Omloop Ter Heijde 2016

Weerzien met het strand

De omloop ter Heijde stond weer als vaste prik deze vrijdag op de agenda. Wederom zou ik de 5 km lopen en bij de 10 km als toeschouwer/supporter mijn opwachting maken. De organisatie had (na aandrang van trouwe lopers) besloten om het oude parcours in ere te herstellen. Ook is de loop nu onderdeel van het Agium Runners circuit, dat een klassement beslaat van een select aantal loopjes in Midden Delfland en Westland.

Vanuit mijn werk was het behoorlijk aanpoten om op tijd over de snelwegen en binnendoorweggetjes het buurtschap bij Monster de bereiken. Gelukkig had ik me in de tijd vergist en bleek ik nog een half uur over te hebben, nadat ik enigszins gespannen mijn nummer had opgehaald in dorpshuis Het Vrondel. Ik zag al weer  veel bekenden: lopers van mijn eigen club en recidivisten, die het circuit “onveilig maken” met hun snelle beenwisselingen.

Toppers ter plaatse in Ter Heijde

Tot mijn verrassing was ook de regionale toploper Mike Teekens zich aan het warmlopen voor de 5 km. Hij had de dag erna een snelle 5000 meter in Belgie en zou het vandaag “rustig aan” doen. Iets wat ik maar voor kennisgeving aan nam, want ik heb Mike nog nooit rustig zien lopen (of rustige uitslagen zien lopen).

Ik probeerde niet te fanatiek van start te gaan op het eerste deel van het parcours wat ongewijzigd bleef. Het was een plaats zoeken in het gedrang langs de paaltjes en smalle fietspaden, met de wind vol op kop. Clubgenoot Pascal van den Bosch had hier behoorlijk last van. Hij liep voorin een groepje van ongeveer 12 man met daarbij…Mike Teekens , maar ook schrijver dezes. ik versnelde zelfs even om in ieder geval te kunnen beleven dat ik de eerst kilometer net zo snel als deze topper kon afleggen. In 3.44 kwamen we door. De agiumrunners om mij heen (incl. Mike) versnelden en het groepje viel uit elkaar. Ik kon naar de eennalaatste loper komen, iets wat niet vervelend was omdat deze lange Olympus 70 loper veel wind voor me opving. Op het moment dat we naar links heuvel op gingen kon ik overnemen. Een kleinere loper in het wit bleef steeds 50 meter voor me en had een zelfde opbouw. De Olympus loper moest lossen en ik kon nog 2 lopers inhalen, alvorens we het strand op gingen.

Struinen over het strand

Wat was het hier prachtig. De zon scheen in het gelaat, zee en  strand wisselden een mooie warme gloed uit. Bovendien hadden we de wind in de rug en was het niet heel mul als je het juiste spoor volgde. Even leek het alsof ik alleen in een flow op een andere planeet ronddoolde. Met een blij gevoel zwaaide ik naar een eenzame toeschouwer, die ik van verre al herkende. Sportfotograaf Jeroen Tibbe, drukte uiteraard weer een paar mooie plaatjes af. Hij heeft echt een neusje voor de juiste locatie bij een wedstrijd.

Voor me zag ik delen van de nu totaal versplinterde kopgroep, met de snelste dame (ook van Olympus 70) niet ver voor me. Ik kwam langzaam dichterbij en sloot aan het einde van het strand aan bij een loper in het geel. Ik spoorde hem aan om samen met mij door te gaan (“hij had me al succes gewenst). Samen kwamen we bij een ervaren loper van de Koplopers, die het lastig had door de mulle strandopgang.  De loper in het geel moest lossen.

Laatste kilometer

Eenmaal op het verharde plaatste de andere loper een versnelling. ik dacht dat we nog meer dan 600 meter hadden te gaan, maar langs de reddingsbrigade vermoedde ik dat we geen lokaal lusje meer moesten afleggen zoals voorheen. Nog geen kleine minuut achter me probeerde clubgenote Lia Yian  tevergeefs de 2e plaats te bemachtigen bij de vrouwen.Onder luide aanmoedigingen van een paar Haagse Spartanen zette ik samen met een achteropkomende twintiger een lange sprint in. Om de hoek had ik de man van De Koplopers te pakken, de twintiger had een te grote voorsprong voor de resterende 100 meter. Met een tevreden gevoel plofte ik over de finish. Een 11e plaats, een groen shirt en een verfrissend spordrankje waren mijn deel.

Michael Megos voor eerste keer winaar bij 10 km

Na afloop genoot ik langs de kant van de  na mij gestarte 10 km, die weer zeer druk bezet was. AV Sparta deed het wederom weer erg goed door de lokale favorieten flink tegen gas te geven. na de eerste ronde liepen er 3 geelhemden in het voorste deel.

Michael Megos won uiteindelijk voor de eerste keer in Nederdand en deed dit  door Michael Gebrewinet te verslaan. Een week eerder waren de rollen nog omgedraaid. Locale toploper Rene de Lange voorkwam een totaal geel podium door Membrathom  voor te blijven. Deze Spartaan wist thuis favoriet Arco Poot (Olympus 7o) met een laatste jump naar plaats 5 te verwijzen. Na afloop was het weer gezellig bij de prijsuitreiking en met een gratis loterij met een mooie fiets als hoofdprijs.

Geplaatst in Blogverslag hardloop wedstrijd | Tags: , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Spartanen succesvol tijdens Jubileum Molenloop

De 25e Molenloop in Voorburg werd traditioneel opgeluisterd met zon en warm weer. Ook de clown Ronald McDonald bezocht sportpark Westvliet tezamen met honderden enthousiastelingen uit de regio . De kinderloop van 1 km en de scholenloop van 2,5 km beten het spits af. De kinderen verdrongen zich om een goed plekje te bemachtigen bij de start en gaven maar weinig gehoor aan de oproep van de clown om de warming up bij de hoogspringbak bij te wonen.

Scholenloop

Bij de meisjes pakten de atletes (Hebe Chadwick AV40, Donna Polet en Merel van Dam) het podium, terwijl bij de jongens de voetballers de top drie bevolkten. (Jesse de Brouwer won voor Wies Polderman). De beste School was dit jaar basisschool Essensteijn, die de prijs weer heroverde op Pius X.

5 KM, lopend met de (eeuwige) jeugd

Daarna was het de beurt aan de 10 en 5 km lopers die afzonderlijk van elkaar vertrokken. De loop werd weggeschoten door stadsgenoot en oprichter van de Molenloop, Pim van der Lek.

