Prijsuitreiking prikkels bij AV Sparta 1vd4 loop

Doelen

Daags voor de laatste 10km  1vd4 klassementsloop was ik  met wat collega trainers naar de dag van de atletiek op Papendal gegaan. Een van de workshops was het volgen van :”top in je kop: mentale doelen”, een workshop van coach en voormalig (sub)topper op de 800 meter Guido van Weerden. Hij stelde 3 doelen vast: Prestatiedoel, tijdsdoel en taakgericht doel. Op het eerste (ik wil bij de beste 3 eindigen) kan je geen invloed uitoefenen, het tweede heb je ook niet altijd de controle over, maar het derde wel. Voorbeelden van taakgerichte doelen zijn: 2e helft harder lopen, op de voorvoet lopen, ontspanning houden, positieve gedachten denken. Zo liep ik al een week met het prestatiedoel rond: 6e worden in het eindklassement, iets waar ik totaal geen controle over hed , vooral omdat de twee beste resultaten van de 3 gelden Normaal zijn er vier lopen, maar de loop in Delft bij de Koplopers was tot mijn teleurstelling vorige maand wegens winterse omstandigheden afgelast. Het tijdsdoel was dicht bij mjn PR lopen, namelijk tussen 40.30 en 41 minuten, iets wat lastig werd na een drukke week met weinig slaap. Eenmaal aanwezig op het terrein van AV Sparta Zuiderpark moest ik ook dat doel loslaten. Een fikse wind was opgestoken.Het taakgerichte doel was om het tweede deel een gelijkmatig tempo te lopen, iets wat met moeite lukte. Het zou een memorabele race worden, want het complex gaat op de schop, zodat deze wedstrijd de laatste werd die op deze baan werd gelopen.

10km met veel bekenden

Laat ik teruggaan naar de start, die in vergelijking met vorig jaar iets gewijzigd was, we startten namelijk buiten het complex i.p.v. op de baan. Veelloper Erwin van de EUR Roadrunners stond al klaar en had er zoals altijd zin in. Ook verenigingsgenoten (waarvan de meeste uit dezelfde trainingsgroep) Geert Jan R. , Marcel, Mattijs, Robin.Jeroen M, Marlon, Jia-Lian, Ricardo, Angelique, Paul en Mervyn waren gebrand op een goede wedstrijd. Robin die als neo senior het laatste jaar veel progressie doormaakt, zou nu de 10 km gaan doen ipv 5. Bij de start ging hij er al snel vandoor met de snelle Afrikaanse Spartanen. de vier rondjes door het Haagse Zuiderpark ,met doorkomst en finish op de baan waren begonnen. Zelf dacht ik niet te snel te zijn gestart, maar coach Lodewijk van Haag atletiek gaf 4.05 door in de tegenwind. dit waren gemiddeld ook de kilometertijden die ik wilde lopen. Geert-jan kwam al snel bij me lopen, toen ik aansluiting vond bij 4 haag atleten, waar regionaal subtopper Bram van Dongen als haas voor een collega fungeerde. In het groepje was ook Janna van dijk vertegenwoordigd die de wedstrijd bij de vrouwen fluitend zou winnen.

Ploeteren na snelle tweede kilometer

Halverwege het eerste rondje versnelde ik, want mijn pasritme liep niet lekker met de heren voor me. Met de wind in de rug ging de ronde tijd opeens naar 3.56  De versnelling van was ook het sein voor de anderen om harder te lopen. Janna en de andere haag atleten liepen me voorbij en ook Geert-Jan deed dat. Ik kon met moeite volgen en moest hen ook laten gaan, waardoor ik al snel alleen in de tegenwind liep. De kilometertijden gingen snel boven de 4.1o en een snelle tijd zat er niet meer in. Voor het tweede rondje was marcel ook al aangehaakt, met een mooie versnelling en onder aanmoediging van trainer/coach Theo kon hij aanhaken bij de groep , iets wat mj niet lukte. Gelukkig was er geen verder verval, maar het kostte kracht, inzet en moeite.

afhaken en aanhaken

Een HRR loper, michel Out van Haag en Jeroen Meeuwsen kwamen mij in de derde ronde een voor een voorbij. Bij Jeroen kon ik met een laatste krachtsinpanning nog een kilometer aanhaken, wat veel tegenwind scheelde. Samen gingen we Michel Out ook snel weer voorbij. Marcel had inmiddels moeten afhaken bij de groep en ik probeerde naar hem toe te lopen, iets wat uiteindelijk niet lukte. Jeroen kon dit wel en wist Marcel nog op de atletiekbaan te verschalken. In een tijd van 41.20 , een 15 al seconden achter mijn twee trainingsgenoten kwam ik over de finish. Geert-jan, die op zijn  beurt weer Mattijs wist te achterhalen, zat daar weer een minuut voor. Ricardo bleef ook nog onder de 42 minuten Zelf was ik niet tevreden over de tijd, over de klassering wist ik weinig, dus het grote afwachten voor het eindklassement kon beginnen.

Zou ik net al bij het crossklasment weer net buiten de prijzen vallen? In mijn sterk bezette leeftijdscategorie waren maar liefst 6 prijzen te verdelen.

Spartanen domineren

Vooraan was het vooral een feestje van de Spartaanse thuislopers. Robin werd 5e, terwijl het podium ook geel gekleurd was: Issak Berhane won onbedreigd in 33.58. Michael Megos werd tweede voor Tesfit Ghide. Bij de dames werd Sparta atleet Jia Lian Yin tweede achter winnares Janna van Dijk.

Inmiddels waren de tijden en klassementen opgemaakt. Nadat Bert van Dijk -een van de ervaren organisatoren van de 1vd4, die er helaas mee op houdt – na jaren trouwe dienst in het zonnetje werd gezet konden de prijzen verdeeld worden. Maar niet nadat nog wat verhalen uit de oude doos werden opgedist. Zo viel te horen dat dit circuit al bestaat sinds de jaren tachtig. In die tijd had AV Sparta nog 13 lopers die de marathon onder de 3 uur liepen. Andere tijden!

Het vereningsklassement was afgetekend voor Haag atletiek, met AV Sparta als nummer twee, voor HRR en AV De Koplopers uit Delft.Al snel mocht ik  het podium beklimmen, maar nog niet voor eigen glorie. Wel  om de tweede prijs voor Niek op te halen (loopmaatje Rob werd als 65 jarige keurig 4e in de 55+ categorie). Verrassend werd daarna Marcel naar voren geroepen. Hij had precies genoeg punten voor een 6e prijs. Lachend kon ik daarna ook weer naar voren voor de 5e plek (dezelfde positie als vorig jaar).  Met bloemen en beker keerde ik goedgemutst huiswaarts.

