Timo de Geus wint souverein 26e Molenloop

Op een bewolkte ochtend zijn ruim 700 deelnemers naar Westvliet en de atletiekbaan van AV Sparta getogen. Dit jaar beten de volwassenen het spits af op de hoofdafstanden. Daar waar vorige jaren de 5 en 10 km midden op de dag startten, werd er nu al om 10 uur gestart. Gelukkig (voor de lopers) was de hete periode ten einde. Zo waren goede tijden mogelijk. Een heus juichteam van hoofdsponsor Zorg&Zekerheid was ter plekke om de lopers extra aan te moedigen.

Na het lossen van het startschot door oer Spartaan Piet van Zaalen (hij deed dit voor de laatste maal), ging het veld op weg richting de Vliet, oud Voorburg en Molen de Vlieger om vervolgens op de atletiekbaan terug te keren.

Molenloop2017-start10kmLeidenaar Timo de Geus nam gedecideerd de leiding. Op enige afstand gevolgd door Rudy Koot (Hague Road Runners), Vincent Bloem en de Spartaanse thuislopers Robin Kuiper en Joeri Borgstein. Laatstgenoemde had vrijdag nog een snelle 5 km. gelopen bij de Kwintsheulse Oranjeloop. Terwijl De Geus onbedreigd richting de zege stevende, ontspon zich een spannende strijd om de tweede plek. De winnaar van de 5 km van de 25e Molenloop van vorig jaar finishte in een snelle 33.55 min. en met maar liefst 2 minuten voorsprong. Voorburger Borgstein – vorig jaar nog 3e- had zijn race goed opgebouwd en wist de tweede plaats veilig te stellen vlak voor Bloem.

Winnares van vorig jaar, Janna van Dijk kon wegens een blessure haar titel niet verdedigen. Daar maakte Leone de Voogd (net lid bij de Leidse Roadrunners) dankbaar gebruik van door in ruim 43 minuten te winnen.  De tweede plaats was voor Esmee Sneekes. Aafke Eshuis pakte het brons door Haag atlete Ellen Oostvogel in het laatste stuk te passeren.

Natte start bij 5 km.

Molenloop2017-start5kmOp het moment dat de regen plots hard uit de lucht valt, schieten de 5 kilometer lopers weg. Hier maakt de Haagse atleet Issak Birhane zijn favorietenrol waar. De winnaar van onder meer de Omloop Ter Heijde wint van kop af in 16.23 min., de tweede tijd ooit gelopen in Voorburg. Anderhalve dag eerder werd de in Eritra geboren atleet nog 2e op de 10 km. bij de Oranjeloop. Op ruime afstand volgen Joao Seixas (17.33) van Leiden atletiek en Voorburgse Spartaan Ernst Coutinho (18.07). Opmerkelijke prestaties waren te noteren voor Jesse de Brouwer en Justin van Dooren (AV Sparta) die met een 6e en 7e plaats ruim onder de 20 minuten eindigden. Beide jongens zijn 13 jaar.

Bij de dames is er de zege voor Jolijn Swager (Voorschoten’97), die met 20.19 de winst pakt voor Yia-Lian Yin. De atlete van AV Sparta had in Kwintsheul ook al het podium behaald. Zij houd Nadine Duursma op de atletiekbaan nog net van het lijf. Het teamkampioenschap is voor de jongens junioren D van AV Sparta.

Basisschool Essesteijn herovert scholenkampioenschap.

Als alle lopers gefinished zijn komen de scholieren (groep 5 t/m 8) in actie voor hun 2,5 km dat tevens het strijdtoneel is voor het kampioenschap voor de basisscholen in de regio. Thijs Huigen loopt een bekeken race en weet alle anderen zijn hielen te laten zien. De atleet van AV Sparta en scholier van het Open Venster snelt naar 8.56. De 2e plaats is voor Corne Timmermans die vlak voor Siem Dagevos (AV Sparta) eindigt. Zoals vaak gaat het scholenkampioenschap tussen Pius X en Essesteijn. De laatste levert niet alleen de meeste deelnemers maar neemt ook de (wissel)cup met de grote oren mee naar school.

Juul Sauer van Essesteijn is met afstand het snelste meisje. Julia van Zaalen wordt 2e gevolgd en Dane Goossen eist de derde plek op.

De jongste deelnemers is 5 jaar, de oudste deelnemer was Spartaan Theo Sijbrandij (78 jaar) die nog veel deelnemers achter zich weet te houden.

 

 

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Geplaatst in Blogverslag hardloop wedstrijd, jeugdwedstrijd | Tags: , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Lekker lijden in (halve van) Leiden

Mooi weer in Leiden, als ik vanaf de P&R door Leiden fiets. Ik vind vrij snel de grote (Pieters)kerk, waar ik met vriendinlief in een lange rij kom om mijn nummer te bemachtigen. Het is eigenlijk net iets te mooi weer. Ik had een tijd geleden ingezet op een tijd van 1.30 , maar die tijd zit er vandaag niet in. Voor de start zie ik Mervyn en later Jose. De eerste doet de halve als trainingsloop, de ander gaat weer kilometers vreten: de hele dus, die gelijktijdig start. Ik sta in het wedstrijdvak, waar ik met yvette in gesprek raak. Zij is nog herstellende van de Koning van Spanje en zal het lastig hebben met de koperen ploert. We houden 1 minuut stilte ter nagedachtenis van een overleden organisator. Alleen een huilende baby verscheurt de stilte.

Ik herken het parcours van vorig jaar en de marathon (2015). In de eerste kilometer passeer ik Jose, die net een fluim richting wegdek stuurt. Even later zingt een Leidenaar “zachtjes gaan de paardenhoeven, trippel trappel trap”, het gegalloppeer klinkt zeker niet zacht. De loper naast me verzucht: en nu heb ik dat deuntje 42 kilometer in mijn kop zitten”.