De 5 km was sterk bezet met lopers die van heinde en ver kwamen. Zelf liep ik mee in het teamklassement en had hier voor de hulp , van de junioren waar ik trainer van mag zijn, ingeroepen. Naast mij zag ik trainingsmaatje Marcel Horrocks, die mij nooit veel ontloopt qua tijd en Jia Lian, die ook  bijna altijd goed is voor een tijd onder de 20 minuten.

Voor mij clubgenoten Robin K , Benno L, Vincent T en Membratom F., die favoriet was voor de overwinning. De junioren (een meisjesteam en een jongensteam) had ik goed opgewarmd aan de start afgeleverd. Ook had ik hen voorzien van het gele jubileumshirt dat de lopers als herinnering kregen. “Krijgen we geen medaille”, was bij een paar meiden de teleurgestelde reactie. Voor sommigen was het de eerste keer dat ze een 5 km liepen. Het klassement bestond uit de beste 5 tijden opgeteld.

Onder de begeleidende woorden van voorzitter Helen Gonzalez klonk het startschot. Niet te snel, maar toch redelijk voorin probeerde ik  weg te gaan. Met twee scherpe bochten waren we van de baan op het Schrepelpad. Daar werd ik eerst gepasseerd door Benno, die er goed de sokken in zette. Daarna kwam Jia Lian en na het bruggetje ook Marcel langszij. met zijn drieen vormden we een treintje onder aanvoering van Marcel.

Aanhaken en afhaken

AV Sparta_molenloopDe trein maakte vaart en langs de Vliet konden we Benno achterhalen. Aan het einde van de Heerenstraat, werd Benno gepasseerd, die niet kon aanhaken maar ook niet instortte. Inmiddels waren er twee jeugdige lopers van begin 20 aangesloten. Voor mij was het een voordeel dat ik met de juniorenploeg het parcours had verkend en niet -zoals de jeugdige concurrenten -werd verrast door de scherpe bochten in park Vreugd en Rust.

De zon kwam lekker door en ik verwenste het feit dat ik me de avond tevoren iets te veel had gestort op de bij mij thuis georganiseerde BBQ. Vlees en alcohol is nou niet een goede voorbereiding. Bij de 3km kreeg ik het dan ook lastig en alleen Marcel leek de tempoversnelling van de jongen met het blauwe shirt te kunne volgen. Ik temporiseerde, Jia Lian dook in het gat, maar de groep viel uit elkaar. Over de Wijkerbrug  kon ik weer aansluiten bij Jia lian en de andere jongen, terwijl Marcel uit liep. Jia Lian zette met nog 1 km aan en liep op  dat moment als eerste dame.

Supporter Ton “de witte Keniaan”, waarschuwde Jia lian voor mijn aanwezigheid, maar hij had beter kunnen waarschuwen voor een dame (Heather bray) die met snelle passen zowel mij als Jia Lian passeerde vlak voor het parkeerterrein met nog 500 meter te gaan. Zelf probeerde ik nog naar Marcel toe te lopen, maar ik kon het gat niet meer dichten. Jia Lian had ook geen versnelling meer en  zo eindigde zij als tweede dame in 19.36, vier seconden voor Benno. Zelf noteerde ik 19.26 (20e plaats), drie seconden achter Marcel.

Vooraan won Membrathom in 15.58, net voor Timo de Geus (16.03). Clubgenoot en (nog junior) Robin Kuipers liep wederom een PR in 17,31 en werd hier mee 10e.

Molenloop_lucasen jandeKw

Trainer Jan voor de aanstormende jeugd (Lucas)

Mijn teamgenoten de AV Sparta junioren deden het allemaal helemaal prima. Met tijden tussen 23-26 minuten werd menig senior lid de hielen laten zien.

Lucas, Joost, Caylan, Sjoerd, Noelle, Morgann, Simon, Nikki, Nora, Blom en Helen super gedaan! Het resulteerde in een 2e plaats voor het jongensteam en een 4e plaats voor het meisjes team.

junioren-molenloop

Winnaar werd TC Leeuwenhorst uit Noordwijkerhout die 2 minuten sneller was dan de AV Sparta jongens ploeg. TC Leeuwenhorst 3 pakte de derde plaats.

 

10 Km gewonnen door Michael Gebrewinet en Janna van Dijk

JoeriBorgstein16

Joeri had er zin in

Een geconcentreerde Joeri Borgstein vertrok als eerste van en om de atletiekbaan. De atleet van AV Sparta Voorburg was gebrand op een goed resultaat en werd uiteindelijk knap 3e. Hij was uiteindelijk niet opgewassen tegen de snelle rising star Michael Gebrewinet (clubgenoot bij Sparta Den Haag).

 

MichaelG-molenloop2016

Winnaar Michael pakte wederom de zege

De winnaar van vele wedstrijden zoals de omloop ter Heijde, Royal Ten en de Dios Lenteloop pakte  ook  hier onbedreigd de winst en zette Leslie Noya van Haag atletiek op ruim 2 minuten.

Michael had een magnifieke tijd van 33.22 minuten, wat echter nog niet genoeg was om het oude parcoursrecord van jeroen Bonnes, te verbeteren. Bij de dames verbeterde winnares Janna van Dijk haar eigen parcoursrecord tot 39.

 

 

Verwarrende strijd om beste Leidschendam-Voorburger

De beste atleet uit de gemeente Leidschendam-Voorburg konden ook meedoen in een apart klassement en een dinerbon bij Fratelli winnen. Arthur Camps (HRR) was de snelste in deze klasse op de 5 Km en Joeri Borgstein (10km) pakte de waardebon bij de heren. Sarah Bent en Elly van der zee waren bij de vrouwen de gelukkigen.

Zowel bij de heren (5km) als dames (10km) werden de snelsten niet op het podium geroepen als gevolg van een verkeerde registratie.  Elena van Eeden uit voorburg was 2 seconden sneller dan de dame op het podium, terwijl ook Robin kuiper abusievelijk op het podium werd gehesen.

 

Geplaatst in Blogverslag hardloop wedstrijd | Een reactie plaatsen

Zandmotorun

Een laatste test voor “Rotterdam”. In tegenstelling tot vroeger dacht ik nog even een prikkelende wedstrijd voor de marathon in te lassen. Er waren wat regionale 10 km loopjes, maar toch koos ik voor de Zandmottorun, die een primeur had. Op de Zandmotor –een woest stuk strand tussen Kijkduin en Monster -dat ecologisch wordt “teruggegeven aan de natuur” werd een unieke loop georganiseerd door een team Haagse Roparunners. Dus met een goed doel in gedachte, namelijk geld verzamelen ten gunste van de kankerbestrijding.