Geplaatst in Blogverslag hardloop wedstrijd | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Sportschoenen (Adidas) van de afgelopen 100 jaar

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Sportschoenen hebben een hoge ontwikkeling doorstaan, vooral in de periode 1970-2000, toen er een enorme toename naar de vraag naar hardloopschoenen op de weg op gang kwam.Voor de mensen geboren voor 1990 zijn er een aantal bekende en baanbrekende schoenen te zien. Zelf ben ik altijd een groot liefhebber van de diverse modellen atletiekschoenen met name spikes. Interessant om te zien hoe de ontwikkeling van de dit type schoen is geweest in de laatste eeuw.Enkele schoenen in bijgaande slide show zijn van bekende Olympische winnaars zoals de rode schoen van Discuswerper Al Oerter en de spike van Carl Lewis.

Geplaatst in divers, Runnersinfo, Uncategorized | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Gunstige omstandigheden bij Midden Delfland Halve marathon

Nadat vorige week de Delftse Kopjesloop was afgelast, staat er vandaag een halve marathon op het programma: De Midden Delfland loop. De omstandigheden zijn anders: geen sneeuw, weinig wind en een zonnetje dat zich verschuilt, maar langzaam aan dient.

Voorpret op de fiets

foto-1Al ruim een uur van te voren ben ik aanwezig bij de parkeerplaats van VV Schipluiden. Met de fiets vanuit mijn nieuwe woning is het niet ver. Ik peddel rustig naar de inschrijfbalie om te checken of mijn startnummer aanwezig i. Normaliter krijg je een bevestiging van inschrijving, maar nu kon ik niets in mijn mail vinden. Onderweg was ik al langs het parcours gefietst. De laatste twee kilometer had ik nog even geinspecteerd, nadat ik een week eerder een snelle 10km op een deel van het parcours had afgelegd. gedachteloos fietste ik de verkeerde kant op, langs het golfterrein,waardoor ik bijna de A4 overstak. Uiteindelijk kwam ik bij de finish waar ik een selfie maakt met twee heren van de organisereden vereniging De Hardloper.

md-hm-selfie2017Favoriet voor de eindzege Rene de Lange is ook al gearriveerd. Hij meld dat hij het “rustig aan” gaat doen, want er staat een trainingsloop op het programma. Mijn clubgenoten Joeri, Rob, Marcel, Geert-jan en Hans zijn er ook al. De laatste drie willen op schema 1.35 vertrekken, een tijd waar ik ook onder wil duiken vandaag. Over mijn vorm heb ik twijfels, zodat ik nog niet zeker weet of ik sneller zal zijn dan mijn laatste halve marathon (Amsterdam, warme weer: 1.35.00).

img-20170218-wa0003

Een laaghangende mist hangt over Midden Delfland. Er zijn zeker 80 man voor ons als we vertrekken. In de eerste kilometer halen we veel lopers in en ik raak het contact met mijn maatjes even kwijt bij enkele inhaalmanouevres. Het beoogde kilometertempo is 4.30 , en ik ben verrast als blijkt dat ik er ondanks de grote meute om me heen de eerste kilometers iets sneller worden afgelegd.

Ik kijk om en zie Marcel gevolgd door de andere twee AV Sparta loopmaatjes op 30 meter volgen. Ik klamp aan bij wat lopers in een grote groep, als de lange trambrug na 2,5 km wordt beklommen. Achter mij zitten de geelhemden in een de volgende groep.

 

middendelfland-hmDe kilometertijden zullen continu tussen de 4.15 en 4.29 (de langzaamste kilometertijden zijn  na het passeren van de trambrug, met tegenwind, als ik me laat inlopen door het groepje van mijn mede clubgenoten).We lopen (zeker rekening houdend met wind) een lekker vlak tempo. In de mist zien we in de verte (n)iets wat voor het dorpje Maasland moet doorgaan. Linksaf denderen we het holletje af. Ik pak de kop weer, het gaat naar beneden op een snel stuk geasfalteerd fietspad. Als de wind niet tegen was hadden we nog sneller gegaan. 7 kilomer inmiddels afgelegd, nog tweederde te gaan. Het gaat nog makkelijki. Het groepje is bijna nog intact en met een man of 10 zetten we de jacht in op de lopers voor ons.

Stof bijten in Maasland

“Another one bites the dust” klinkt de stem van freddy Mercury in mijn hoofd, als we Maasland binnen knallen.  Het lijkt wel of er versneld word op de klinkertjes en bochtjes. De toeschouwers moedigen ons welgemeend aan. Ik sein dat we iets gas terug moeten nemen. Na km. 15 of na de trambrug kunnen we kijken of we nog over hebben. Eigenlijk beschouwen we dit als trainingsloop, maar zelfs dan is het lastig om je in te houden of voor een ander onder te willen doen. Ik laat me tot 2-3 keer inzakken om anderen de kop te laten nemen, img-20170218-wa0002maar het is te smal en de groep te groot om een soepele aflostrein te organiseren.

De AV Sparta trein denderd verder langs de Vlietlanden waar tot tweemaal toe een pittige bruggetje wordt genomen. Sommige lopers die we inhalen kunnen aanhaken. Anderen die in Maasland waren weggelopen, komen nu ook weer teruggewaaid. Hier krijgen sommige lopers het al moeilijk. De broedplaats en de vlakke waterlanden zien er erg mooi uit, dit is niet voor niets beschermd natuurgebied. Het is een lang recht stuk, ter linker zijde ligt de Duifpolder, waar we om heen lopen.dhm2017_spartanenbijplas

Het stuk terug richting de Gaag hebben we een dikke kilometer wind tegen. Even daarvoor heb ik een gelletje genomen. Mijn hartslag, die bijna continu een voor mijn doen lage 156 aangeeft , schiet omhoog als ik loop te pielen met mijn spy-belt.

Hans, die soepel loopt, laat zich nu terugvallen. Ik denk even dat hij het niet meer trekt tegen de harde wind. Ik loop naar de twee mannen toe die dreigen weg te lopen en wil een bruggehoofd vormen. Dan neem ik zelf de kop en met een vinnige tred versnel ik onbewust, hoewel ik dit op het 15km eigenlijk te vroeg vind. Ik hoop de andere mannen uit de wind te houden. De groep breekt en ik zie Hans nog redelijk dicht bij me. Maar waar zitten de andere loopmaatjes. Ik kijk niet achterom.