Even later zie ik Mervyn, voor me lopen. Hij heeft een aardig tempo en het kost me moeite om hem na 3 km te achterhalen. maar als ik dichterbij kom is het een (zwaardere) lookalike met zelfde outfit. Ik ren met een loper van mijn leeftijd op, die versnelt als ik naast hem kom. ponton2017Tot aan het (door de organisatie aangelegde) ponton over de Rijn (na buurtschap de Groenendijk) gaat dit door, maar dan kan ik hem eindelijk lossen. Het tempo is eigenlijk iets te snel gegaan. En daar moet ik tol voor betalen, Op een gegeven moment loop ik 4.30 minuut per kilometer. Nog 8 kilometer te gaan en mijn tank raakt leeg. De gel en de drinkbus die mij vriendin aangeven helpen even later. de zware en volle bidon gooi ik met een luide smak op de stoep. Kinderen rapen het projectiel snel op. Ik kom over een dood punt heen en vat weer moed. Op naar Leiderdorp en de singels. De sproeiers en grappige sponsen geven verkoeling, maar een versnelling zit er alleen nog de laatste 2 kilometer in. LeidenHM2017-finishAV1.jpgMet een tijd van 1.33 ben ik een twintigtal seconden langzamer dan vorig jaar, en iets sneller dan de CPC van 2 jaar terug. Toch heb ik veel plezier beleefd aan de verwarmende aanmoedigingen onderweg en het leuke en soms pittige parcours.

Aan de finish kom ik loopmaatje Koen de Jonge tegen. kon je nou niet een minuutje sneller lopen, lach ik. Hij finisht vaak in mijn buurt en heeft relatief weinig getraind. We hobbelen naar het gratis biertje. Ik loop uit naar Annie’s waar ik nog lekker nageniet van een bitterballen, broodjes en nog een heerlijke Weizener. We zien de marathon helden binnenkomen en dan is het tijd om naar de auto te fietsen. Volgende keer is het doel: onder de 1.33 lopen!

 

Geplaatst in Blogverslag hardloop wedstrijd | Tags: , | Een reactie plaatsen

Door zand glijden bij omloop Ter Heijde

Voor de 5e opeenvolgende keer reed ik naar Terheijde, het buurtschap in Monster. De plaatselijke omloop is een van mijn favoriete loopjes, waar de organisatie zich altijd kosten nog moeite spaart om  er iets leuks van te maken. Veel bekende en goede lopers uit de omtrek komen hier naar toe. Nadat de kinderlopen waren afgelopen – de beide groepen kregen weer een mooi fel oranje shirt, waar bijna ieder in liep – was de start van de 5 km. aangebroken.

Bij de start in de dorpsstraat bij het kanon van van Tromp, is het een grote kluwen van mensen. toppers als Mike Teekens en Jeroen van Aken voeren samen met wat Olympus 70 mannen meteen het veld aan.

Mike komt zoals verwacht als eerste boven op het pittige heuveltje na het strand. op enige afstand gevolgd door Jeroen. Bij e strandopgang  is het nog een kleine 500 meter naar de finish, wijzigingen in de uitslag zijn er dan ook niet. Ik heb gezien dat de lopers bovenlangs over het strand zijn gelopen. Terheijde is door het ebgetijde ook een  tactische run. Ik verken het strand en voel dat het aan de zeekant redelijk hard is, als je ongeveer 2-3 meter van het water blijft. je moet dan wel bijna 100 meter extra afleggen en deels het mulle zand doorploegen.

als ik start na de eerste  ronde voor mijn 10 km, beleef ik – de eerste kilometer met Mattijs en Marlon – een mooi tempo. In een groepje van drie besluit ik halverwege het strand -waar de kustlijn korter is, door het spoor van de voorrijdende jeep, de kustlijn te volgen. Het is zwaar en ik ben bang toch te veel krachten te hebben verspeeld. Ik blijk Mattijs te zijn gepasseerd (hij was langer bovenlangs gelopen) en heb nog kracht om de strandopgang soepel te passeren.

Een tweetal lopers moet ik in het tweede rondje eerst laten gaan, terwijl er ook veel lopers al aardig doorheen zitten, die ik passeer. Op het strand ga ik achter ervaren lopers aan om al snel aan de kust te komen. Ik ben vermoeid, maar raak redelijk in een flow en volg het spoor van een snelle loper, die ik door het mulle zand terug kan bijhalen. 20170512_210712Een laatste versnelling de heuvel op en met een noodgang naar beneden kan ik de laatste energie er uit persen richting de streep.

Met een 8e plaats in mijn categorie kom ik over de finish, waarna ik me naar het dorpshuis spoed. Ik heb net mijn eerste biertje in mijn hand als mijn  naam word omgeroepen. Weer -net als bij de Ock Run en eerdere edities van de Terheijde – heb ik een prijs gewonnen in de loterij. Het mooie longsleeve Mizuno wedstrijdshirt past goed bij mijn net nieuwe Mizuno (Hitogami 4) die me goed over asfalt en door zand hebben laten glijden. De 10km wordt gewonnen door Spartaan Michael Issak Berhane in 37,07, op bijna een minuut gevolgd door Haag atleet Bram van  Dongen. De derde plek is ook voor een Spartaan: Michael Megos.

Geplaatst in Blogverslag hardloop wedstrijd | Een reactie plaatsen

Alles OK bij de OCK run

De Ock Run had ik vorig jaar bij de primeur niet kunnen lopen. Dit jaar wilde ik mezelf nog testen voor een 5 km, kort na de 6 km bij de Groen Oaseloop. Het was broeiierig toen ik met mijn vriendin en kids bij landgoed Ockenburgh en het statige landhuis arriveerde. Ik liep nog 1,5 km met de kidsrun mee voor een te snelle warming up.