ZandmotorRun 2016 Foto 0007ZandmotorRun 2016 Foto 0004Pittig mul zand, waar je lekker in weg zakt op een aan de natuur overgelaten vlakte. En ik had ook nog eens de spikes ondergebonden, een slimme zet zo leek, maar achteraf helemaal niet, want het leverde me fikse spierpijn op. Iets wat ik al 3 maanden niet meer kende maar waar ik pas de dag voor de marathon van verlost was. De opkomst was erg goed, de PR machine was dan ook al op volle toeren aan het draaien. Ook zag ik weer veel bekende vrijwilligers van vnl. Haag atletiek, maar ook lopers uit Utrecht die assistentie verleenden. Fotograaf Jeroen Tibbe stond klaar met de camera, iets wat blogger/hardloper Fred van der Gon ook deed. Hij snelle me voorbij tijdens het inlopen en reageerde lachend toen ik hem “valse start” toeriep.

Bijna 500 mensen waren op deze nieuwe loop die deels op het parcours van de meeuwen makrelen loop startte. de lopers hadden de keus uit 5 of 10km. Ik deed de laatste afstand. Bij de start keek ik om me heen en zag veel lachende recreanten die giebelend de warming- up deden en weinig snelle lopers. Hier zou ik wel een mooie uitslag kunnen neerzetten,bedacht ik me even

Over het verloop van de wedstrijd zal ik kort zijn, ik had het zeer warm en haalde uitgekookt de finish. In de zin van uitgeput en gekookt dan. Er gebeurde iets vreemds: ooit waren er loopjes waar ik door niemand werd ingehaald, nu was het andersom: ik heb niemand ingehaald! Wel kan ik zeggen dat ik als allereerste ooit de wedstrijd ben ingegaan.

Na 30o meter werd ik ingehaald door de sterke latere winnaar. Op 4 kilometer lag ik nog derde, maar de pijp ging langzaam op en ik wilde mijzelf ook niet over de kop lopen (wat ik in feite al had gedaan). met een tijd van dik in de 45 minuten (logisch) eindigde ik  nog net in de top 10.

Na afloop was het erg gezellig met veel bekenden waaronder de Aloha lopers een een feestelijke verloting.

 

 

Geplaatst in Blogverslag cross, Blogverslag hardloop wedstrijd, Goede Doelen, Road to Rotterdam | Tags: , , | 1 reactie

Road to Rotterdam, part 3: Lange duurlopen doen

In deze serie blogposts beschrijf ik de weg naar de derde Rotterdam marathon 2016, 20 jaar na mijn eerste 42,2 kilometer.

Vorig jaar had ik ze dan eindelijk gedaan. De lange duurlopen. Volgens goeroe , KlaasLokmeervoudig Nederlands Kampioen en auteur van “het duurloopmisverstandKlaas Lok, moet je die niet te veel doen en zeker niet te langzaam (liefst een wat pittige wisselduurloop).

Dit jaar deed ik de duurloop alleen. De eerste tikte ik bij ruim 30 kilometer af, al was dat in twee etappes. Sóchtends nog training gegeven aan de jeugd in Meijendel. meijendel-watertoren (2)Daarna als afsluiter van de laatste keer, lekker pannenkoeken eten en weer door. Het was heerlijk weer en ik heb Meijendel van alle kanten gezien, de gele paaltjes, groene, rode, blauwe en witte. Van Ganzenhoek en Wassenaarseslag naar Watertoren en Waalsdorpervlakte. Bij deze laatste plaats, kwam ik een vrouwelijke loopster tegen die ook voor Rotterdam aan het trainen was. Via het Haagse Bos had ik opeens al 26 km er op zitten en was het nog even stroef doorlopen voor de rest.

Duurloop twee had ik iets anders ingepland. Ik wilde de Dobbeloop doen, maar ook veel trainingskilometers maken, en dan wel in verschillende tempo’s. De oplossing was als volgt:7  km naar Nootdorp lopen in Z1 en dan medoen aan de 15km Dobbeloop in het marathontempo Z3 (of een best case scenario tempo van 4.36min . per km). adizero-boston-boostDe bidon en de belt met gels en dadels werden ook meteen weer uitgetest, net als de nieuw verworven Adidas Boston Adizero. Nu ik dit schrijf besef ik dat alle Rotterdam edities op Adidas zijn gelopen.

Ru(i)stig richting Nootdorp

Een tikkeltje zenuwachtig en na lange voorbereiding ging ik deze 1e paaszondag op pad. Het was zo rustig dat ik me alleen op de wereld waande. Alleen het fluiten van de vogels en het ruisen van de wind hoorde ik. Een tempo van 8km per uur zou me nog 15 minuten geven om startnummer te halen en een warmping up te doen en mijn kleding in de kleedkamer van de knusse Nootdorpse Ijsclub achter te laten. Even werd het penibel, toen ik verkeerd liep en dacht (te) laat te arriveren. Het bleek maar een kilometer om te zijn en ik had automatische het tempo verhoogd. De zon had vrij spel en zo arriveerde ik tijdig voor de start.

Lees hier het verslag van de Dobbeloop.

Na afloop had ik nog energie over en ging voor de resterende kilometer. Al na 1km moest ik weer terug, want ik beseft dat mijn looppet nog in de kleedkamer lag.  Het weer rustig teruglopen viel me alleszins mee en in plaats van 30 maakte ik de 33 kilometer vol zonder veel problemen of spierpijn.

Geplaatst in Blogverslag hardloop wedstrijd | Een reactie plaatsen

The road to Rotterdam, part two

1o april 2016 ga ik de Marathon van Rotterdam lopen, de vierde keer dat ik de klassieke marathon ga lopen en de 3e maal in de stad waar ik 25 jaar woonde. In een aantal blogposts hou ik iedereen op de hoogte van mijn aanloop naar de start.