Terug over de trambrug

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Een man in blauw shirt (zie foto’s), die eigenlijk al de gehele wedstrijd bij ons liep (en in Maasland wegliep) neemt nu de kop over, als we het Gaagpad omhoog rennen richting Schipluiden. Ik houd me zelf voor om soepel te blijven lopen. Het is nog een heel end richting brug. Maar ik krijg ook een soort van vleugels. Ik dwing mezelf om achter de man in het blauw te blijven Mogelijk dat Hans nog bij me kan komen en we na de brug kunnen versnellen. Marcel heeft het gaspedaal los gelaten.

Geert Jan is goed in vorm en samen met een groepje zit hij niet ver achter me als de trambrug nadert. De brug gaat snel op en af. Een snelle 4.06 kilometertijd op deze steile brug! Terwijl ik naar beneden stort zie ik fotograaf Jeroen en ik groet hem. En passent passeer ik de man in blauw. Ik voel nu wel mijn kuiten.Een dikke 2 kilometer is het nog. Ik merk dat Hans en Geert Jan iets inlopen. Een loper met zwart warrig lang haar, die in de Duifpolder gedemarreerd was krijgen we ook in het zicht. De loper in het blauw en ik komen bij hem in de laatste kilometer. Maar ook Geert Jan en Hans zijn nu aangesloten, terwijl het tempo nog verder omhoog gaat. We lopen nu ter hoogte van mijn huis en ik wil niet ingehaald worden op dat stuk. Ik zet nog even aan en kan nog 200 meter voorop blijven.

img-20170218-wa0008In de laatste kilometer gaan Geert jan en Hans -die een supersnelle laatste kilometer lopen – over me heen. De loper in het blauw heb ik eindelijk afgeschud. De laatste+ meters geniet ik nog even met volle teugen en laat een eindsprint achterwege, zodat het herstel korter zal zijn.

Mooie eindtijden

Ik reken op een tijd onder de 1.33 en verbaas me over de snelle 1.31.16. Hans en Geert jan zijn een aantal seconden sneller. Voor de eerste een vet persoonijk record en voor mij eigenlijk ook realiseer ik me. De tijd die ik ooit in Egmond liep (1.30.24)  is een schatting en niet geregistreerd.  Ik kan tevreden zijn met deze onverwacht snelle tijd. Joeri heeft een aardige 1.26 gelopen na een winnende sprint tegen de winnares Carla Ophorst. Marcel en Rob zijn ook tevreden met hun 1.33 en 1.39.

podiumvrouwen_MDHM.jpgNa afloop praten we na en zie ik bij de prijsuitreiking dat Patrick Kwist van Rotterdam Atletiek met overmacht heeft gewonnen in een parcoursrecors van 1.10. De wereldkampioen bij de Masters (5km en halve marathon) bleef Rene de Lange liefst 5 minuten voor. De Agium loper wordt “gewoon” 2e ,  terwijl hij een trainingsloop doet! Bij de vrouwen is Carla Ophorst ongenaakbaar. Met ruim 55 jaar op de teller schijnt ze nog steeds sneller te worden. De “oudjes” doen het nog goed, want de winnaar bij de mannen is de 45 ook inmiddels gepasseerd.

foto’s met dank aan Jeroen Tibbe, Miranda Noordam,

Geplaatst in Blogverslag hardloop wedstrijd | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

Net naast het podium bij Puinduin Run

Twee jaar geleden had ik tot mijn verrassing de 6,3 km (2 ronden) bij de Puindruinrun gewonnen. Dit jaar zag ik op de deelnemerslijst dat ik weinig kans had op de overwinning. De winnaar van vorig jaar en Robin Kuiper, mijn snelle jonge clubgenoot zouden zeker een stuk rapper zijn.  Ik had nog niet hard getraind, nog herstellend van een gemene lange griep en had de avond ervoor nog lekker van wat biertjes genoten. Dus allerminst met de wedstrijd bezig, waar ik dat vaak wel doe. Verder was ik benieuwd of ik pijnvrij en met een hoog tempo zou kunnen lopen, na het uitstappen in de Duindigt cross.

Vrij ontspannen kwam ik dus aan de start, gelukkig had ik nog tijdig mijn SAW chip omgeruild: de gene die in de schoen zat was niet de chip die geregistreerd stond. Deze keer geen startnummer perikelen. Maar als ik geen startnummer problemen veroorzaak, dan doen anderen dat wel. Na de traditioneel volle kantine en lange wachtrij, meldde de organisatie dat startnummer 118 niet voorradig was. Toch kon al snel een nieuw nummer worden aangemaakt. (dit gebeurde vorige week dus ook al, er rust een soort vloek op mijn startnummer).

Ik spoedde mij naar de start, alwaar ik met Robin even inliep en het parcours besprak. Dit parcours is al jaren hetzelfde. Als je het parcours kent, ben je duidelijk in het voordeel. Paul, Angelique, Jose en Melvin waren ook van de partijl. Het was niet erg koud en ook viel het wel mee met de gladheid. De snelle lichte race schoenen gingen dus aan en de trailschoenen bleven in de tas. Vandaag was ik onopvallend in het zwart gehuld: korte broek en shirt met korte mouwen.

De speaker meldde dat lopers van diverse verenigingen aanwezig waren: RTC, Olympus, Haag, puinduinrrun2017-koplopersjvaDe Koplopers. Terwijl ik langsliep draaide ik om en vertelde haar en passent dat mijn club, AV Sparta er ook was, wat prompt gemeld werd.

Voor de start sprak ik favoriet voor de overwinning op de hoofdafstand 9.5 km Jeroen van Aken en vroeg naar zijn vorm en concurrentie. Hij zou uiteindelijk de race onbedreigd winnen. Er werd zelfs gedacht aan een parcoursrecord na een snelle eerste ronde. Dat dit wel een erg lastige uitdaging is, weet je als je de naam van de recordhouder hoort: Khalid Choukoud.

Knallen maar

puinduinkanon2017Boemmmm..met een luide knal gaat een heus kanon af. En om me heen knallen de lopers op de eerste rij de heuvel op. Sommigen zullen 1 ronde genoeg vinden, zelf doe ik hier altijd de twee ronden, en anderen gaan voor de volle drie rondes.

puinduin2017robin Ik ga wat minder voortvarend weg dan andere jaren, maar na 300 meter probeer ik wel een goed plekje op een verhard stuk te veroveren. Ik passeer Janna van Dijk, een van de snelste loopster in de regio, die mij op haar beurt weer snel inhaalt. puinduinrun2017av1Met lange passen daal ik af richting het vijvertje en ga snel door de bocht. Even opletten op het gladde bruggetje sen de happen uit een stuk asfalt.

De zure trappen
Daar doemt de eerste trap op, rechts staat de Puin bol van kunstenaar Donald Duk (geen grap) als een stille wachter de hijgende lopers gade te slaan. Ik merk dat ik nog niet heel veel kracht heb halverwege de trap. Het laatste stuk en de eerste meters na de trap voelen al meteen verzuurd. Het gevoel is echter snel weg, tijdens de lange steile en technische afdaling is het goed herstellen.

