon2018-3spartanen Rijksdag heeft sneller gelopen. 3.11.58 klokt hij, iets wat ik vooraf bij hem wel had ingeschat. We laven ons aan de Erdinger en zijn benieuwd hoe de andere Spartaan, Ron, het er af heeft gebracht. Net als ik bedenk dat hij het misschien zwaar heeft gehad komt hij met een vermoeide maar grote grijns aanzetten. 3.30 en een goede marathon voor hem. Voor de Reichstag vereeuwigen we het moment en de felbegeerde medaille.

op de achterkant staat de beeltenis van Kipchoge met lauwerkrans (nee, het is niet Julius Caesar), de winnaar van de OS 2016 in Berlijn.

medaille kipchoge siteLaat deze Eliud Kipchoge nu vandaag ook de winnaar zijn. In een zeker niet misselijke 2.02.41 verpletterd hij het wereldrecord met maar liefst ruim een minuut. Ongehoord en een record dat mijns insziens nog lang zal standhouden. Per fiets ontsnappen we aan de drukte en genieten heerlijk na op een terras bij de

 

Advertenties

Over AriBombari

Run for your life, before life runs you!
Dit bericht werd geplaatst in Blogverslag hardloop wedstrijd en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s