Hieronder deel 2: Twee jaar later, een aanval op mijn PRrotterdam_marathonlogo

Twee jaar na mijn eerste marathon zou ik hem weer lopen, dat klere end door Rotterdam. Nu over de Erasmusbrug, want we schrijven 1998 en een jaar daarvoor was “De Zwaan” in volle glorie verrezen. Ik zou het allemaal wat professioneler aanpakken, maar dat was toch niet helemaal goed gegaan. in de tussentijd had ik overigens nauwelijks meer hardgelopen. Ik had wat minder tijd en ook had ik nog mijn voetbaltrainingen en wedstrijden gewoon er tussen door (ook goed voor de conditie). Ik had zelf mijn schema opgesteld, adviezen of schema’s via internet had je nog niet. Alle trainingen deed ik helemaal alleen, lid van een hardloopclub was ik (al sinds 1987) niet meer.

Twee en halve week voor de start besloot ik nieuwe schoenen te kopen. De verkoper verkocht de schoenen maar drukte me op het hard om daar niet op te lopen, want het was te kort voor de wedstrijd. Dat werd dus nogmaals op mijn oude schoenen, die ik inmiddels al 8 jaar had en ook mijn eerste marathon op had versleten. Door een voetbal blessure, startte ik wel drie weken later met trainen, slechts 2,5 maand voor de start. Een lange duurloop van 20 km naar Schiebroek en via Alexanderpolder naar Kralingen werd onderbroken om het eerste voetbalteam in actie te zien komen. het was een bekerduel eat na verlenging nog op 1-1 stond. Ik werd zelfs nog aangewezen om als speelgerechtigde speler een penalty te nemen. Zover kwam het niet, de vermoeide benen moesten nog verder. Gelletjes of koolhdydraten stapelen, daar deed ik (nog) niet aan. Qua snelheid zit het wel goed. Ik behaal een mooie derde plaats en een grote bokaal bij de DZB Zevenkamp loop.

Raceday

Terwijl ik erg laat bij de start arriveer en mijn speciale Rotterdam veters nog even in mijn schoenen rijg, tref ik mijn hardloop maatje vlak voor de start. Ik vergeet een dubbele knoop te leggen. Ik heb een schema op mijn hand geschreven en zal mijn wint ten opzicht van 1996 in de laatste tien kilometers moeten pakken. Op het laatste moment wissel ik van het linker naar het rechter startvak, waar minder mensen schijnen te staan. het is een fout, er staan louter langzame veteranen. En hoewel ik een chip heb die de netto tijd zal registeren, verlies ik veel tijd in de eerste kilometers. Er is geen doorkomen aan. Een soort stress ontstaat en zigzaggend probeer ik tussen de recreanten naar voren te komen. Zelfs over de bazaltblokken tussen de rails van de Erasmusbrug ga ik lopen teneinde geen drukke massa voor mijn neus te hebben. Na 5 km, heb ik al een achterstand van 3,5 minuten op het schema. Het zal een jachtige en zeker geen ontspannen marathon worden.

marathonMedailles96-98.JPGBij het 30 km. punt lijk ik eindelijk de 3,5 minuut te hebben ingelopen. Ik kom tot ongeveer de tijd die ik twee jaar geleden had, maar de benen zijn volgelopen. De Kralingse plas en de Boezemweg worden een lijdensweg. Ik probeer er alles aan te doen, maar ik moet kostbare seconden inleveren en weet voor de Coolsingel al dat ik mijn doel, een nieuw PR niet ga halen. Zo dichtbij en toch zo ver weg. Redelijk teleurgesteld met mijn tijd van 3,17.14 finish ik. al ben ik  wel blij dat ik het volbracht heb. Het zal vervolgens 8 jaar duren voor ik weer een wedstrijd hardloop.

 

 

 

 

 

 

Geplaatst in Blogverslag hardloop wedstrijd | Een reactie plaatsen

4 startnummers en de Twintig van Alphen

Dit jaar geen halve marathon bij de CPC voor mij. Geen gedrang en lang in de startvakken staan of op een modderig Malieveld moeten haasten om van rij naar rij te komen. In aanloop naar “Rotterdam” wil ik ook niet te snel lopen, maar op 90-95%. Bij de CPC met veel bekenden en triggers zal dat nog lastig worden, dan ga je toch te snel op maximum vermogen lopen. Aangezien ik al jaren benieuwd ben naar de enige echter hardloop seizoensopening klassieker (tegenwoordig dus gek genoeg op dezelfde dag als de City Pier City) de ‘halve van Alfe‘. Pardon, de twintig van Alphen, dat met een nieuw parcours de lopers probeert te trekken. Vorig jaar was het enige symbool van Alphen, de Julianabrug, ingestort, wat aanleiding was voor een plotse parcourswijziging.

Als hardloopjunkie op zoek naar nieuwe loopjes kan ik niet wegblijven. Ja een junkie inderdaad, volgens mij ben ik tijdelijk verslaafd, maar ja dat is dan ook het smoesje wat alle verslaafden zeggen. En als je je schuldig voelt als je niet getraind heb, dan ben jet het. Ja, soms voel ik met schuldig en nee, soms vind ik het heerlijk om de hele dag op mijn luie r..achterste te zitten. Maar vandaag dus  richting Alphen aan den Rijn. Terwijl de nationale toppers elkaar bevechten bij het NK of rust nemen zijn er ook genoeg snelle mannen en vrouwen die naar de loopstad in het groene hart gaan.

IMG_0885 Ik kom tot rust in de trein. De NS heeft een aanbieding voor lopers die naar de CPC gaan. Aangezien ik daar in de ochtend als coach en jeugtrainer was en mijn fietsie moet ophalen geld die korting dus ook voor mij. (Al ga ik pas per trein naar de CPC nadat de loop al afgelopen is).In de trein check ik mijn tas en kleed me om. Helaas mijn shirt vergeten, maar ik had er gelukkig nog eentje aan van de ochtendsessie. De banaan is wel mee.

Eerste hardloop kennismaking met “Alphen”.

De eerste kennismaking met de traditionele voorjaarsklassieker is niet meteen hartverwarmend. Een paar wereldvreemde lopers (dat zullen ze misschien ook over mij gedacht hebben), een station zonder enige ziel en dan  de perikelen om je startnummer op te halen. Het Castellum (plaatselijk theater), waar ik me mag melden is op aanraak afstand,  maar de wedstrijdlopers van de 5 km lopers op het asfalt wat mij scheidt van het gebouw. Rechtsaf dan maar langs de dranghekken..helaas..dit houdt op een gegeven moment op. Terug, linksaf …ik loop  richting finish tot ver er voorbij, kruip door, sluip door en bevind me tussen de gefinishte lopers in nauwe straatjes. Supporters en lopers hebben totaal geen haast. Ik wel, want ik wil de start niet missen en mijn startnummer bemachtigen. Na 20 minuten sta ik eindelijk binnen. Pijlen en borden, maar overzichtelijk ik is het niet. Ik wordt van het kastje naar de muur gestuurd en mag me omkleden in de schouwburg. Dat is dan wel weer grappig. minder grappig is dat sommigen het afstapje bijna missen en daardoor ook bijna hun deelname. Voor me – op  het podium wordt gemasseerd. Een half ontklede dame eeft haar ogen gesloten en ziet niet dat ik ook mijn bovenlijf ontbloot en een hardloopshirtje aantrek.