Ik neem de bocht op de verharde plateaus ruim en de bocht langs het Schapenatjesduin kort. Het stuk langs de heuvel loopt hellend naar rechts en is glad. Ik neem in eerste instantie niet de goede track. Een loper haalt me bij en samen gaan we de volgende pittige trap op. Deels kan ik naast de trap lopen. Je kan daardoor je eigen hoogte pakken, maar hebt geen harde ondersteuning. Boven gekomen moet de loper naast me herstellen, maar ik laat me weer naar beneden vallen. Het veld ligt al behoorlijk uit elkaar.

Lopende herkenningspunten

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Meer foto’s (na te bestellen) via Jeroen Tibbe fotografie

img-20170129-wa0001Voor me loopt de man die twee jaar geleden tweede  werd. Na 1 ronde zie ik hem niet meer. Achteraf blijkt hij na 1 ronde te zijn gefinisht als derde. Wie ik wel zie is mijn “concurrent” Dirk Rietberg, die de afgelopen maanden vaak in mijn buurt loopt of finisht.. Ik merk dat hij wat inzakt, logisch, hij doet drie ronden. Ik heb hem bij de vijver te pakken en samen vallen we de trappen aan. Ik daal als eerste ,maar hij heeft meer kracht trap op. Ook het dalen op de trap is bij mij nog niet top. Een loper in een rood shirt stuitert bijna twee keer zo snel de trap af. Deze obstacle runner is dit duidelijk gewend, Ook heeft hij bovenbenen die twee keer zo dik zijn als mijn –toch ook niet onderontwikkelde – benen..

puinduinr2017-dirkrietbergBij het onderste deel kan ik echter op een 30 cm brede grasstrook nog vaart maken en gooi ik me door de bocht, de loper in het rood gaat ook letterlijk in het rood, hij moet even wandelen en ik zet hem op achterstand. Ik heb Dirk nog in mijn kielzog maar besluit niet op hem te wachten, hij zal net als de meeste anderen nog wat sparen met het oog op hun derde ronde.

puinduinrun2017av3Met een kamikaze afdaling op de laatste zigzag helling en over het bruggetje , heb ik nu nog een kleine 600 meter vlak te lopen. Een loper in het groen loopt 90 meter voor me.

Inschattingsfout

Waar ik normaal alles op alles zet om iemand in te halen vind ik het wel goed. Herstellen van een uitputtende eindsprint duurt soms wel een dag extra. En hier is weer een instellingsfout. “Daar zien we de derde loper op de 6,3 km middenafstand hoor ik als hij 100 meter voor de finish verschijnt en zijn naam word genoemd. Het gat is nog steeds een kleine tachtig meter en dus niet meer dicht te lopen. De domper wordt nog groter als de naam van de loper voor me genoteerd word. Dit jaar zijn er –i.t.t. andere jaren – dus drie prijzen te verdelen. En ik mis het podium dus net op enkele seconden. Er had meer in gezeten, denk ik meteen.

Winners and losers

..zong Iggy Pop ooit. Ik troost me met de gedachte dat ik geen last van mijn blessure heb gehad en al een groot stuk puin in de vitrinekast heb liggen. Robin heeft gelukkig wel een prijs. Hij heeft weer asociaal hard gelopen en moet maar een halve minuut op de winnaar toegeven (en pakt bijna drie minuten op mij). Puinduinrun2017Sannebroeksma1.jpgBij de dames is er een zeer spannende strijd geweest tussen meervoudig winnares Sanne Broeksma en een nieuwkomer met een Afrikaanse naam . De laatste dwingt Sanne tot een uiterste krachtsinspanning. De specialiste op dit parcours loopt maar liefst een minuut sneller dan haar parcoursrecord en hoeft maar een vijftal heren voor te laten gaan.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Na afloop blijf ik tot de prijsuitreiking. Een soort masochistische trekje? Valt mee, het is gewoon nog even gezellig aan de bar waar ik foto’s maak en met vriendin lief en alleslopende fotograaf Bas een biertje drink. I’ll be back en ik ga niettemin met een goed gevoel naar huis. Het was weer heerlijk afzien op dit unieke ronde in de Haagse puinduinen.

Foto’s met dank aan Jeroen Tibbe, Miranda Noordam en Puinduinrun

Geplaatst in Blogverslag cross, Blogverslag hardloop wedstrijd | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

historische revival Duindigt cross

duindigt2017

Duindigt cross in de jaren ’70 (foto Fred v.d. Gon Netscher)

20 jaar geleden stonden illustere namen aan de start van de befaamde Duindigt cross. Het draf -en rencentrum aan de Waalsdorperlaan in Wassenaar was dan het strijdtoneel, waar binnen-en buitenlandse coryfeen als Tonny Dirks, Klaas Lok, Marti ten Kate , Cor Lambrechts en Ronnie Agten (Belgie) hun opwachting maakten. Zelfs Studio Sport werd wel eens gehaald.

Nieuwe cross vanuit HRR

duinidgt-renbaan1hrr1vd4aDe Clingendaelcross (onderdeel van het 1vd4 circuit) kon niet meer gehouden kon worden, Op zich jammer, want dit leuke rondje lag mij wel. Anderzijds  een ideaal moment om de Dundigt cross nieuw leven in te blazen. Organisator Hague Road Runners had de boel goed voorbereid en zeker 300 lopers waren op de korte (2 ronden) en lange (3 ronden) cross afgekomen. Op de drafbaan voor de tribune klonk de start.  Ik was nog niet helemaal hersteld van een pittige griep die mij een week lang aan bed gekluisterd hield. Toch wilde ik de kans niet laten glippen om bij de doorstart van deze cross aanwezig te zijn. Ik  had er in mijn jeugd over gehoord, maar nimmer aan deelgenomen.

Haastige spoed en mooi ambiane

duindigthrrcross2017

Door een niet werkend telefoonalarm was ik weer eens op het laatste moment aanwezig. Gelukkig nog op tijd om mijn nummer op te halen bij het drafcentrum, waar ik al veel mensen het parcours zag verkennen middels een warming up. De geur van paarden en drafwedstrijden was hier letterlijk en figuurlijk aanwezig.

Het gehinnik (van schijtlollige hardlopers die dachten het beste paard van stal te zijn) was niet van de lucht en je kon merken dat het enthousiasme en de spanning in de lucht hing. Het stadion, de renbaan, het kantoor met de wedloketjes, de speakers en verstofte tribunes leverden een gezellige en fanatieke ambiance op.