Goed gemutst ging ik weg. Ik had al snel gezien dat er niet veel snelle lopers op de korte afstand waren afgekomen. Maar zelf was ik ook niet bepaald snel. Te weinig harde trainingen en nog niet hersteld van de Groene Oaseloop 2 dagen eerder. De overgang naar warmer weer had ik ook nog niet verteerd. Een bekende loper van Haag atletiek stond naast me. Hij had me bij de 1vd4 op het Zuiderpark nog achter me gehouden, dus kon mooi als richtpunt dienen. Dat gebeurde dan ook. Al snel liep ik op een zesde plaats (en hij op een vijfde).

Richtpunt

In de eerste kilometer kwam ik langzaam dichterbij. Bij een heuveltje waar een piano speler in de bosjes zijn deuntje speelde (dit kan gewoon bij de klassiek/alternatief muzikaal getinte Ock Run-had ik de aansluiting. maar in de afdaling versnelde mijn medeloper, net na het 1km punt. We haalden een loper van ongeveer 18 jaar in, die na 2km de man met de hamer zag (figuurlijk, hij was er niet echt).  Toch was een podium niet in zicht. De afstand naar de top 3 was net te groot en de Haag loper liep langzaam iets uit. Aangemoedigd door Mattijs , Marlon en Ton van het Sparta zuiderpark probeerde ik het nog even, maar ik kwam niet dichterbij. Het tweede rondje consolideerde ik. Achter mij lag een gapend gat , niemand te zien. Een tijd onder de 20 minuten zat er ook niet meer in, dus was het zorgen om niet helemaal kapot de finish te halen. Een vijfde plaats op de 5 km dus, na een 6e plaats op de 6 km twee dagen eerder.

Prijzen en uitslagen

Bij de Kasserie OCK werd nog (op zijn boerenfluitjes) genoten van een lekker drankje en de finish van de 10 km, waar ook de tijden niet denderend waren, maar wel veel vrolijke gezichten te zien waren. maarten Witteman won onbedreigd in 36.17 en had maar liefst 2 minuten voorsprong. Clubgenote Jia-Lian Yin won de 1e prijs bij de dames en zelf ging ik ook met een prijs huiswaarts. Maar dan dankzij mijn startnummer (dat nog ergens lag te slingeren op mijn met transpiratie doordrenkte shirt). Een mooi functionele waterafstotende runningjas met Vredesloop opdruk was mijn welkome deel.OckRun2017

Geplaatst in Blogverslag hardloop wedstrijd | Een reactie plaatsen

Bijna op het podium bij Puinduinrun

(nagekomen verslag van de Puinduinrun begin januari 2017)

lage verwachting

Twee jaar geleden had ik tot mijn verrassing de 6,3 km bij de Puinduinrun gewonnen. Dit jaar zag ik op de deelnemerslijst dat ik weinig kans had op de overwinning. De winnaar van vorig jaar en Robin Kuiper, mijn snelle jonge clubgenoot zouden zeker een stuk sneller zijn.  Ik had dus zeker nog niet hard getraind en had de avond ervoor nog lekker van wat biertjes genoten en was allerminst met de wedstrijd bezig, waar ik dat vaak wel doe. Verder was ik benieuwd of ik pijnvrij en met een hoog tempo zou kunnen lopen, na het uitstappen in de Duindigt cross.  Vrij ontspannen kwam ik dus aan de start, gelukkig had ik nog tijdig mijn SAW chip omgeruild: de gene die in de schoen zat was niet de chip die geregistreerd stond. Deze keer geen startnummer perikelen. Maar als ik geen startnummer problemen veroorzaak, dan doen anderen dat wel. Na de traditioneel volle kantine en lange wachtrij, meldde de organisatie dat startnummer 118 niet voorradig was. Toch kon al snel een nieuw nummer worden aangemaakt. (dit gebeurde vorige week dus ook al, er rust een soort vloek op mijn startnummer).   Ik spoedde mij naar de start, alwaar ik met Robin even inliep en het parcours besprak. Dit parcours is al jaren hetzelfde. Als je het parcours kent, ben je duidelijk in het voordeel. Paul, Angelique, Jose en Melvin waren ook van de partij. Het was niet erg koud en ook viel het wel mee met de gladheid. De snelle lichte race schoenen gingen dus aan en de trailschoenen bleven in de tas. Vandaag was ik onopvallend in het zwart gehuld: korte broek en shirt met korte mouwen.  De speaker meldde dat lopers van diverse verenigingen aanwezig waren: RTC, Olympus, Haag, De Koplopers. Terwijl ik langsliep draaide ik om en vertelde haar en passent dat mijn club, AV Sparta er ook was, wat prompt gemeld werd. Voor de start sprak ik favoriet voor de overwinning op de hoofdafstand 9.5 km Jeroen van Aken en vroeg naar zijn vorm en concurrentie. Hij zou uiteindelijk de race onbedreigd winnen. Er werd zelfs gedacht aan een parcoursrecord na een snelle eerste ronde. Dat dit wel een erg lastige uitdaging is, weet je als je de naam van de recordhouder hoort: Khalid Choukoud.