De voorspellingen geven  bar en boos weer, maar ik doe toch een shirt met korte mouwen aan. Ook de lange tight gaat uit. Ik had gelukkig een korte broek er onder vanwege de verwachte kou, die mogelijk nog moet komen. het is heerlijk weer, een zonnetje met weinig wind brengt me naar de start. Ik maak voor het eerst van mijn leven een selfie.IMG_0908

Ik loop vandaag dan ook met een grote bidon op mijn rug en en ook de gsm met de runkeeper app mag mee. Voor de zekerheid neem ik ook een dun windjack mee. Met een aantal pacers en businessrunners sneak ik door een shortcut. Mogelijk ben ik hier toch legaal, want ik heb 2 startnummers, eentje voor en een achter: Deelnemer aan de wedstrijdloop hebben dit voorrecht (lees: verplichting).

Ik loop een beetje tussen wal en schip. Achter mij de recreanten als haringen in een hekwerk. Voor me de niet gekooide IMG_0888IMG_0887 wedstrijd-en

 

businesslopers.

B5E20F81-42D5-435B-AC01-720B25E7D021

Ontspanning bij de start. zelfs Selfie time!

Het geeft een raar gevoel. Een wedstrijd die ik met der rem er op ga lopen. Er waren tijden dat ik dat niet kon. Gelukkig heb ik een dikke belt met bidon (van outdoormerk Nathan, eentje die niet klotst of wiebelt en lekt), die als een soort anker kan werken. Een vriendelijke dame die met haar vriendin aan het giebelen is, laat me voor. aardig van haar. “Oh dat is een snelle”, zegt ze, “ga jij maar”). Het weer is gelukkig nog prima. zacht weer, De koude regen is nog niet doorgekomen.

Jackie uit, Jackie aan

Ontspannen loop ik weg. Al kost het me wel enige moeite om mijn dunne roze Asics jack uit te trekken en op te rollen in het beschermhoesje wat ik om mijn pols draag. Dit gebeurt al na 1 km. Ik wil deze in 4.32 lopen. Meestal gaat het iets te snel, nu verwacht ik door de drukte voor me en het gedoe met het jack een langzamere tijd. 4.32 laat mijn Garmin zien. Kijk dat is nog eens een ingebouwde klok. Ik voel dat het wel lekker gaat. 4.30 lopen zal me een tijd van 1.30 brengen, maar is wel sneller dan het geplande marathontempo (van 4.36-4.42). Ik ga voor een tijd onder de 1.30. De volgende kilometers gaan bijna of exact in 4.30. De intervaltrainingen hebben dus een goed tempogevoel opgeleverd.

inmiddels heb ik mijn opmars ingezet. De bekende snelstarters hebben het moeilijk en lopen al na 3 kilometer te puffen. Ik zit in een pelotonnetje met wat oudere ervaren lopers (eentje doet mee aan de 55+ klasse  en een ander zelfs de 60+, zo zie ik aan hun startnummer. Mijn nummer is 457, wat betekend dat ik de 7e loper van de categorie 45 plus (ja ja) ben. De man van de 55+, in een geel shirt blijft lang samen lopen, maar na 7 km moet hij ook een gaatje laten en kan het tempo niet meer volhouden. We zijn Alphen al lang uit en de wijde groene velden ingelopen. Lange vlaktes in Hollands Groene Hart.

De 3oo meter van Aarlanderveen

Dan twee kilometer verder,  weer iets van bewoonde wereld. Ik loop met de bekendste hardloper van Aarlanderveen (hoeveel hardlopers zullen er wonen?), door…Aarlanderveen! De man zet een beetje aan, murmelt iets over een vervelend bruggetje en wil niet ingehaald worden. Mensen moedigen hem aan hij groet ze en ik zie een levensgroot spandoek met zijn naam er op. Hij is zichtbaar blij. Twee bochten verder zijn we Aarlanderveen al weer uit en het tempo van de man is meteen weer een tandje lager. Ik besluit niet op hem te wachten. Voor me een lange dijk met wind tegen. Er loopt een lange sliert met mensen voor me. maar het gat is toch best groot. Ik versnel om zo kort mogelijk alleen met de kop in de wind te lopen, Twee gespierde mannen geven het tempo aan. Een man in een zwart shirt volgt me al een tijdje en loopt op 10 meter. Ik loop een tijde achter de gespierde mannen, de man in het zwart komt bij me. Even later passeren we de hele groep en lopen door. We zijn zojuist de 10 km net onder de 45 minuten gepasseerd. Een schema waar Sven Kramer een puntje aan kan zuigen. (de 5km ging ook al net onder de 22.30)

groenehartHet is genieten van het vlakke groene land, met alleen een serie mooie molens die de Hollandse horizon markeren. Dikke zwarte wolken komen van rechts. “Dat is zometeen wind in de rug vertelt mijn nieuwe loopmaatje”. “Ik hoop voor de bui binnen, zouden we er harder door gaan lopen?”, zeg ik als antwoord. Frank, de man die lang bij me loopt, kan mijn tempo goed volgen. Het is even geleden dat hij de 20km heeft gedaan, maar ik merk dat zijn ademhaling prima is en het waarschijnlijk lang zal gaan volhouden. We zijn aangesloten bij twee mannen van dezelfde vereniging (aan het shirt te zien). Ze merken dat we achter hen lopen en we horen ze praten. “oh het gaat nou koud worden”, zegt de dikst geklede, op klagende toon. “Goed dat je je muts op hebt” antwoord ik enigszins brutaal. “Hee, het tempo gaat opeens omhoog” roep ik als ik op mijn Garmin kijk. De mannen lachen wat, voelen ze zich opgejaagd? Twee kilometer later, hebben de heren zichzelf de das om gedaan. Ze moeten tol betalen, op het moment dat Frank en ik het commando overnemen.