Technisch (en hard) parcours

marlonvoorn-duindigthrr2017

Spartaan Marlon Voorn had ook last van de bevroren grond

Voor spikes was vandaag geen plaats. Normaal had dit prima gekund. maar de grond was nog behoorlijk bevroren. Schoeisel keuze was vandaag erg belangrijk. Het parcours liep deels opde  renbaan, daarna er langs/omheen en na de ronde gingen we het bos in met een paar draaien en heuveltjes. Hier waren grote kluiten modder bevroren, en ook nog wat stukken met bomijs, wat beide gevaarlijke situaties op zou kunnen leveren. Terecht werd een deel van dit stuk dan ook vooraf geannuleerd. Daarna zouden er nog twee technische rondjes op een oefen baantje gelopen worden. Niet iedereen zou geschonden de eindstreep halen, er waren relatief veel blessures en opgaves.

Hoewel ik minder snel van start ging dan normaal, was het voor mijn toch nog zwaar. Enerzijds voelde ik de naweeen van de griep , anderzijds de nog altijd opspelende piriformus, die vooral op de harde stukken klap na klap kreeg.Het genieten van het mooie parcours en het lekker technisch lopen had echter de overhand. duindigtcross-start2017Clubgenoot  Michel liep langzaam uit met uiteindelijk 50-100 meter voorsprong. Na 1 ronde haalde ik Spartaan Herman en drie snelle dames in ( e laatste, winnares Clasina Jansen, zou mij weer bijhalen) bedacht ik me dat het niet slim zou zijn om mijn piriformus (achter de hamstring) en mijn herstel kapot te maken. Ook zduindigt2017hrr1vd4akte het tempo en zou ik weldra ingehaald worden. Voor het klassement had ik helaas geen kans meer. In plaats van 6 prijzen waren er dit jaar 5 bekers in mijn leeftijdsklasse, hoorde ik een paar dagen voor de wedstrijd.Met  een tussenklassering van een zesde plaats en nog veel concurrentie was er geen zicht meer op een  verbetering.

DNF (did not finish)

Dat ik uitstapte aan het einde van ronde 2 ging tegen mijn gevoel in, maar was minder pijnlijk dan onder andere omstandigheden. Het gevoel van meedoen overheerste. Ook was ik nog op tijd om de eindsprint van de winnaar (clubgenoot Issak Berhane) te zien en de andere lopers te zien strijden voor de eer en een mooi prestatie.

issakberhane_duindigthrr2017a

winaar Issak van AV Sparta schrijf de eerste Duindigt cross na 20 jaar op zijn naam

Zo zag ik Joeri (4e), Michel (in de top van zijn leeftijdsklasse), Geert-Jan, Marcel en veel andere clubgenoten en bekende goed lopen. Winaar Issak schreef pas voor de eerste keer een cross uit deze serie op zijn naam, maar dit was toch genoeg om ook het eindklassement te winnen. Rudy Koot van HRR werd 2e, Joeri Borgstein (AV Sparta) 3e. Bij de heren 35+ was de zege voor Haag atleet Maikel van Gemert, (2e in de Duindigt daguitslag) en bij de heren 45+ ging de hoofdprijs naar Henri Havinga (45=). Bij de vrouwen was Clasina Jansen (20-35 j.) de sterkste.

Vriend en vijand waren het er over eens, dit smaakte naar herhaling. Mogelijk word in het najaar deze mooie cross weer gehouden. Mogelijk komen dan ook nationale toppers aan de start.

Uitslagen duindigt cross klik hier

Uitslagen klassement 1vd4 cross klik hier

Foto’s met dank aan Marlon Voorn en AV Sparta

Geplaatst in Blogverslag cross | Tags: , , , , , , , | 3 reacties

Val en blessure drukken de pret niet bij Oliebollen cross Haag

Een week na de oudjaarscross in Delft, waren er weer oliebollen te verkrijgen bij de nieuwsjaarcross van Haag atletiek. De avond ervoor was er sneeuw gevallen, en ijzel was hier in de ochtend overheengekomen. Zou het eindelijk weer eens een winterse cross worden?

Gewijzigd parcours

Dit jaar was het parcours ter elfder ure enigszins gewijzigd. Na het begin met 3 steille klimmetjes werd “de zandbak” van de andere kant benaderd en werd er links van het fuutpad nog een mooi stukje door de duinen gelopen alvorens op het bekende start/finish terrein te komen. Ik was op tijd vertrokken om maar eens goed in te lopen en het parcours te verkennen. Bij de atletiekbaan van Haag -waar ik mijn startnummer kon ophalen – kwam ik al bekenden tegen.

Verkenningen en bespiegelingen

Samen met Marcel, Rob en Ton verkende ik het parcours nadat ik ook al inlichtingen had ingewonnen bij Robin en Jan, die samen met zijn zoon de korte cross had gelopen. Deze was slechts 1 ronde van 2,4 km. De lange cross bestond uit 3 ronden. Ik was zelf nog redelijk in dubio wellke schoenen ik zou aantrekken. Mijn lichte Adidas met slijtvaste zool, de Salomon trailschoenen of mijn spikes. Met de Salomons verkende ik het parcours en kon ik met een gerust hard door de wegsmeltende sneeuwresten naar beneden denderen en door de bochten knallen. Het inlopen viel me al zwaar. Maar het was niet koud in de beschutting, ondanks dat het maar net boven nul was. Aan de bomen waar veel tassen lagen, kon ik mooi mijn spullen aan afgebroken takken hangen. Er was te veel verhard om op spikes te gaan lopen (al had dit wel gekund, maar met mogelijk te veel tijdverlies zoals me onlangs bij de nabij gelegen kerstcross was overkomen). Uiteindelijk koos ik dus voor de lichte snelle Adidas, en zou hier geen spijt van krijgen.