Knallen maar Boemmmm..met een luide knal gaat een heus kanon af. En om me heen knallen de lopers op de eerste rij de heuvel op. Sommigen zullen 1 ronde genoeg vinden, zelf doe ik hier altijd de twee ronden, en anderen gaan voor de volle drie rondes. Ik ga wat minder voortvarend weg dan andere jaren, maar na 300 meter probeert ik wel een goed plekje op een verhard stuk te veroveren. Ik passeer Janna van Dijk, een van de snelste loopster in de regio, die mij op haar beurt weer snel inhaalt. Met lange passen daal ik af richting het vijvertje en ga snel door de bocht. Even opletten op het gladde bruggetje sen de happen uit een stuk asfalt.  De zure trappen Daar doemt de eerste trap op, rechts staat de Puin bol van kunstenaar Donald Duk (geen grap) als een stille wachter de hijgende lopers gade te slaan. Ik merk dat ik nog niet heel veel kracht heb halverwege de trap. Het laatste stuk en de eerste meters na de trap voelen al meteen verzuurd. Het gevoel is echter snel weg, tijdens de lange steile en technische afdaling is het goed herstellen.  Ik neem de bocht op de verharde plateaus ruim en de bocht langs het Schapenatjesduin kort. Het stuk langs de heuvel loopt hellend naar rechts en is glad. Ik neem in eerste instantie niet de goede track. Een loper haalt me bij en samen gaan we de volgende pittige trap op. Deels kan ik naast de trap lopen. Je kan daardoor je eigen hoogte pakken, maar hebt geen harde ondersteuning. Boven gekomen moet de loper naast me herstellen, maar ik laat me weer naar beneden vallen. Het veld ligt al behoorlijk uit elkaar.  Lopende herkenningspunten Voor me loopt de man die twee jaar geleden 2e werd. Na 1 ronde zie ik hem niet meer. Achteraf blijkt hij na 1 ronde te zijn gefinisht als derde. Wie ik wel zie is mijn “concurrent” Dirk Rietberg, die de afgelopen maanden vaak in mijn buurt loopt of finisht.. Ik merk dat hij wat inzakt, logisch, hij doet drie ronden. Ik heb hem bij de vijver te pakken en samen vallen we de trappen aan. Ik daal als eerste ,maar hij heeft meer kracht trap op. Ook het dalen op de trap is bij mij nog niet top. Een loper in een rood shirt stuitert bijna twee keer zo snel de trap af. Deze obstacle runner is dit duidelijk gewend, ook heeft hij bovenbenen die twee keer zo dik zijn als mijn –toch ook niet onderontwikkelde – benen..  Bij het onderste deel kan ik echter op een 30 cm brede grasstrook nog vaart maken en gooi ik me door de bocht, de loper in het rood gaat ook letterlijk in het rood, hij moet even wandelen en ik zet hem op achterstand.

Ik heb Dirk nog in mijn kielzog maar besluit niet op hem te wachten, hij zal net als de meeste anderen nog wat sparen met het oog op hun derde ronde. Met een kamikaze afdaling op de laatste zigzag helling en over het bruggetje , heb ik nu nog een kleine 600 meter vlak te lopen.

Blunder

Een loper in het groen loopt 90 meter voor me.  Waar ik normaal alles op alles zet om iemand in te halen vind ik het nu wel goed, ik voel mijn getergde lijf overal. Herstellen van een uitputtende eindsprint duurt soms wel een dag extra. En toch is dit een mentale fout, een verkeerde instelling die ik zelden heb.

Want ik sla me voor mijn kop als ik hoor: “Daar zien we de derde loper op de 6,3 km middenafstand” hoor,  als ik 150 meter voor de finish ben. het gaat niet over mijn maar over de loper voor me. Het gat is nog steeds een kleine tachtig meter en dus niet meer dicht te lopen,tenzij..ik sprint nog eenmaal, maar tevergeefs. De domper wordt nog groter als de naam van de loper voor me genoteerd word. Dit jaar zijn er –i.t.t. andere jaren – dus drie prijzen te verdelen. En ik mis het podium dus net op enkele seconden. Er had meer in gezeten, denk ik meteen.  Winners and losers ..zong Iggy Pop ooit. Ik troost me met de gedachte dat ik geen last van mijn blessure heb gehad en al een groot stuk puin in de vitrinekast heb liggen.

Robin heeft gelukkig wel een prijs. Hij heeft weer asociaal hard gelopen en moet maar een halve minuut op de winnaar toegeven (en pakt bijna drie minuten op mij). Bij de dames is er een zeer spannende strijd geweest tussen meervoudig winnares  en nieuwkomer . De laatste dwingt tot een uiterste krachtsinspanning. De specialiste op dit parcours loopt maar liefst een minuut sneller dan haar parcoursrecord Na afloop blijf ik tot de prijsuitreiking. Een soort masochistische trekje? Valt mee, het is gewoon nog even gezellig aan de bar waar ik foto’s maak en met vriendin lief en alleslopende fotograaf Bas een biertje drink. I’ll be back en ik ga niettemin met een goed gevoel naar huis. Het was weer heerlijk afzien op dit unieke ronde in de Haagse puinduinen.

Geplaatst in Blogverslag cross, Blogverslag hardloop wedstrijd | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Koninklijke groene oaseloop

Op Koningsdag toog ik naar Maasland. De keuze voor de volwassenen was 6 of 10 km. ik koos voor de korte afstand, aangezien ik de 10 al zo vaak loop en ik twee dagen later ook nog bij de Ock run wilde lopen. Vanaf de sporthal was het nog eens stukje lopen naar het centrum, waar alle festiviteiten (paardrijden, ringsteken, gewicht van 2 lammetjes en een ooi raden) al waren begonnen.

Eerst liep ik nog een korte kilometer bij de kidsrun om het zoontje van mijn vriendin te begeleiden. Na nog een kop koffie stond ik drie kwartier later weer vooraan bij de geamelijke start van 6 en 10 km. Ik had al wat coryfeeen van Thof Running, Olympus en AVW (Maassluis) gespot, dus wist dat een podiumplaats (en bijbehorende bekers) lastig zou worden.