De 15 kilometer nadert en het gaat regenen. Ik probeer al lopende mijn jasje aan te doen, maar de linkermouw zit rechts. Frank ziet me ploeteren en helpt me al lopende. Kijk dat is teamwork. We halen nog veel lopers in. De laatste 3 kilometer gaat het tempo nog even omhoog. Tot die tijd heb ik soepel gelopen, maar ik ga nu de beentjes wel voelen. Een man uit mijn leeftijdsklasse (nummer 451) passeer ik en even later ook nummer 456. De man probeert luid kreunend tot drie keer toe aan te zetten als ik er langs wil, maar ontploft bijna omdat hij over zijn toeren raakt.

145836_finishtotaal_29AlphenEen Noord-afrikaanse man wil ook de competitie aangaan. Als we hem naderen versnelt hij bij een lusje met nog 2 kilometer te gaan. een halve kilometer later doet hij het weer, maar met nog meer energie. “laatste kilometer versnellen” zeg ik tegen Frank, die nog steeds goed kan volgen. Zo gezegd zo gedaan. De Noord-afrikaan heeft zijn kruit te vroeg verschoten. in de straten van Alphen pers ik er nog een sprint uit in de laatste 2oo meter in de drukte .

De 10 kilometer lopers zijn ook ingestroomd, dus het is een beetje zigzaggen. Ik draai me om. Waar is Frank, (zie foto),oh nog vlak achter me, Ik wenk hem en spoor hem aan zodat we samen over de finish kunnen.Finishtotaal_20vAlphen2

In 1.29.08 heb ik een heerlijk trainingsloopje gedaan en na afloop praat ik even met mijn loopmakker om in de koude regen die nu hard neerstort de concertzaal (lees: kleedkamer) op te zoeken. na een heerlijke massage keer ik huiswaarts. Ik haal twee drankjes af op het verlaten plein en lever twee loterijbonnetjes in (de ene had ik nog laten vallen, maar ik keer op mijn schreden terug). Dit laatste was een goede zet, want een paar dagen later ben ik de gelukkige winnaar van een Powerbar sportsupplementen pakket.

Beoordeling van de loop: (0-4* per categorie ) : 9 sterren (max. 12)

Parcours *** (Mooie vlakke wegen, met de 4 molens en wijds polderlandschap, afgewisseld met veel publiek in de Alphense wijken, ook in Aarlanderveen was het gezellig)

Organisatie/faciliteiten ** (geen douches, aparte kleedgelegenheid, gebrekkige aanduiding)

Sfeer/activiteiten  *** (Hoempapa/dweilorkesten, gratis consumpties, Veel publiek. Sfeer was goed bedoeld, maar het weer zat niet mee, dus de meeste lopers zochten hun heil na afloop binnen of thuis)

 

 

 

Geplaatst in Blogverslag hardloop wedstrijd | Tags: , , , , , , | Een reactie plaatsen

Onverwacht in de prijzen bij 1vd4 AV Sparta

AV-nadefinish2016Bam, daar lig ik op de grond. Met een laatste eindsprint heb ik alles gegeven in de 1vd4 10km wedstrijd. Ik voel mijn benen even niet meer en hap naar adem.Met een benauwd gevoel stroop ik mijn shirt omhoog.

Twee minuten daarvoor kom ik de atletiekbaan van AV Sparta opgerend en kijk op de klok. Nog bijna 500 meter en 38.16 min. onderweg. Die 40 minuten gaat niet meer lukken reken ik haastig uit.Een PR is ook niet de doelstelling vandaag.

AV2016-1vd4eindsprint

FFoto: Erik Verburg

De tegenstander waar ik me aan optrok de laatste ronde ligt te ver voor om nog in te halen,achter me is er ook een groot gat. Totdat de man van haag atletiek voor me langzamer gaat lopen, er is nog een kleine kans, en ik ga er voor. Het publiek joelt, moedigt aan, en ik verhoog mijn knie inzet. Hij merkt mijn naderende tred en zet ook aan, we liggen zij aan zij, en  10 meter voor de finish ga ik er voorbij…de rest heb ik verteld.

Voor aanvang van de laatste AV Sparta 1vd4 loop heb ik weinig illusies op een goed klassement of een mooie tijd. Twee nachten met nauwelijks slaap, een concert met de nodige alcoholische versnapering de avond er voor en een lichte blessure. Toch zal ik proberen weer alles te geven. Mogelijk kan ik mijn loopmaatje Geert Jan hazen naar een mooie plek en een beker in het klassement van de 10km. Er zijn 5 of 6 bekers te winnen in onze leeftijdscategorie van mannen boven de 40 jaar.

foto: Jose Xavier

Stille en gevaarlijke start

Na een minuut stilte om nog eenmaal de 1 jaar overleden ex-preses Ton de Kleijn te eren, vertrekt de meute. Ik besluit rustig te starten. Voor me zie ik Rob, Marcel , herman en en een aantal concurrenten. De bocht gaat scherp en het is glad,want de gemeente heeft zand en ijzeren platen neergelegd. Naast me wat gedrang en geschuifel, ik zie opeens een geel shirt op de grond liggen. Het is Mandy de snelle loopster uit mijn loopgroep. Gelukkig kan ze door en de race als 2e dame in haar klasse beeindigen (en pakt ook de 2e plaats in het klassement).

AV1-2016We lopen vier rondes van 2,5 km. Rob en Herman kan zoals verwacht na 1,5km voorbij. AV4-2016Voor me loopt nog een concurrent en daarvoor Marcel. Na  bijna 2 kilometer kan ik bij de laatste aansluiting vinden. We hebben normaal gesproken het zelfde tempo.
Ronde 2 en 3 lopen we gezamelijk. De vlakke stukken hebben we wind tegen, ik probeer het tempo hoog te houden en daar moet ik wel voor aan de bak. In ronde drie komen we haast geen mensen meer tegen (de 5 kilometer lopers zijn inmiddels ook gefinisht).

Halverwege heb ik het heel even lastig en kan Marcel weer overnemen, het is toch fijner met zijn tweetje te lopen. Van clubgenoot en vrijwilliger Richard kessels krijg ik mijn geheime wapen, een caffeine booster van Born aangereikt. Ik heb het gevoel dat ik even later hernieuwde energie heb, maar misschien is het ook wel mentaal. In ronde vier gooi ik het buisje over de baan richting prullenbak en toeschouwers. Op dat moment is er achter ons een loper met grote snelheid bij ons gekomen. De man in het blauw blijft even hangen om dan een demarrage te plaatsen.