De heuvels op, de zandpaden in

Er werden nog wat beste wensen uitgewisseld en er was onduidelijkheid over startstreep en startrichting, maar opeens is de meute weg. Ik heb aan de rechterkant nog een redelijk goed plekje rechts op het fietspad met af en toe een pas op het modderpad. In volle vaart gaan we richting de eerste heuvel, waar je al vrij snel hoog in je adem zit. Naast me duikt Elsbeth op, een snelle dame van Haag, die ook goed kan crossen. Ze wordt toegeroepen “Eerste vrouw”, maar dit kan ook in haar leeftijsklasse zijn,

De eerste heuvels zijn alweer zwaar, dan storten we ons over het gladde fietspad naar beneden, waar een scherpe bocht ons naar het zand brengt, mijn favoriete stukje. Ik heb veel snelheid van het stuk heuvelafwaarts en passeer veel lopers, waaronder de man van Haag, diie ik vooraf sprak over schoeisel. Hij heeft wel spikes aan. Ik zie nog niet veel bekenden om me heen. Ik lever strijd met een loper van de Koplopers en Haag. De eerste moet ik uiteindelijk laten gaan, de laatste kan ik aan het einde van ronde twee inhalen. Elsbeth is dan al van me weggelopen.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

Op de stukjes heuvelaf en het zand kan ik haar inhalen, maar op andere stukken loopt zij weer uit.  In de laatste ronde kan ik nog wat inlopen, maar ze finisht een plaats voor me. Net zoals bij de andere races komt Wim Korff me voorbij zetten. Weer kan ik niet aanpikken. Mijjn dipje heb ik nu aan het einde van ronde 2, ook al word ik goed aangemoedigd door bekenden en onbekenden. Als ik langs de finish loop zie ik dat trainingsgenoot Michel maar een ruime 100 meter achter me zit. Michel is een ervaren sterke loper, die hier zijn rentree maakt na dik een jaar blessureleed. De lopers voor me kan ik niet meer bijhalen, achter me voel ik dat er twee lopers naderen.

De laatste keer de heuvels op, ik kan niet echt krachtig meer lopen, dan maar op souplesse proberen. Mijn aanhechting van de bilspier doet pijn, een slepende blessure waar ik in de nacht ook al een paar keer van heb wakker gelegen.

Zandbuikschuiver

De loper achter me komt met grote passen langszij, ik denk even dat het clubgenoot Geert Jan R. is. Zijn krachtige wat werkende stijl is in ieder geval hetzelfde, ik probeer aan te zetten voor het stuk naar beneden en ga kort door een zanderige bocht. Pats, daar lig ik plat op mijn neus, gelukkig in het zand en geen pijn of verwonding. Binnen 3 seconden ben ik weer op de been en probeer meteen achter de loper in blauw aan te gaan. (na afloop blijkt dit Geert Jan helemaal niet te zijn geweest). Even later moet ik toch wat gas terug nemen. Achter me , op zo’n 50 meter lopen 3 lopers waaronder Dirk Rietberg, die vaak bij me in de buurt finisth. Ik kan toch weer een versnelling eruit persen. Nog 1 kilometer prent ik mezelf in en check dit op mijn Garmin. Dit klopt redelijk.

doorbijten naar het einde

Nog eenmaal de steile twee hellingen in mul zand op  en dan de bochtige paadjes richting finish. Twee van de drie lopers komen dichterbij, Dirk niet. Ik denk dat de mannen achter me wel in mijn leeftijdsklasse zitten, dus ik ga nog eenmaal volle bak. Ze waren tot 10 meter genaderd, maar het gat word weer wat groter en ik kom dichter bij Liesbbeth. Nog wat slalommen tussen takken en over oneffen mosveld dat omhoog loopt richting finish. Aanzetten na de scherpe bochten die daar met palen en lint zijn gefabriceerd.  Joeri moedigt me aan zodat ik nog  een klein sprintje heuvel op uit het vermoeide lijf pers.

Ik voel me vrij snel hersteld en zie achtereenvolgens Michel vrij snel na mij binnenkomen (hij komt binnen een halve minuut). Marcel heeft het zwaar vandaag en moet vandaag bijna twee minuten toegeven. Joeri, die niet helemaal fit was, finishte toch uiteraard weer goed vooraan.

De andere lopers uit mijn groep lopen ook mooie tijden en gezamenlijk lopen we uit richting Haag kantine, waar we genieten van oliebollen, bier en een nieuwjaars speech. Als ik thuis de uitslagen lees, ben ik niet helemaal blij. Een 8e plaats in mijn klasse. 20 seconden sneller en ik was 6e geweest , terwijl Wim met een halve minuut voorsprong nu 5e is. Bij de laatste cross dzal ik mijn concurrent van AV de Koplopers voor moeten blijven om in de prijzen te vallen. Dit zal zijn op Duindigt waar HRR voor het eerst in 20 jaar de beroemde drafcentrum cross weer nieuw leven in blaast.

 

Geplaatst in Blogverslag cross | Tags: , , , , | 3 reacties

Mijlpaal voor Leuke Loopjes

Het nieuwe jaar begint goed voor Leuke Loopjes. Het hardloopblog is sinds de start , ruim 3 jaar geleden,  meer dan 100.000 keer bekeken. (Dit gebeurde door ruim 52.000 bezoekers). We danken de lezers voor hun aandacht en gaan uiteraard door met de verslagen van loopjes in de regio en het geven van tips en adviezen op hardloopgebied.stats_leukeloopjes

Geplaatst in recensie, Uncategorized | Tags: , , | Een reactie plaatsen

1vd4 Koplopers cross: bekend, maar toch anders

Dit jaar was de traditionele oliebollen cross in Delft (bij AV De Koplopers) hetzelfde maar toch ook eigenlijk niet. Hetzelfde parcours en grotendeels dezelfde deelnemers waren op de 1vd4 cross afgekomen. Wat was er anders? Deze zaterdag viel op 31 december, dus een soort Sylvester element. Ook was het weer dermate gunstig dat het parcours minder drassige was, de blubber was niet zo sterk aanwezig als vorige jaren en er waren ook geen opgevroren gedeelten. Dit jaar had ik ook een rustige voorbereiding. Geen bekeuringen, last minute arrival of startnummers die nog in de tas lagen.

koploperscross-kort2016a.jpgHoewel rustig..in de ochtend liep ik nog met koelkasten en wasmachines te sjouwen vanwege de verhuizing van mijn vriendin.
Een soort core stability warming up dus, gelukkig zonder bijwerking.

junioren, snelheidsduivels en recreanten

Bij de korte cross,  die in Delft eerder start dan de lange van vier rondjes, zag ik twee junioren die ik training geef,  eerste en tweede worden op de 4,4 kilometer.

kortecross_joost
winnaar bij de jongens, Joost de Nijs (rechts),  met speaker Hans (links)

Tot hun enmijn verrassing eigenlijk. Er was een leuke prijs voor de winnaars, namelijk een zilveren schoen.

Inmiddels had ik zelf het parcours een stukje verkend en de spikes aangebonden. Het leek alsof er minder deelnemers waren dan vorig jaar, maar mogelijk was ik nu sneller aan de start.

AV de Koplopers met bijzonder tintje (lintje)

Voor AV de Koplopers was het een
bijzondere cross. Niet alleen was de race meteen het clubkampioenschap, maar ook was er een bijzonder moment, een wisseling van de wacht. Voorzitter Ron Koorevaar trad af en deed dit door het stokje tijdens de race door te geven aan zijn opvolger. Stokje is niet het juiste woord, want Ron droeg een sjerp a la een kersverse miss World, maar dan met de titel  voorzitter.

oliebollencross-delft-sjerp2016

Wisseling van de wacht, Ron geeft zijn sjerp en voorzitterschap door

Speakers Hans en Peter gaven enthouisast commentaar. Het leek bijna of het spannender zou worden wanneer de nieuwe voorzitter bekend werd, dan de race om de eerste plek. Mogelijk was dit ook zo. Marc Rotsaert wist voor de 8e keer clubkampioen te worden, na bijna evenveel totaal zeges. (Drie jaar geleden won Mike Teekens). Marc kon na het ingaan van de laatste ronde zijn belager van zicht afschudden na een lichte versnelling. In dit geweld werd de veel en goed lopende Bram van Dongen (Haag) derde. Joeri Borgstein van AV Sparta steeg boven zichelf uit met een mooie vierde plaats (vorig jaar “slechts” 25e).

Hij wist de ervaren Henri Havinga (AV40) en Tjibbe van der Veen (AV de Koplopers) achter zich te houden (zie foto).

Evenwichtige race

Over mijn eigen optreden was ik gematigd tevreden. Vorig jaar stortte ik halverwege in, (al herpakte ik me in de laatste halve ronde). Nu kon ik nog wat lopers inhalen. Bij 2 lopers van Haag, Wim Korff de Gids en Dirk Rietberg, die dit jaar vaak voor me eindigen, kon ik goed in het spoor blijven. Zij haalden me in  en het kleine gat kon ik niet goed maken. Anderzijds kon clubgenoot Marcel H, vorig jaar voor me, het gat wat ik na een halve ronde sloeg niet op mij dichtlopen. Bij de hellinkjes kon ik steeds even aanzetten waardoor er geen aansluiting was. In het kleigedeelte langs het water verloor ik vaak wat terrein.Uiteindelijk kon ik een andere concurrent nog voor blijven en finishte onder de 40 minuten. Een 27e plaats en een 5e plaats in mijn leeftijdscategorie was mijn deel.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Van mijn club en vooral mijn trainingsgroep waren er weer veel deelnemers, die allen goede tijden liepen. Marlon, Herman, Alex, Paul, Mervyn, Melvin, Rob en Ricardo waren ook prima vertegenwoordig in subtop /middenmoot. Na afloop waren de oliebollen, koffie en/of bier weer een heerlijke manier om de laatste dag van het jaar uit te lopen.

Foto’s met dank aan Marnix Baelde en Bas van Binnendijk
Geplaatst in Blogverslag hardloop wedstrijd | Tags: , , , , , | 4 reacties

Kerstcross in lente achtige setting

Een hoop hardlopers hadden de kerstboom en de kerststol verlaten voor een gezonde frisse neus nabij het strand tussen Kijkduin en de atletiekbaan van Haag, die jaarlijks de in kleine kring bekende  cross organiseert. De inschrijving was gratis en mede met het mooie weer (12 graden en een zonnetje bij de start)  een goede reden om massaal te gaan hardlopen. Na het afhalen van de startunmmers verzamelden de lopers bij het paddenpad, waar ik geen padjes maar wel veel mooie paadjes aantrof.

Bij de jeugdcross stond er meteen een bus van het NOS jeugdjournaal klaar, waar ik later nog als foto schietende supporter te bewonderen was.

Tijdens het inlopen liep ik mee met de lopers van de  korte cross over 3 kilometer. Een paar bochtige weggetjes en pittige duinpaden waren hierin opgenomen. Bij de lange cross was het parcours echter anders. Ik had het risico genomen om met spikes te gaan lopen, als test voor de komende crossen. Dit pakte  niet helemaal goed uit, want halverwege de ronden van ruim 2 kilometer, was er een lang verhard (pieter Paulus)pad. Hiernaast lag een strandopgangpad, met fijn en mul diep zand, waar nauwelijks snelheid op te maken viel.

kerstcross-start2016Met ontspannen gelach en een fluitje als startschot gingen we richting een smal pad, met takken en struiken, maximaal 2 personen breed.

Het ging niet heel lekker. Eigenlijk zou ik vandaag een rustig trainingsloopje doen, maar een rustig kerstcrossje was nog leuker natuurlijk. het doel was om  zware dinertjes van de afgelopen week er enigszins af te lopen. De wijntjes en hertenbiefstuk hadden hun sporen nagelaten, de benen voelden zwaar en het lichaam nog in de relax modus. Zo zie je, hoe belangrijk een focus kan zijn.

Hoewel ik alweer snel bij een aantal bekende en snelle Haag atleten kwam, had ik het na ruim een kilometer al zwaar bij het duingedeelte waar de wind pal tegen stond. Toen ik weer enkele atleten had bijgehaald op een heuvel, draaiden we met een scherpe bocht het Pieter Paulus pad op. Met mijn spikes moest ik als echte crosser (en als enige) dus een zwaardere weg nemen. het tweede rondje ging lastig, ik schakelde een tandje terug, hoewel ik ook nog twee heren kon inhalen die de hele tijd 20 en 50 meter voor me liepen. Nadat Peter R. van Haag me als 5e loper inhaalde (weer op het Pieter paulus pad) en ik een bemoedigend duwtje kreeg was voor mij de maat vol. De dood of de gladiolen. Ik kon aansluiting vinden bij Sjoerd W, en een klein tenger meisje van Haag en een loper in het groen.

Laatste ronde

Deze laatste liep continu voor of achter mij, maar moest definitief de strijdbijl begraven in ronde 3. het meisje werd aangemoeidigd met de woorden: “ga door en laat geen heren je meer passeren, zeker Sjoerd niet”. Deze laatste mompelde wat haagse krachttermen (goedbedoeld) retour richting toeschouwer (waarschijnlijk Pim Q.) Vervolgens liet hij zicht niet kennen en verhoogde het tempo op de eerstvolgende heuvel. Dit was het sein om mee te gaan.

kerstcross2016av2Ik kon mooi in de felle tegenwind achter hem blijven hangen. Het laatste stuk was het tempo zo laag dat ik een kleine versnelling tegen de wind in plaatste , zodat ik  met voorsprong “mijn lastige harde stuk” inging. Sjoerd passeerde me daar weer, en we deden dit heuvelafwaarts nog een keer. Beiden gingen we nog een aantal lopers, waaronder ook al wat gedubbelde lopers. Nog twee pittige heuveltjes, dach ik, maar helaas nog een derde. Gek dat je brein niet goed functioneert als je de verzuring in gaat en je hartslag over de 160 gaat. “ik kom links” hijgde ik 2 gedubbelde lopers in hun nek, het ging net goed op het smalle paadje. In een sprint kon ik er nog 3 opleggen. Gek genoeg moest ik toch ruim 30 lopers voor laten gaan, best veel voor een cross waarbij je niet veel lopers verwacht die heel snel lopen. Na afloop was de chocolademelk en de kerststol in de kantine ook nog eens gratis, dus dat was dubbel genieten. Mijn tijd over ruim 7 km was 34.58, maar dat zegt op zo’n zwaar parcours niet veel.