Alert bij alternatief startschot

Wel bleek ik de alertste te zijn toen het startschot klonk. Of eigenlijk, niet klonk. Met een gesproken “pang” mochten de lopers weg. Zelf liep ik in het lichtblauw, mijn standaard gele clubshirt nu eens niet aan. Terwijl ik weg spoot, bleven de andere lopers nog even verbaasd staan. groeneoase2017a.jpgZodoende liep ik de eerste 200 meter alleen op kop het dorp uit. Een andere snelle loper met hoofband haalde me rechts in, terwijl na 400 meter ook de andere vedetten aansloten, maar veelal links afsloegen het voor hun 10 km.

Tussen de koeien

Daar gingen we het weiland in, waar het pad steeds nauwer en ongelijker werd. Het tempo lag  zeer hoog en ik had nog een aardige voorsprong op nummer 3. Helaas kon ik na 2 km het tempo van 3.45 niet vasthouden. Flats daar stapte ik onder toeziend oog van enkele koeien in een vlaai. We zaten midden in de vlakke boerenpolder. Aan het einde van het pad moesten we een puntig kort bruggetje over, met opstaande randjes. Een gevaarlijke enkelbreker, die alle vaart uit mijn tred haalde.  We maken een bocht het fietspad op en weldra  werd ik door de naderende loper achter me ingehaald.

Halverwege

Iets verder bij het 3 km punt halverwege komen nog twee lopers langszij, ik heb het even zwaar. Slechts heel even kan ik aanhaken, maar moest me al snel gewonnen geven. Gegokt op een podiumplaats en verloren. Mijn adem ging weer wat rustiger toen een lange loper zich bij me aansloot. Na een halve kilometer drong ik hem de kop op, zodat hij ook wat tegenwind kon wegnemen. In de laatste anderhalve kilometer werden we ingehaald door een jongen van hooguit 18 jaar, die met een rotvaart voorbij kwam. Dat was voor mij ook het sein om even later te versnellen en mijn metgezel te lossen. Dit was in het groene park, waar de loop zijn naam eer aan doet. De 600 meter in het dorp was nog even pittig, maar in precies 24 minuten kom ik over de finish. Een gemiddelde van 4 min. p/km en 6e plaats op de 6 km. De warmte slaat toe en het bier zal deze dag (ook bij mij) nog rijkelijk vloeien.

Geplaatst in Blogverslag hardloop wedstrijd | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Tomaten paasloop, mijn naam is haas

Het paasweekeinde, wat gaan we doen? Eieren verstoppen en/of rapen? Familie bezoeken, een tuincentrum of meubelboulevard bezoeken? Voetbal kijken of een wandeling mits het weer lekker is? Een in populariteit groeiend alternatief is hardlopen. De dik makende eieren en brunches weer van het verwende lichaam lopen.

Pijlsnel naar Pijnacker

Van Delft(se Hout), en  AV Sparta Den Haag(mudrun) tot aan Swalmen bij Roermond (de Zjwamer Paosloup) waren er alternatieven. Maar ik had trek in een afstand ik maar weinig loop: de 10 Engelse Mijl. Even had ik nog gedacht om de 5 EM te doen, maar hier had ik wel een scherp PR staan, gelopen tijdens de Damloop by night. Ook een  3 EM en een 1 EM kinderloop (Soete Suykerbol mijl) stonden op het programma. Ik was nog in een soort langzame paasmodus en vertrok rijkelijk laat. Ook was de reistijd langer dan verwacht, dus had ik nog 10 minuten voor parkeren, warming up en de na-inschrijving, waar zelfs nog een kleine rij stond. Ik was zeker niet de laatste die zich in de mensenmenigte propte en veel bekende lopers uit de regio Pijnacker , Berkel Rodenrijs. Delft waren op de ontspannen inspanning rondom het sportpark en de Dobbeplas afgekomen.

tomatenpaasloop

archieffoto 2015

Zo ook loopgroep maatjes Angelique, Paul en Erwin. Ik was ze kwijt in het startvak, dus vermoedde dat ze de 3 EM zouden lopen.

Lang lint de dijk op

Na een week met keelpijn en een vervelende hoest, had ik mezelf beloof om er een snelle trainingsloop van te maken met een tempo van 4.25 a 4,30 per kilometer. Daarin slaag ik alleen de eerste kilometer. Een lang lint van lopers draait in een lus bij de ijsbaan (waar ook de start was) de dijk op. Enkele lopers krijgen het daarna al zwaar. Ik zet aan om bij een groepje te komen zodat ik niet alleen in de wind loop. Een man die ik net te voren heb ingehaald zal ik later op het parcours weer inhalen aangezien hij de kortere afstand doet: een grappige gewaarwording. Ook kom ik sommige bekenden twee keer tegen, zij lopen ons tegemoet op een kleinere afstand. Het groepje van zeven valt uit elkaar en ik zet weer aan om bij de eerste twee aan te haken. In de bocht gaat de helft naar rechts voor de 5 EM. Het veld word overzichtelijker als we de Virulykade opdraaien.