Laatste energie

Ik dwing mezelf te volgen, maar dat duurt maar 20 meter. Ik heb wel meteen een gat met Marcel. halverwege de baan, doet de loper voor me een jasje uit. Ik kan weer bij hem komen. “Samen proberen onder de 40 te komen” vraagt hij. Ik bevestig, maar heb geen idee hoe het met de tussentijd zit.Halverwege de vierde ronde moet ik er af.Uiteindelijk kom ik met 50 meter achterstand de baan op. Hoe het afliep is bekend.

Na afloop loop ik nog 3 km uit, extra kilometers maken voor de marathon. Ik wist niet dat het Zuiderpark zo mooi was, als ik in een botanische tuin terecht kom. na de douche is het leuk nakletsen. raaf-op-paaltjeMandy, Astrid (3e),Mattijs (3e), Michael, Herman Vroom, yusuf, Geert-jan(4e) ontvangen een beker voor de klassementsprestaties. Ik ben eigenlijk gebleven uit nieuwsgierigheid, maar totaal onverwacht wordt mijn naam genoemd. Door een goede laatste klassering schuif ik veel punten op van de 7e naar de 5e plaats. Enigszins beduusd (want ik ben zeker geen toploper) sta ik op het podium. Maar even later met een tevreden gevoel en een dikke glimlach.

michael-porijsOnze club presteert deze dag het beste van alle Haagse verenigingen, maar het is niet genoeg om Haag atletiek van de (5e) winst af te houden.Wel een tweede plaats en veel podiumplaatsen voor Sparta lopers waaronder de eerste plaats van Michael Gebrewinet, die vier maal de snelste van alle lopers is en standaard in de 33 minuten zijn 10 kilometers afraffelt. Janna van Dijk is de snelste bij de dames en finisht in de 38 minuten. Beiden een klasse apart.

Kijk hier voor foto’s van Erik Verburg. Hier vind je de foto’s van Jose Xavier (beiden dank!). Klik hier voor het klassement en kijk hier voor de uitslagen

 

 

 

Geplaatst in Blogverslag hardloop wedstrijd | Tags: , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Yoga(4Running): De vergeten toolkit van de hardloper

Workshop Yoga:

Op mijn atletiekclub ga ik weer wat nieuws ontdekken in mijn speurtocht naar de queeste “Hoe wordt (of blijf) ik een goede hardloper?” Na een vroege lange duurloop val ik meteen in de tweede sessie van de Yoga workshop.Een aantal bekenden (waaronder een groot aantal serieuze en snelle hardlopers) liggen in stilte en opperste concentratie in een voor mij niet alledaagse houding.

yoga4runninglesVandaag is het onderwerp Yoga. In het vorig millennium had ik – zoals veel hardlopers -een beeld van zweverige hippies die zichzelf met mantra’s (“ooohm”) in elkaar knoopten onder invloed van wierook of andere dampen.  Of iets wat ouderen doen, als excuus om achter de geraniums vandaan te komen. In ieder geval deed ik de aanname dat je als hardloper beter hard kon trainen dan aan yoga doen. Maar de laatste jaren, hoor ik positieve geluiden van andere sporters.

Dan mag ons groepje aan de slag. Docente Mathilde Saadhoff gaat met veel vaart en enthousiasme van start.  Wij ook, maar dat is nog niet makkelijk. Als stijve hardloper moet je echt behoorlijk werken en de een heeft daar meer aanleg voor dan de ander. Sommige oefeningen zijn nog niet ideaal uitgevoerd. Oefening baart kunst.Het gaat gelukkig niet om perfect uitgevoerde oefeningen, maar dat je je lichaam leet aanvoelen. Met behulp van een yogamatje en twee kleurige foam blokken gaan we onze vergeten spieren proberen leniger en sterker te maken. We krijgen een hoop interessante informatie en Mathilde helpt de aanwezigen met raad en daad (ze duwt me letterlijk en figuurlijk in de goede richting).

Omdat ik zelf ook een rare niet alledaagse hardloopblessure heb (verstijving van de linker piriformus) ben ik geinteresseerd in meer informatie. Ik koop het toegankelijke boek “Yoga Helpt” van Tara Stiles en zoek ook wat verdieping bij Mathilde, die zelf ook een encyclopedie aan ervaring en kennis is.  

Yoga4Running,

MathildeSaadhoff.JPG

Mathilde blijft soepel door Yoga

Enkele weken  later tref ik Mathilde in de Theresiastraat voor een kop koffie. De vlotte veertiger heeft jarenlang in de reisindustrie gewerkt. Toen haar baan na een reorganisatie minder leuk werd, volgde ze haar hart: Iets waar ze zich voorheen al in verdiepte en waar ze veel plezier aan beleeft: Yoga,  maar dan toegepast voor met name hardlopers.

Mathilde doet van jongs af aan al aan sport op niveau. Atletiek, hardlopen (cross-country), wielrennen.In haar jeugd had ze al eens te maken met een ernstige blessure (hernia), waardoor ze altijd op zoek is gegaan naar manieren en wegen om haar lichaam fysiek gezond te houden. Nog steeds is ze super sportief, zo loopt ze hard op verre bestemmingen en heeft ook fietstochten in Tibet van haar bucketlist kunnen schrappen.

De sportieve instructrice gaf in eerste instantie al veel lessen op sportscholen en Yoga studio’s (Taebo, Pilatus, body-balance en Yoga) en kwam toen in aanraking met Pralaya Yoga (kijk hier voor een filmpje), een vorm die erg fijn is voor hardlopers. De beginselen, krijgt zij doorgegeven door grondlegger Robert Boustany via een 200 urige training.

Andersen_Scheiss_marathon-ZwiLA

Veel hardlopers: gebrek aan flexibiliteit

Het gaat bij deze vorm juist om de spieren te verlengen, daar waar bij duursporters juist tegengestelde bewegingen optreden. Door soepelere spieren, maak je ruimte voor andere spieren die het zware sportwerk moeten opknappen. Het vergroot de flexibiliteit, houdt het lichaam in balans, geeft kracht  en zal blessures voorkomen. “Hardlopen is ook een eenzijdige belasting”, memoreert Mathilde. “Yoga geeft een veel betere bewustwording van jouw lichaam”.