Thuisatleet Bram van Dongen werd net als bij de Meeuwen Makrelenloop 2e. Bij de dames vocht Carla Ophorst een pittige strijd uit met triatlete Jolanda van Nell.

 

 

Geplaatst in Blogverslag cross, Blogverslag hardloop wedstrijd | Tags: , , , , , , | Een reactie plaatsen

Meeuwen Makrelenloop met lekker weer en natte voeten

Van de Meeuwen Makrelenloop weten we dat deze altijd doorgaat. Wat veel mensen niet weten is dat er in de laatste editie een soort trail onderdeel is toegevoegd. Niet door de organisatie zelf trouwens . De Internationale MML stopt veel tijd in het mailen, enthousiasmeren of wegjagen van deelnemers alsmede in de start/finish locatie. De sponsor had de Boeg Nautic loods en haar faciliteiten weer ter beschikking gesteld. Natuurlijk was er na afloop ook de hapklare makreel voor thuis en de snert plus lekkerbek voor de hongerig maag ter plaatse. Ook schalt de hoempapa muziek weer luid en is de speech en warming up van de organisatie weer hartverwarmend.

Natuurlijke obstakels

Maar u als lezer bent natuurlijk nieuwsgierig naar het natuurlijke obstakel dat spontaan werd ingebouwd in deze strandrace van Schevening haven- Monster v.v. Het waren geen hagelstenen, scheermessen (de schelpen bedoel ik) of drijfzand, maar zeewater dat zijn weg zocht nabij de Zandmotor.

zandmotor

De Zandmotor, geliefd bij wandelaars en natuurliefhebbers

Waren het eerst nog kleine stroompjes waar je overheen kon springen, later werd het een grote stroom, waar met een vijftal passen tot kuithoogte door heen moest worden “gewaad”. Voor een niet trailloper is dit misschien even wennen. Zelf ben ik wel wat gewend, na mijn obstacle run, met stinkende kroessloten en grote stukken zwemmen.

Makrelen onder de dam

Grappig waren dan ook de reacties. de meeste lopers volgen het eerste schaap dat over de dam , ik bedoel langs de dam, gaat. Op de terugweg zag ik een loper stoppen bij het water met de woorden” hier ga ik echt niet door heen”. Enkele lopers riepen hem toe: “Ga er gewoon doorheen, wij zijn er ook allen doorheen gegaan. De durfal verdomde het. Mogelijk staat ie er nu nog.

Opmars door het zand

Over mijn eigen prestatie was ik tevreden. Vorig jaar zat ik halverwege al redelijk stuk en had een behoorlijk verval in de laatste 3 kilometers. Ik kon nu al snel met een Hague Road Runner (nee dit keer was het niet Ewout Schiferli) optrekken.

mml-2016av5Lang bleven we bij  een groepje met ervaren en bekende Haag atletiek lopers . Na 4 kilometer moesten we lossen, maar bij het water en het lastige stuk met harde en zachte stukken zand kon ik aansluiten en versnelde ik noodgedwongen.

Deze loop dient namelijk niet alleen technisch, maar ook tactisch gelopen te worden. Voor me passeer ik wat bekenden, de goed lopende Karin van Gorp (AV Sparta) en de 3e vrouw Helmie Ramakers (haag) en kwam ik steeds dichter bij loopmaatje en blote voet loper Marlon Voorn, die speciaal hiervoor getraind had. In Marokko ligt genoeg zand. Een paradijs voor de barefootrunner.

Met Marlon over het strand jakkeren

30886580014_063f3757f2_zHalverwege keren we om. Hee, waar Is marlon nou? Hij staat in de binnenbocht met zijn bekertje water. Hij heeft ook het idee van een negative split opgevat, want hij trekt vol gas door. Ik kan maar heel even in zijn spoor blijven, terwijl ik toch ook versnel. meeuwen-makrelen-avHet is zoeken naar het juiste/beste pad, Niet te veel meters maken, maar ook zoeken naar het beste gedeelte om op te lopen. Mul zand, nat zand, stevig zand, hoog zand, de tred moet worden aangepast. Het gat is niet al te groot. Marlon kiest een minder snelle route en ik kom weer vlak bij hem. Als we omhoog moeten kan ik met korte vinnige passen er weer langs.

Met nog 5 kilometer wordt het nu wel zwaar. Marlon is nog niet verslagen, en ik weet nog goed dat hij met zevenmijlslaarzen mij vorig jaar op 13 km inhaalde. Achter me hoor ik  het water klotsen en weer komt hij dichterbij met zijn stevige tred.

marianne_haag

Marianne Nijmeijer, winnares bij de dames 

Ik ben in een flow en richt me op de mensen voor me. Steeds weer iets sneller gaat het nu. Vanaf kilometer 4 ben ik niet ingehaald en het gaat ook niet meer gebeuren. Ik loop weer uit op Marlon en zie Marianne Nijmeijer (Haag atletiek) in de verte.Zij loopt bijzonder goed vandaag en is weer helemaal hersteld. Marianne loopt te ver weg om nog in te halen, maar de drie heren voor me kan ik nog wel bijhalen.

Als we schuin door het strand richting haven ploeteren zit er nog veel snelheid in me, al voel ik mijn oude piriformus blessure wel opspelen. In 1.14.35 kom ik over de finish.mml-2016av6


Clubgenoten Mattijs (1.10.50) en Geert-Jan M. (1.12,45) zijn me voorgegaan. Daarna nog veel bekenden die zich melden. Het voordeel dat je bij de subtop eindigt is wel dat je snel de makreel en erwtensoep kan bemachtigen. Als ik klaar ben met eten, wordt het erg druk en dien je in de rij aan te sluiten.

Bij de heren is het podium een Haag atletiek feestje. Jeroen van Aken loopt een heel stuk om langs de Zandmotor maar weet zijn clubgenoten Bram van Dongen en Maikel van Gemert voor te blijven. Jeroen (met een tijd 1.0heeft 16,8 km op de teller staan, terwijl ik zelf op 16,3 kom (ook nog 200 meter te veel). Marianne wint bij de vrouwen  in 1.14.15

jeroevanaken-meeuwenmakrelen-945x470

foto’s met dank aan Jeroen Van Aken,  Sebastiaan Nederhood, frans Martens en Vikor van den Berg

Geplaatst in Blogverslag hardloop wedstrijd | Tags: , , , , | 3 reacties