Samenloop

Hee, daar herken ik Angelique, Erwin en Paul, die ruim 100 meter voor me lopen. Samen met mijn twee medelopers versnellen we. De man die hetzelfde shirt (van de Rotterdam Marathon) als ik aan heeft heb ik al bij de inschrijving gezien (waar ik een schouderduw in ontvangst mocht nemen). De derde loper moet afhaken. Met een versnelling tegen de wind in gaat de “Marathonloper” (later zal blijken dat hij vorige week de marathon in een mooie 3.15 heeft afgelegd) naar mijn loopmaatjes toe. Een kleine minuut later sluit ik ook aan en begroet mijn clubgenoten. Vlak voor de 5 km als we richting de Nootdorpse Ijsclub aflopen (bekend van de Dobbeloop), lijkt het of Anqelique moet afhaken. Ik laat me even afzakken als richtpunt, mogelijk dat ze kan aanhaken.  Even blijft het gat een kleine 10 meter maar opeens is er een serieus gat.  het tempo is gemiddeld 4.24 en dat vind ik prima. Ik kan later het gat dichtlopen. Denk ik dan nog.  Angelique is eerste dame in koers en ik besluit nog even te hazen. Dit “even” wordt uiteindelijk tot voorbij het 10 km punt als we een paar stukken met tegenwind hebben. Om nu nog het gat dicht te lopen zal een behoorlijke kluif worden. Ik schat dat het verschil inmiddels een minuut bedraagt. Inmiddels zijn we ingehaald door twee lopers, die gek genoeg continu 10 meter achter elkaar lopen.

Angelique Spaan wint bij dames

Met een aangekondigde versnelling loop ik naar ze toe, maar moet de kilometer van 4.08 min. wel bekopen met een langzamere. De voorste loper gaat het gevecht aan en lijkt mij niet zo maar te willen laten gaan. Ik heb het even zwaar  en ga weer achter hem lopen, terwijl ik denk dat deze loper mogelijk nog geheime reserves heeft en mij er af gaat lopen.  Zelden zal ik er zo naast hebben gezeten. Bij kilometer 13 wil ik pas weer gas geven, even daarvoor besluit ik weer kopwerk te gaan doen. Mijn medestrijder kan lastig volgen, het beste is er af. Ik besluit om meteen de demarrage in te zetten. In no time lig ik 100 meter voor. De andere loper stort in, wordt ook later door Angelique gepasseerd, moet wandelen en haalt gedesillusioneerd de finish. Maar op mijn eerdere vluchtmakkers loop ik niet tot nauwelijks in. Ook de loper voor me versnelt, en achter me gaapt ook een leegte. Ik besluit de 15e  kilometer daarom wat rustiger aan te doen.

Net iets te langzaam

Een foutje zo zal achteraf blijken, want ik finish na een snelle laatste halve kilometer met 16 seconden boven mijn PR in 1.09.53. ik kan er niet erg mee zitten, de volgende keer ga ik dit PR verpletteren. Erwin en Paul zijn dan al dik een minuut binnen. angelique-eerstepaasloop.jpgOok Angelique loopt prima door en eindigt binnen de 1.11 onbedreigd als eerste dame. Nummer twee komt pas ruim 5 minuten later binnen. Ook Erwin en paul (die samen met de marathonloper zijn gefinished) lopen een PR en blijken achteraf 11 respectievelijk 21 seconden te langzaam te lopen voor een prijs. Er is namelijk een extra senioren categorie (50+) waar zij net buiten de prijzen vallen.  Dat is misschien de reden dat er zo veel goede ouder lopers zijn. Krasse knarren dag dus.

Met een 18e plaats zijn de meeste lopers die voor mij eindigen de 50 jaar gepasseerd. De huldiging is hilarisch in het kleine clubhuis van de ijsvereniging en Angelique is een beker en een geldbedrag rijker en ik weer een LeukeLoop ervaring.

Geplaatst in Blogverslag hardloop wedstrijd | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Rotterdam Marathon, de loopmagneet

En daar stond ik een jaar na mijn geslaagde marathon weer in het WTC.  Via Facebook had ik het nummer van jan Vreugdenhil kunnen overnemen. Hij had de kwart ingeruild voor de hele en ik kon plots aanwezig zijn. Helaas had ik nog niet de kilometers voor de 42,2 km in de benen al is dat via het Sportrusten programma niet eens zo heel lastig. Zo kon ik ook de lopers uit mijn loopgroep aanmoedigen, want de start van beide evenementen was om 10.00.

Zelf startte ik niet van de Coolsingel, maar iets voorbij de kubuswoningen aan de Westblaak/burgemeester van Walsumweg. Met een warming up tussen dolende supporters en 3e generatie hardlopers die hun vuurdoop hadden (voor de kwart) ging ik het startvak in. Rijen met hardlopers die hun telefoon nog op zak hadden om het moment vast te leggen, muziek te luisteren of selfies via social media richting de Cloud te jagen. Dat was in 1996, mijn eerste Rotterdam marathon ervaring wel anders. Ik was meer bezig om mijn hartslag laag te houden. 2 jaar geleden was ik vanuit startvak 2 asl eerste in de staart van startvak 1 terecht gekomen. Wandelende vriendinnen die al na 2 kilometer bezig waren met hun eigen marathon, maar mij noopten kuilen, struikgewas en veel extra meters te pakken.

Op het laatste moment besloot ik mijn pet tegen de zon nog aan mijn vriendin  te geven die al op 50 meter na de start stond. 3 minuten van te voren klom ik dus over het hek het startvak in en kon ik tot op de eerste rij komen van de 16.520 deelnemers. naast mij twee jongens die voor 44 minuten gingen, een oma met een witte hoofdband uit 1984, een meisje van rond de 15 die met haar telefoon aan het spelen was en twee tattoo dames, die me nog niet erg lang bekeerd leken tot het hardlopersgilde.  Je kunt op een eerste rij in het recreatievak alles tegenkomen. Wat ik niet zag dat aan de rechterkant van de weg ook een wedstrijd vak was . Hier stond clubgenoot Robin Kuiper in die een komeet snelle progressie meemaakt dit laatste jaar en nu ook op afstanden van 10 km.