Mathilde bleek zo veel kennis te hebben dat ze veel specialistischer dan veel andere yogadocenten kon werken, zeker op het gebied van sport en sporters. Hierdoor startte ze in 2014 voor zichzelf  met Yoga4Running. Sinds een jaar heeft ze nu een studio in Buurtcentrum Punt Zuid (Den Haag, Bezuidenhout). Hier kunnen lessen gevolgd worden door middel van strippenkaarten. Dure abonnementen zijn verleden tijd, je betaald alleen voor gevolgde lessen. “overigens is het voor iedereen toegankelijk, er zijn zat mensen die niet sporten, maar toch soepeler willen worden die ook meedoen”, vult de Yoga expert aan.Ook kun je bij Mathilde yoga combineren met gezamelijk hardlopen en worden er zelfs Mindfull Running retraites  op een bosrijke locatie georganiseerd.

Om een optimale vorm van Yoga te kunnen aanbieden wordt  nauw samen gewerkt met sportfysiotherapeuten om specialistische kennis in de lessen te kunnen aanbieden. In de  lessen ligt de nadruk op het terugbrengen van de balans in het lichaam. Dit leidt tot blessurevrij, efficiënter en meer ontspannen hardlopen. Ook wordt aandacht besteed aan kracht en ademhaling.

Yoga als onmisbare schakel

Op de vraag of Yoga een hype is of toenemende groei laat zien zegt Mathilde: “Yoga wordt steeds meer uit de ‘Ohm-sfeer’gehaald. Mensen bewegen en sporten steeds meer en begrijpen ook beter dat Yoga een effectieve bijdrage levert. Dat bekende persoonlijkheden aan Yoga doen helpt ook”.

Of het toeval is blijft de vraag, maar 2 weken na het doen van de Yoga sessie en enkele dagelijkse Yoga oefeningen loop ik een persoonlijk record op de 10 kilometer. Ik ben in ieder geval overtuigd.

 

 

Geplaatst in divers, recensie, training | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Spartanen vooraan bij CPC jeugdloop

In de ochtend fiets ik naar het Malieveld. Over de Koekamplaan rijdend is het al lekker druk. Dertig kinderen voorzie ik van hun startnummer en als gele brigade lopen we met vier trainers in , om vervolgens in de startvakken te wachten op  het startschot. Op dat moment is de 1 CPCjeugdkm Ernst en Bobby loop al van start gegaan. Bij de kinderen van 8-12 staan ook veel ouders en begeleiders klaar. Zij verhinderen  soms dat de fanatieke kinderen die voor een podiumplek gaan vooraan kunnen starten.

Justin en Donna behalen 2e plaats in Jeugdloop

Zo raken enkele jeugdige leden van mijn club al meteen op achterstand. Justin moet een afstand van bijna 80 meter overbruggen, maar passeert al in de eerste honderd meter een dertigtal begeleiders en kinderen.  Donna en Merel staan wat meer vooraan. Zij hebben echter ook al meteen een fikse achterstand op het meisje dat helemaal op de 1e rij staat. Zelf loop ik mee , maar wordt door de begeleidende fietser teruggefloten omdat het oneerlijk zou zijn als ik Justin zou hazen naar de beide koplopers. Over oneerlijk gesproken.

avsparta3Ik laat justin maar gaan  en ga de overige Sparta atleten aanmoedigen. Justin heeft ligt nog steeds derde, met nog 500 meter te lopen. In de bocht naar de finish heeft hij ook nog een fikse achterstand maar zal 10 meter voor de finish de beide lopers bijhalen.

Hij krijgt een slinger van de latere winnaar (zie foto onder), raakt uit balans en finisht als tweede. De jury verklaart later niks gezien te hebben en niets te gaan ondenemen. Gelukkig is er nog wel een beker voor beste Spartaan het gevoel van tevredenheid overheerst. avaparta2Veel kinderen komen moe en blij over de finish en halen enthousiast hun medaille op. De jeugdige Spartanen doen het goed: Caylan en Thijs zitten ook bij de eerste 10 jongens. Donna, is  2e  (ook zij krijgt een beker van mij, helaas geen prijs van de organisatie), Merel en zoe leggen beslag op de 3e en 4e plek en eindigen ook in de totale top 15.12779166_10154573217998448_8180734139894188212_o

Overige afstanden

Iets later vertrekt de  5 km. De 12 jarige Lucas en Rick L. verrassen met een heel snelle 21.49 . De oudste junioren Issam en Robin eindigen in de top 25 in een sterk veld van de beste senioren in de regio.  Duizenden lopers zullen daarna nog volgen, waarvan de meesten op de halve marathon. Abdi Nageeye is de snelste Nederlander bij de halve marathon en is daarmee Nederlands kampioen (klik voor verslag).Van mijn club doen er meer dan 200 lopers mee. Wat een animo. Ik zie de meesten niet finishen, want ik loop elders: de 20 van Alphen.

Geplaatst in Blogverslag hardloop wedstrijd | 1 reactie

Geen nationaal record, wel titel voor Nageeye

Tijden de nationale kampioenschappnageeyeen  is het Abdi Nageeye niet gelukt om het Nederlands record op de halve marathon te verbeteren. Hij liep in Den Haag tijdens de CPC een tijd van 1.02.08. Het Nederlands record staat sinds 1999 op naam van Greg van Hest met 1.01.10.

De 42ste editie van de CPC Loop Den Haag werd gewonnen door Edwin Kipyego uit Kenia met een tijd van 1 uur en 27 seconden. Zijn landgenoten Stephen Kibet en Abraham Cheroben kwamen als tweede en derde over de finish.

In 2013 schreef Kipyego de wedstrijd ook al op zijn naam (1.00.05). Officieus is de snelste tijd door Cor Lambrechts neergezet. In 1983 deed de Limburger er een uur en 40 seconden over. Dit was ook een officieus wereldrecord, wat nooit in de boeken kwam Het parcours was toen niet officieel nagemeten en zou volgens insiders ruim 100 meter te  kort zijn

Nederlandse titel

Nageeye was ondanks zijn mislukte recordpoging wel de snelste Nederlander op de halve marathon. Het leverde Nageeye de Nederlandse titel op. Tom Wiggers werd tweede op het NK in 1.03.56, Ronald Schröer noteerde de derde tijd met 1.04.43. De loop werd enigszins ontsierd door enkele organisationele blunders, zowel bij de senioren als de jeugd.

Geplaatst in Blogverslag hardloop wedstrijd | Tags: , , | 2 reacties