Als eerste vanuit het linkervak ging ik weg richting Oostplein, waar ik ooit 10 jaar woonde.  Een aantal studenten en gasten van 16 jaar sprinten 400 meter lang voor hun moment van glorie. Rechts schoven de cracks naar voren. Al snel liepen er al 50 man voor me (en 16.200 man achter me). Hieronder een dame van een jaar of 23, niet eens een standaard iele dame, maar meer een handbalster. Ook een kleine jongen, die ik niet ouder dan 14 jaar schatte. Beiden zou ik vlak bij de finish pas weer zien  (en helaas niet in mijn achteruitkijkspiegel).

Ik liet mij toch nog verleiden om in de grote menigte en de gekte een te snelle start te maken. Na een 3.57 volgde een 3.55 en een 4.00 in het al warme Kralingse bos, waar lastige klinkers lagen met een vals plat. De handbalster en de jongen liet ik gaan en de vierde kilometer leek een marteling te worden op mijn trainingsrondje van de jaren 90. Waarom zou ik nog jacht maken op een PR op een incourant nummer. Moest ik nu perse 43.30 halen of kon ik nu genieten van mijn oude omgeving in een geweldige ambiance? Ontspannen liep ik verder en links en rechts werd ik al ingehaald. het tempo liep terug naar halve marathontempo: 4.35. Mogelijk dat ik dan nog een snelle laatste kilometer er uit kon persen.

Na 5 kilometer was ik echter verrast door een relatief goede tussentijd en het feit dat ik “de handbal dame” tussen alle onregelmatig lopende studenten en andere lopers nog steeds in het zicht had. Als ik nu weer snelle kilometers kon draaien was een prima tijd nog steeds mogelijk. Ik had al opgegeven, maar hervond de begraven strijdbijl. Het rekenen ging echter lastig. Af en toe verwarde ik 10 km tussentijden met een schema voor deze 10,55 km. Ook was een geblokte man in geel hsirt mij voorbij gegaan. Bij de waterpost halverwege haalde ik hem weer in. Ook kreeg ik anderen weer in het vizier die mij eerder hadden ingehaald. Ook een afgetraind stel (hij haasde haar) kon ik weer terugpakken nadat we de kralingse plas en Boezemlaan hadden gerond.

Rotterdam2017AV1Ik was weer vlak bij mijn oude rijroute naar huis en dat gaf me extra power. Ook had ik net daar voor de man in het gele shirt te pakken. (later las ik dat dit clubgenoot niels Leerentveld was). Met nog anderhalve kilometer komt een jonge loper in het rood naast me lopen en .  de loper gaat  bij de kubuswoningen  met nog ruim een kilometer te gaan onder de woorden “ik ga nog even een tandje harder” er van door.  in een flits zie ik hardloopmaatjes Mattijs en Ralph, die als toeschouwer me aanmoedigen. Ook Niels komt naast en voor me lopen. Het tempo gaat ook bij mij omhoog, terwijl een derde loper in wit NN tenue me aanspreekt:  hey Arnold. het is Jeroen meeuwsen, loopgroepmaatje. Dit jaar was hij al twee keer een paar seconden sneller geweest. Zijn hoge tempo kan ik een halve kilometer volgen. Niels wordt op afstand gezet en ook de jongen in het rode shirt wordt weer  direct voorbij gestoken. Voordat we de Coolsingel opgingen. zet Jeroen  nog eens twee tandjes bij.  Ik ben al blij dat hij me op sleeptouw kan nemen. Ik ben dan Rotterdammarathon2017av2ook verbaasd dat ik in de laatste 200 meter het gat van 30 meter dichtloop, zodat we gezamenlijk over de finish gaan. Voor beiden een PR: 42,56 en 42.49 voor Jeroen die iets later gestart was.

Robin kuiper was in een fenomenale 37.15 minuten als 16e gefinished.  Het zou nog lang duren voordat ik kon geloven dat ik toch nog mijn doel had bereikt, terwijl ik al had opgegeven en de benen voor mijn gevoel niet had laten inspannen. In de rest van de dag kon ik met volle tuigen genieten van de hele marathon. Zowel bij de wedstrijdlopers als recreanten zat ik er weer bovenop.

 

https://www.marathon-photos.com/scripts/event.py?event=Sports%2FNFNL%2F2017%2FRotterdam%20Kwart%20Marathon&match=7467

 

 

Geplaatst in Blogverslag hardloop wedstrijd | Tags: , , , , | 2 reacties

CPC jeugdloop met succes voor Spartanen

Voor AV Sparta was op de jeugdloop net als de voorgaande jaren weer een behoorlijke grote groep deelnemers. Om 10.30 was het weer zoeken naar een plekje tussen begeleiders en kinderen in allerlei leeftijden en maten (waarbij bij sommigen afgevraagd moet worden of ze niet in de weg lopen bij een start waar ze ondersteboven gelopen kunnen worden door sneller en grotere kinderen).

Na een korte warming up gingen de snelsten er als een speer van door. Als begeleider liet ik de kinderen snel uit het zicht verdwijnen, omdat ik nog een warming up voor de 5 km. tegoed had.

Wel kon ik nog meemaken dat de kop van het veld door de kleine 9 jarige Zoe van dam, die jongens van 3 jaar ouder en twee koppen groter de eerste 500 meter haar hielen liet zien. Hoewel ze dit tempo niet kon volhouden was het ruimschoots genoeg voor eenm plek vooraan en niet ver achter de eerste (een meisje van 13 van Ilion Zoetermeer).  De eindoverwinning was voor Thijs Huigen, die na een bekeken race de overwinning opeiste.  Ook Sjoerd. Lieuw en Thijmen wisten zich bij de eerste tien te nestelen, terwijl Charissa Boeters in dit geweld niet onder deed als 3e meisje.  Op de 5 km deed Robin Kuipers weer van zich spreken met een snelle 17 minuten, terwijl de warmte al weer behoorlijk opliep. Op de 10 km. was er een spannend gevecht dat op de meet pas werd beslecht in het voordeel van Jorim Scheele (Maastricht atletiek) die met 32.19 1 seconde voorblijf op Jorim Wissema (De Liemers). De halve werd gewonnen door de Keniaan Geoffrey Yegon. hij finishte op de Boorlaan in een snelle 59.56. Ook Edwin Kiptoo bleef onder het uur. Na 8 kenianen was Khalid Choukoud als thuisloper de beste nederlander. hij had 1.04-07 nodig. Beste Spartaan was issak Berhane in 1.15.27 met een 72e plaats (en 15e Nederlander!)

Geplaatst in Blogverslag hardloop wedstrijd | Tags: , , , , , , | Een reactie plaatsen

Duifpolderloop, trainingsloop met wedstrijdelement

Van mijn vriendin hoorde ik over de Duifpolderloop, die twee keer per jaar als test op het programma staat met afstanden van 3,5km 7 km en 11,8km. Op het laatste moment toog ik op 1 april naar de ijsbaan in Schipluiden om mijn startnummer op te halen. In gemoedelijke omstandigheden trof ik wat senioren zowel voor als achter de tafel. Voor de niet leden was de prijs een (1) hele euro, een laagterecord. En dan krijg je er een leuk parcours, tijdswaarneming, kledinggarderobe (in de achterbak van een stationscar) een grote fles sportdrank en een mooie startspeech voor terug. Zo werden de parcoursrecords aangehaald en een loper gememoreerd, die vandaag aanwezig voor de 35e maal aanwezig was. De Duifpolderloop, georganiseerd door De Hardloper bestaat al even. het was een gemoedelijke samenkomst. 5 minuten voor de start,, die voor de trambrug was,  kwamen uit alle hoeken en gaten nog mensen aangedribbeld. Ik had geen flauw idee van de sterkte van het deelnemersveld, maar had me voorgenomen met een negatieve split en een tempo van 4.20 p/km of langzamer.duifpolder.jpg

Leo van leeuwen was al fanatiek wat steigerungs aan het doen. De loper van AV40 is al redelijk op leeftijd, maar kan nog steeds bogen op snelle tijden.  Rustig ging ik de oude lange spoorbrug over/. Al snel zat ik een groepje van 7 man met Leo. 3 man slopen al in de eerste kilometer weg, maar onder impulsen-die het rustige tempo zat was-  van Leo kwamen we weer bij elkaar. Er zaten 4 man van de organiserende club in de groep. Zij keuvelden rustig over de marathon van Rotterdam die zij de volgende week zouden gaan lopen. Leo was ondertussen al aan het puffen en hijgde: ze zijn nog gewoon aan het keuvelen, terwijl ik nauwelijks nog kan praten”. Het tempo, op het fietspad richting Maasland was inmiddels elke kilometer omhoog gegaan.

Slinkende kopgroep

de hardloperEen voor een viel er een loper af, na de drankverversingspost bij de Kwakelweg moest ook Leo er aan geloven en liep ik met 3 “De Hardlopers”. Ik schrok even van het tempo 4.10 dat een kilometer lang werd volgehouden. Ik besloot na 5 km de lopers te laten gaan. Een podiumplaat is leuk, maar het doel was een trainingsloop en deze lopers liepen op halve kracht al hard. Langs de Vlaardingse vaart kwam echter een loper vanuit het niks hard voorbij gelopen. De drie teamgenoten die een voorsprong van 20 meter hadden besloten deze snelle loper niet te volgen. De tegenwind was behoorlijk in het open veld. Aangezien het verschil steeds 30 tot 20 meter bleef besloot ik met een versnelling het gat dicht te lopen. na een kilometer ging is zelfs kopwerk doen. Het ging lekker zo met dit groepje van vier.

Pech onderweg

runningbeltIk nam nog een slok sportdrank uit mijn bidon die netjes in mijn runningbelt zat. Ik frummelde nog een een halve energiereep uit mijn belt en toen gebeurde het: de belt schoot los en kletterde op de grond. Ik liep door en dacht er over om later terug te lopen. Een van de lopers reageerde” haal je belt op joh”.

ik moest even een knop omzetten, want teruglopen in een wedstrijd is een zeer onnatuurlijke reactie voor een prestatiegerichte loper. Ooit was het me overkomen, met het losgewaaide startnummer in Egmond (met goede afloop). Enfin, ik lag op eens honderd meter achter en liep alleen in de wind. na bijna een kilometer was de achterstand nog maar 20 meter, maar had ik het al wel zwaar. Nog een kleine twee kilometer richting finish op de trambrug. De heren voor me zagen me naderen en versnelden dientengevolge. het tempo ging naar 4 min. per kilometer. het groepje viel uit elkaar en alleen de derde loper kwam binnen mijn bereik. met nog 400 meter te gaan kwam naast hem, maar een nieuwe versnelling liet ik onbeantwoord. In een mooie 50.49 had ik de 11,8 km afgelegd. (eigenlijk 12 km als je de extra meters voor de belt meetelt). Sneller dan gepland, maar wel met een lekkere laatste drie kilometers. Het duurde even voor de 6e loper binnenkwam, maar er kwamen veel blije gezichten over de brug. De winnaars kregen een leuk plantje. De mannelijke winnaar , die een geheel blauw geel podium voorkwam, kreeg van de nummer twee nog als grap toegevoegd: “volgende keer niet meer mee doen he”.

Geplaatst in Blogverslag hardloop wedstrijd | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen