Parcoursrecords bij najaarsklassieker

Hoewel De Meijendelloop pas voor de 8e keer werd georganiseerd, is het evenement bij  de regionale duurloper verworden tot klassieker. Menigeen doet grote moeite om tijdig in te schrijven, want de beperkte deelname leidt steevast tot een snelle sluiting van de inschrijftermijn.

meijendel-start2016In de vroege ochtend van 7 uuur kwam ik thuis om nog wat spullen op te halen, waaronder mijn hardloophorloge. De Garmin 235, die mij sindskort veel plezier bezorgd was echter niet opgeladen. Ook had het  s’nachts voor de eerste keer gevroren . Het krabben van de autoruiten leidde tot meer vertraging en zo kwam ik dus pas als zo’n beetje de laatste loper bij Kievitsduin, de ingang van Meijendel. De organisatie (lees Dunea) had een medewerker laten posten om de auto’s ivm wegwerkzaamheden goed te laten doorstromen.

Toen ik de stal binnenkwam, waar de deelnemers hun spullen kunnen laten liggen en was iedereen al klaar. Maar liefst 29 lopers van mijn club AV Sparta zouden meedoen.

Meijendelloop, AV Sparta lopers

AV Sparta lopers en trainer Theo, na de finish

Na snel de vele bekenden te hebben gegroet ging ik bij 1 graad met korte compressiebroek en mijn Odlo thermoshirt tussen de menigte staan. Gelukkig weinig wind en de temperatuur zal oplopen tot een gevoelstemperatuur van 6 graden.De organisatie had nog nachtelijke overuren gemaakt, doordat vervelia’s de routebordjes hadden weggehaald.

Maar ook dit jaar was de organisatie was weer onberispelijk. Om 2 minuten over 8 liepen we de zonsopgang tegemoet, wat als vanouds weer schitterende sfeerbeelden opleverde.

Start met trainingsgenoten

Met een groep van ruim 6 clubgenoten vorm ik een groepje dat niet al te gek hard van start ging. (het tempo lag boven de 4.30 m p/km). Met Marcel H, liet ik me afzakken , al bleven de overige clubgenoten goed in het zicht.

Het was in meerdere opzichten een deja vu. met eerdere edities. Vooral in de opbouw van de race. Clubgenoot Rob (duidelijk hoorbaar aan zijn harde voetstappen) haalde ons in, en was een mooie tempo aangever. Na 5 m passeerde ik hem samen met Marcel. Voor me liep Geert Jan R. en daarvoor Herman.

Voorbij Wassenaarseslag (5km)

Het parcours veranderd hier:  het veel draaien en keren met steile heuveltjes bij Wassenaarse Slag. meijendel2015Dat is een lange aanloop naar een van de mooiste stukjes :een lange slinger met een steile klim,waar steevast de foto’s worden genomen door organisatie en fotografen.

Hier begint het vaak voor mij. Een soort inhaalrace die bijna verslavend werkt, focus op de tegenstander voor je en er naar toe proberen te lopen. Inmiddels zijn we op een paar pittige onverharde paden terecht gekomen. Hier ook weer veel draaien en klimmen. Inmiddels sluit ik aan bij Geert-Jan M en Erwin. Achter me nadert een loper in fel geel shirt en ik verwacht dat hij bij ons aansluit.

10 km passage: fietspad langs de Kikkervalleien

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Maar dan naderen we het lange glooiiende schelpenfietspad, de 10 km grens wordt gepasseerd. Hier kan ik me lekker in gang trekken, ik besluit voor mijn medelopers te lopen op het smalle fietspad langs de kikkervalleien. Ik kan de vaart die ik heuvelafwaarts heb goed omzetten in mijn tred opwaarts. Op hetzelfde punt als twee jaar geleden passeer ik trainingsgenoot Herman, die ik niet eens herken. meijendel-hermanEen kleurige bandana is hier debet aan. Langzaam tel ik de heuveltjes af die op het fietspad voor me liggen. Ik wacht op de verlossende bocht naar rechts, waar de bevoorradingspost (water en snoep) precies halverwege de race is gestationeerd. Een loper van  De Hardloper heeft hier even zijn rust genomen, maar gaat weer vol energie door. Ik zal hem niet meer zien.

Ik gooi mijn eerste gelletje (appelsmaak is toch lekkerder dan veel anderen merk ik) en de weg gaat weer glooiiend omhoog richting strand (een stuk wat ik op mijn broekzak ken).

De loper met de roze koptelefoon/oorwarmer

Voor me loopt een man met paardestaart, bril en een roze koptelefoon/oorwarmer. De man van begin 30, zo schat ik in, ziet er uit als beginnende recreant,die geen moer om fashion of uitstraling geeft. Maar in zijn te korte trainingsbroek en de roze oorwarmers gaat hij wel hard. Hij haalt de een na de ander in en ik heb moeite hem te volgen. Zo gauw ik achter of eenmaal naast hem loop, geeft hij weer even gas. Hoewel dit niet het juiste woord is. Het is meer een diesel met een onmerkbare shuffle.

Ik zie dat een paar lopers raar opkijken als ze door deze onorthodoxe loper gepasseerd worden. Ik probeer me in hem vast te bijten, maar gedurende een paar kilometer blijft het gat minstens 10 meter.

Dan volgt een scherpe bocht die ik goed kan aansnijden, waar hij twijfelt. ik lig weer even voor. Samen passeren we het 15 km. punt en we komen aan bij een lastige scherprechter: vier pittige heuvels op klinkertjes. Ik merk dat ik iets sterker ben heuvelop. Naar beneden gaat het en ik laat me vallen, en ik pak een paar meter, hij poogt te versnellen. Halverwege de eerste heuvel mindert zijn tred en zet ik op mijn beurt aan. het wordt een man tot man gevecht en na de laatste heuvel heeft de man met de roze hoofdtelefoon zichzelf opgeblazen. Aan de finish zie ik hem binnenkomen met een achterstand van 10 minuten. Zo zwaar kan de Meijendelllop dus zijn.

Volgende loopmaatje

meijendel2016-peterk“Het duel” heeft me mentale energie gegeven en ik ben ook ingelopen op 2 ervaren lopers voor me. Een wit shirt van Team Dunea en een bordeauxrood shirt van Peter K (HRR) is nu het volgende doel. Ik dender de trapjes af richting watertoren. Naast de trap staat trainer Theo me hartstochelijk aan te moedigen. Ik ben even euforisch. Bij de watertoren heb ik ook de 2 andere heren te pakken. Maar de ervaren Peter geeft zich niet gewonnen. terwijl we het onverharde deel achter de watertoren richting van Alkemadelaan ingaan, voel ik de vermoeidheid. Het is nog 7,5 kilometer. Hele volksstammen  hardlopers van The Hague Roadrunners komen ons tegemoet. Gelukkig houden zij wat meer rekening met ons dan een paar wielrenners een paar kilometers eerder (zij denken het alleenrecht op de paden te hebben). De hardlopers moedigen Peter massaal aan en even later loopt hij voor me. De andere loper zit ook nog vlak achter me.

Anderen worden ingehaald, maar Peter geeft geen krimp. De sterke loper praat ook nog even doodgemoederd met me: “we zitten bijna bij de 20 km”. Nog een klein stuk ,zeg ik, maar weet dat dit het nu mentaal lastig wordt. Zelf hijg ik als een paard. Even lijkt het of de Dunea man me inhaalt ter hoogte van het oorlogsmonument op de Waalsdorpervlakte (de Bourdonklok).

Peter heeft een gaatje geslagen en ik probeer mijn adem te vinden. De weg gaat nog lastig vals omhoog. Nog een energie shot en daar is Theo weer. nog  ruim 2 kilometer, schreeuwt hij.Ik ontbind mijn laatste duivels en kan het ritme verhogen. de 80 meter naar Peter wil ik inlopen en de lopers achter me moeten ook passen. Ik vecht in de laatste kilometer nog een duel uit met een soepel lopende dame van Haag Atletiek.  meijendelloop_2016_avfinishDe finish nadert en ik zie de hekjes bij de boerderij in de verte. Peter versnelt niet meer (later hoor ik dat hij geen risico met oog op een blessure. “nog even versnellen, je kunt hem pakken”, moedigt hij me aan. En ja, hoor het lukt. Ik kan nog zelfs twee mannen (in het groen) op de streep pakken in een felle sprint. Ik word onthaald door een paar jeugdige Spartanen, die ik normaal gesproken training geef op dit tijdstip. Ze komen net aanlopen met de hulptrainer. Na mij volgen veel trainingsmaatjes die hun best doen om binnen de magische 2 uur te blijven.winnaar_meijendel2016

Het is uitstekend loopweer gebleken, want de winnaars Nick van der Poel (team Dunea) en Irene Kinnegim (TTL) lopen beiden een parcoursrecord. 1.29 en 1.41 zijn hun tijden. Beiden wonnen vorig jaar ook trouwens.

Tevreden voor de open haard

meijendel-openhaardMet 1.53.uur, heb ik een minuut langzamer gelopen dan vorig jaar, maar ben ook een stuk minder getraind. Ik hoor dat ik de snelste Spartaan ben en dat stemt ook tevreden. Na afloop is het weer oergezellig tijdens het napraten bij de open haard. We genieten weer van het deelnemersshirt, de appeltaart met slagroom en koffie. Ook het herstelbier ontbreekt niet. Als laatste van de vereniging verlaat ik het natuurgebied, dat past ook mooi, ik was dan ook als laatste aanwezig bij de start.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Geplaatst in Blogverslag hardloop wedstrijd | Tags: , , , , | 2 reacties

Stormachtige Delftse Houtloop

Should I stay or should I go?

De wekker gaat te vroeg af en ik hoor dat het pijpenstelen regent. Ik draai me om, maar niet veel later hoor ik de kinderen van mijn vriendin hard naar de slaapkamer lopen. Enthousiast roepen ze over hun schoencadeau. De zondagochtendrust is nu wreed verstoord en mijn droom over een boze trainer (“ ga inlopen!”)  en een bed langs het parcours waar ik nog lig na te doezelen, eveneens.

Ik heb nog anderhalf uur om mijn eerste 15 km van het jaar te lopen. Deze afstand komt gek genoeg niet vaak voorbij op mijn programma. Het is in mijn volgeplande kalender ook de laatste kans. De Zevenheuvelenloop laat ik dit jaar links liggen.  Ik prop 2 crackers , een banaan en een bak koffie naar binnen. Half slaperig en gewapend met een gelletje, sportdrank en een energieshot waggel ik de deur uit. 25 minuten voor de start ben ik in het nabijgelegen Delft bij AV’40.

Net voordat ik de laatste bocht neem, zie ik een paar blonde tanige kereltjes voorbij sprinten. De kinderloop van  de Delftste Houtloop (1,5 km) is begonnen en telt nog geen 10 deelnemers. Het regent nog steeds en de windkracht 4 blijf toenemen. Herfstbladeren voortgeblazen door windstoten van soms 80 km/u gieren je om de oren.

Ik ga nog even bij de finish kijken van de kinderloop en schrijf me in bij de net gerenoveerde kantine. Voor 2 euro mag ik gebruik maken van het parcours, kleedkamer en douches en de vrijwilligers die de herfstige omstandigheden trotseren. Ontspannen sta ik op de derde startrij. Weinig vrouwen en veel oudere (maar ervaren) lopers aan de start. Ik herken een enkeling. Een van hen, Leo Oudshoorn, neemt resoluut Na het fluitsignaal resoluut de leiding. Je herkent meteen de 5 kilometer lopers. Ik kom eigenlijk meteen alleen te lopen (na 2 te snel gestarte heren te zijn gepasseerd). Een oudere loper van AV 40 loopt voor me en ik wil bij hem komen om samen de harde wind te trotseren. Eigenlijk loop ik boven mijn macht, maar tot twee keer toe kom ik tot achter zijn rug. Na ruim een kilometer scheiden de 5 km lopers zich af en is het deelnemersveld overzichtelijk. Er zijn nu nog meer iets van 6 lopers voor me.

Gevecht tegen de elementen

autumnEen loper in het geel komt ontspannen maar met grote snelheid langs ons, ik ben al blij dat ik bij de AV40 loper kan blijven. We blijven samen en de afstand tot de 4 (dicht bij elkaar lopende )lopers voor ons blijft ruim 100 meter. Nadat we de woonwijk en een stuk bos uit zijn kiezen we het Hazepad. Dat staat tenminste op het straatnaambordje. Hier krijgen we de wind behoorlijk tegen. Mijn maatje probeert me er af te lopen, wat even lukt. Bij de Bieslandseweg blaast de storm je bijna terug. De gemiddelde snelheid gaat hier zo van 14 naar 12 km/u. Voor een laatste keer kan ik nog aanklampen bij mijn maatje, maar als we weer beschut lopen moet ik er definitief af. Achter me is er ook weinig steun te verwachten. Ik heb het hier erg lastig, en moet even recupereren. Na nog geen derde gelopen te hebben, ben ik bang dat mijn tempo steeds meer in zal gaan zakken. We gaan om de Grote Plas en mooie herfstkleuren sieren de omgeving. Na tweemaal mijn deelnemerskaartje te op nieuwe te hebben opgespeld, grijpt de wind nu definitief het vod. Ik zie het 50 meter achter me liggen. Jammer dan. Verschrompelde denne appeltjes knallen op mijn hoofd en de plassen onder mij spatten lekker weg. De AV 40 loper loopt niet verder uit dan 100 meter, daar weer 100 meter loopt een loper in het blauw. Daartussen nog 2 lopers.

Tweede adem

delftse-houtloop“Kom op ik heb 2 weken geleden een marathon gelopen, het kan niet zo zijn dat ik de afstand niet aan kan” spreek ik mezelf toe. Ik kom langzaam weer in mijn ritme. De passen worden korter, maar veerkrachtiger.  Ik blijf een steady pace van 4.30 aanhouden gedurende de volgende kilometers. Ik doe mijn best om dichterbij te komen, maar voor me wordt er ook versneld. De 3 lopers voor me slaan af naar het atletiekterrein, waar we ook gestart zijn. Zij finishen voor de 10 km. Achter me een lange leegte, ik focus me op de blauwe loper voor me.  Ik meet een verschil van 35 seconden. Dat is dus 7 seconden per km. Voorlopig kom ik niks verder. We worden door de wind voortgeblazen over de Brasserskade, het is bijna sprinten. Even later meet ik weer 28 seconden verschil. Daarna lijkt het verschil met de man die een snelle tred en pittige arminzet heeft hetzelfde. Het is gezichtsbedrog want het verschil is 22 seconden. In de bochten neem ik risico en op de bruggetjes zet ik licht aan. Toch heb ik er een hard hoofd in dat ik mijn mikpunt nog inhaal. Wel ben ik definitief mij dip te boven. Fijn dat er dus een medeloper is!

Ik passeer een zwijgende verkleumde wegwijzer en we wisselen een knipoog uit. Ik neem een energy shot, nog drie kilometer. Op de tweemolentjeskade is de wind weer vol tegen. Ik heb een hoge frequentie en zie dat de man in het blauw het hier moeilijk heeft. Ik probeer een soort tussensprint te plaatsen en als ik rechtsaf het bruggetje af sla is de afstand nog maar 30 meter. Met nog 1,5 km te gaan heb ik de man eindelijk te pakken, maar het is een vechter. Ogenblikkelijk versnelt de man en pakt weer 5 meter. Even weten we niet waar we naar toe moeten. Een vrijwilliger kijkt ons wat schaapachtig aan, maar geeft geen richting aan. In de binnenbocht en over een bruggetje pak ik voorsprong en zet aan. We gaan de laatste kilometer in. Ik vertrouw niet op mijn eindsprint want ik voel dat ik nu de strijd al om de derde plaats kan winnen. 15 meter voor me valt een zware tak uit een boom voor me op de grond. Ik kan een laatste snelle kilometer er uit persen. Met nog 500 meter is het nog even goed opletten. Ik moet rechtsaf weer een klein bruggetje over. De pijl is bedekt met herfstbladeren, er staat geen vrijwilleger. Wel zie ik in de verte het sportpark (hoop ik). Mijn tegenstander heeft het hoofd gebogen en ik finish in 1.06.02 . Onder de omstandigheden een tijd waar ik redelijk blij mee ben.

Na afloop praat ik uitgebreid met de man die achter me eindigd. Hij heeft voor het eerst in 17 jaar weer een wedstrijd gelopen, zowieso al een overwinning op zichzelf. De nu 57 jarige man heeft ooit 47 minuten op de 15 minuten gelopen. We halen verhalen uit de oude doos en ik ga met naar huis om op Strava mijn gegevens te bekijken onder het genot van een kopje Autumn Storm thee.

Geplaatst in Blogverslag hardloop wedstrijd | Tags: , , , , | 4 reacties

(halve van) Texel trilogie

Voor de derde maal op rij had ik me opgegeven voor de halve van Texel. Het was me in eerste instantie niet gelukt om binnen 5 minuten in te schrijven, vanwege onduidelijke doorverwijzingen op de website. Gelukkig kon ik via Ralph, een clubenoot inschrijven. Samen met Mattijs ging hij ook voor zijn Texel trilogie. Ultra barefoot runner Marlon sloot als vierde “gele musketeer” ook aan. Voor hem zijn debuut op Texel. De dag ervoor rijden we eerst naar s’gravezande, waar ik nog een 5 km loop (de Rijk Zwaan loop) voor het Fides run circuit,. Na een tussenstop bij een Italiaan (pasta uiteraard) in Den haag, zetten we koers naar Den Helder. We arriveren in de avond. Ditmaal is de locatie van de B&B niet bij de haven maar in een woonwijk: B&B gastvrij. Het is al laat en de vrouw des huizes doet haar naam eer aan: Ze verwelkomt ons met informatie en een rondleiding door de slaapkamers. Het is al laat en we gaan na wat chillen en TV naar bed. De volgende dag staat er een uitgebreid ontbijt op tafel Gezellig en onderhoudend kletsen we met de eigenaresse, en rijden een kwartier naar de haven, waar we ruim op tijd zijn bij het Marine Museum. WE halen de startnummers af en leveren de bagage in. marlon-mattijs-texelMarlon moet nog even zijn startnummer overzetten en dan kunnen we richting de boot.

Voor Marlon had ik ter elfder uren een bootstart geregeld. Ook hij was het aanvankelijk niet gelukt om een startbewijs te verkrijgen. Wel een ticket voor een eilandstart, die dit jaar wegens de grote belangstelling voor het populaire evenement is ingevoerd.

Terwijl we bij de boot wachten zijn er nog twee barefootrunners gespot. Alle drie worden geinterviewd door de pers. Iets wat Marlon regelmatig overkomt. Mattijs heeft een andere focus. Hij mag vooraan starten na zijn eerste plaats in zijn leeftijdscategorie die hij vorig jaar behaalde. Mandy, een dame uit mijn loopgroep is ook bij ons aangesloten. Zij heeft ook veel zin om deze unieke loop mee te maken.

Ik besluit op de kade bij de slagboom, waar normaal de auto’s het dek op rijden nog wat in te lopen. Zo meteen is het verplicht stilstaan (maar niet voor Mattijs en andere toppers die vooraan een grotere zone hebben). Dan komt de vertrouwde Schulpengat aangevaren en onder een weer orverdovend applaus  (de lopers uit Texel met een bootticket staan al klaar) loop ik het dek op. Kippenvel. Een grote massa vult het benedendek, waar normaal de auto’s staan. Ik sta wat meer naar voren dan vorig jaar en de sfeer is ontspannen en gemoedelijk.

texel-21Dan gaat de klep van de boot eindelijk open en als losgebroken tijgers, denderen we het eiland op. Hoewel dit eigenlijk alleen voor de eerste lopers geldt. Voor ons is  van de zijkant de eilandstart losgekomen. Het zorgt voor een (nog)tragere doorstroming. Langzamere lopers maken dat de eerste kilometers langzaam gaan. Ook het hardloopadagium “snelle lopers links, trage lopers rechts” is nog niet bekend bij veel (beginnende) lopers. Ralph verzwikt bijna zijn enkel als ik hem na ruim een kilometer inhaal. Marlon heeft er dan al goed de pas in zitten op het fietspad aan de rechterkant. Net als vorig jaar loop ik de eerste kilometers met Ralph op. We komen een voor mij bekende loper, (van het avontuur op de Klipper bij de Berenloop 2015) tegen tegen. Hij heeft het lastig en pijn in zijn rug, we lopen een stuk samen op.

We komeb dan net altijd gezellige Den Hoorn binnen, waar we de 6e kilometer in gaan. De weg loopt naar beneden en ik versnel onbewust. Ralph en de bekende raken op achterstand, al heb ik dat niet in de gaten. Ook krijg ik Marlon in het vizier. Hij ligt ruim 40 seconden voor, maar die zijn  bij het 9 km punt, ingelopen. Hij temporiseert op dat moment en ik lig op een vlak schema. 5 km in 23 minuten, 10 km in 46 minuten. Net als vorig jaar kan ik op het strand versnellen en loop ik met een aantal snelle lopers hard langs de golven, die hard over het strand rollen. De wind blaast hard in de rug, maar het zand is zwaarder dan verleden jaar. Een aantal maal haal ik een drijfpoot, maar dat mag de pret niet drukken. Bij de duinopgang wil ik perse niet wandelen, hoewel velen hier moeten passen en naar adem happen. ik val net niet stil, maar het gaat op het tandvlees.

De heuveltjes na 14 km verteer ik ook nog goed. Ik loop in korte tijd veel uit op de voormalige groepsgenoten  Maar dan wreekt het gebrek aan inhoud en training zig. Na 15 km, kan ik het tempo met moeite handhaven en wordt mijn loop zwaar. Hoewel ik nog steeds mensen blijf inhalen gaat het niet zo makkelijk meer.  Het veld ligt nu helemaal uit elkaar. De eerste  man tegen man gevechten overleef ik, maar een derde ervaren loper weet zich aan  mij op te trekken , als ik tegen de wind in beuk. 2 kilometer voor het einde moet ik mijn tempo verlagen, en versnelt hij juist. gelukkig is er voor me nog  een loper  die het zwaar heeft. Samen lopen we naar de finish, waar we nog een mooi duel uitvechten in de straten van Den Burgh.

Moe en nat van zweet en water plof ik op een krukje van een EHBO vrijwilliger neer. 1.39. uur, Bijna 4 minuten langzamer dan vorig jaar, maar wel sneller dan Ralph en Marlon. Zij finishen vlak voor Mandy. Mattijs heeft ook na 15km een inzinking gehad en ziet een goede klassering in rook opgaan. We halen ons mooie shirt op en met een goede vriendin, die “La Isla” al jaren bewoond, is het daarna heerlijk biertjes drinken. Mandy blijkt 4 seconden te kort te komen voor het podium in haar leeftijdsklasse. Maar de zon schijnt en we vermaken ons opperbest.

Na de douche is het nog even genieten van het eiland. Met een Texels lam op mijn bord bij een mooie strandtent genieten we van de natuur , de stilte en de ondergaande zon. We Voldaan arriveren we in het donker bij het museum en pakken we een late boot terug.

Foto’s Texel HM en 10km klik hier

Uitslagen Texel HM en 10km klik hier

 

 

 

Geplaatst in Blogverslag hardloop wedstrijd | Tags: , , , , , | 2 reacties

Rijk Zwaan, recht toe, recht aan

De laatste loop van het Agium Run circuit heeft de bijnaam “Westlands mooiste”. In alle eerlijkheid, dat heeft niet te maken met de schoonheid van het parcours. Zelf deed  ik bij deze Rijk Zwaan loop de 5 kilometer (de noodzakelijke 5e maal voor het algemeen klassement voor alle leeftijden) en zou zowel bij start als finish als toeschouwer/supporter figureren bij de 10 Engelse Mijl.

Ochten(k)uren

In de ochtend had ik nog een heel logistiek programma afgewerkt: voorbereidingen van de jeugdatleten voor de NEK (Nederlandse estafette Kampioenschappen) en het ophalen van 3 loopvrienden van onze AV Sparta dependance in Den Haag. Samen met hen zou ik de dag erna nog lopen op Texel, waar de halve marathon vanaf de boot uit Den Helder zou plaatsvinden.

Via landelijke weggetjes voerde de weg  echter  eerst door het Westland naar S’gravezande, waar ik dezelfde maand nog heerlijk van zon en strand had genoten. Vriendin lief was er al, samen met haar tweeling. Ik had beiden verleid om mee te doen aan de kinderloop. Hoe? Door een goedkoop klokkie van de Decathlon in het vooruitzicht te stellen voor de winnaar van de broederstijd. Het werd een strijd die tot op de finishstreep werd beslist.

Zelf had ik ook een klokkie gekocht. De mijne was echter een van de duurste, maar wel een doordachte aankoop. De Garmin Forerunner 235 heeft een ingebouwde hartslagmeter en geeft een  mooi grafische rapport. Eerlijk gezegd was ik meer bezig met de kinderloop, mijn nieuwe aanwinst en de start van de 10 EM, waar de toppers elkaar goed in het oog hielden.

MIjn 5 kilometer zelf is niet heel spannend. Een ervaren rot, Kees Olsthoorn zie ik voor me lopen. Hoewel ik vaak iets voor hem finish, heeft hij zich dit jaar toch weer vaak verbeterd op deze afstand waar we elkaar vaak tegenkomen. Ik ben nog niet echt in vorm en wil behoudend starten. r-z-loop-95De eerste kilometer kruip ik naar Kees toe. Ook Michel Out, een andere master uit de regio loopt bij ons. Tegen de wind in blijf ik lekker achter Kees hangen. Na ruim een kilometer volgt een demarrage van Michel. Ik ga even mee, maar weet dan al dat dit tempo te hard zal zijn. “Domoor, je had bij Kees moeten blijven en dan de laatste kilometer versnellen”, vermaan ik me zelf.

Ik kom alleen te lopen en zie al weer lopers tegemoet komen, want we lopen na 2km een lus in het parcours. Fotograaf Bas van Binnendijk staat weer druk mooie plaatjes te schieten. Even denk ik dat hij mee vastlegt, maar er komt een mooie dame me tegemoet lopen. Dus dan weet ik wel wie er op de gevoelige plaat word gezet. Overigens heb ik geen klagen qua foto’s. Zelfs met mijn VTM “bloes brodder” shirt worden mijn loopprestaties vereeuwigd.

Ik heb het wel zwaar, maar voor mij zijn er een paar die terugvallen, waar ik naar toe kan lopen. Twee man komen bij mj hard voorbij, net als ik een loper met een rood shirt bijhaal.

Mijn klokje  geeft (naar later blijkt) mijlen aan en ik weet even niet of ik nou nog 500 meter of 1500 meter moet lopen. Coach Mulay schreeuwt dat ik alles moet geven, maar dat wil ik niet, morgen staat er nog een halve marathon te wachten. eindsprint_rijkzwaan2016-5kmToch voel ik lichte verzuring en ik besluit op het stuk voor de wind, de rode loper te laten gaan. Vrij snel gaan we de bocht om van het vierkante parcours en zie ik de dorpsstraat en de finish. De loper voor me is mogelijk nog te pakken. Hij sprint niet echt goed meer en ik pers toch nog even alles er uti in de laatste 125 meter. met een voetlengte heb ik mijn tegenstander verslagen. Ook kees Olsthoorn was weer redeliik dichtbij gekomen. Helaas wel boven de 20 minuten, maar ik heb nog wat energie over voor morgen.

Na afloop is het heerlijk op het zonovergoten plein. Een bidon, Westlands groente en energiedrank is er voor de lopers. Ik zie de finish van de 10 Mijl en doe me tegoed aan een lekker biertje op het terras.

Na afloop is er de prijsuitreiking voor het Agium Run circuit. Clubgenoot Michael Gebrewinet wint het klassement zoals verwacht. De loop zelf werd met een klein verschil gewonnen door regionale topper Alwin Roovers , op korte afstand gevolgd door Michael.

 

 

 

 

 

 

 

 

Geplaatst in Blogverslag hardloop wedstrijd | Tags: , , , | 1 reactie

Start van het najaarsseizoen bij 1vd4 HRR

Door de bossen lopend, ruik je nazomer en herfst.Terwijl de temperatuur en de zon nog even een slechte zomer goedmaken staan de bekende 4 verenigingen weer aan de start van de 1vd4 lopen aan de Groenendaal bij the Hague Road Runners. Alhoewel 4 verenigingen een beetje overdreven is uitgedrukt. AV De Koplopers was vertegenwoordig door slechts 1 loper , de hondstrouwe Joeri Smit. Wat de reden van de afwezigheid van de Delftenaren is, is mij onbekend, maar als het zo door gaat kun je beter over “Wie van de drie” lopen praten.

Krasse knarren cup

Nu we toch bezig zijn: een klassement voor 65 jarigen zou ook geen overbodige luxe zijn.  In onze vergrijsde samenleving lopen nu 65+ers tegen mensen die minstens 10 jaar jonger zijn. Er zijn zelfs 75+ ers aan de start.Van de kant van mijn cluppie was er een ruime opkomst. Zeker 40 lopers in het bekende gele shirt aan de start.Zelf had ik deze keer het gele tricot niet aan, wat ik dus ook (terecht) prompt van ieder te horen kreeg.

Vormtest

Voor velen was het een test hoe de vorm en conditie er voor zou staan, na de vakantie en de eerste serieuze lopen en trainingen. na het eerste lusje waren de kaarten redelijk geschud. De bekende lopers liepen voor en achter me, al liepen de meesten minder goed dan gebruikelijk, mogelijk ook door de warmte veroorzaakt.In de eerste ronde kon ik met een atleet van Haag en een loper in het blauw me losmaken van een grote groep. aan het einde van de eerste ronde was de oudere haag atleet op 25 meter gezet. Aan mijn ademhaling en loopstijl voelde ik dat ik de andere loper zou moeten laten gaan. Aan het einde van de 2e grote ronde (na 7 km gebeurde dit ook). Wel was ik dichter bij een andere (jongere) Haag atleet gekomen. Ook het gat naar trainingsmaatje Herman, die verrassend lang voor me bleef lopen –  was kleiner geworden.Op het stuk voorbij Clingendael op de Wassenaarseweg kon ik beiden in de kraag vatten. Dit had echter veel kracht en energie geeist. De oudere haag atleet had mij weer op zijn beurt te pakken en zo voerde hij een groepje aan van  4 man. Terwijl  er nog 1,5 kilometer afgelegd diende te worden probeerde de oudere haag altleet de jongere weg te hazen. Dit lukte gedeeltelijk, want zijn maatje moest lossen .

Beesten in het bos

een vrijwilliger stuurde ons opeens naar rechts en het bos in. Vorige week was ik ook al het bos in gestuurd en kwam toen van een koude kermis thuis. Dit keer was het wel de bedoeling. Een hard klaterend geluid vulde het bos. Links van mij doemden 20 gitzwarte paarden op, die door een (militaire?)politie werden bereden . We konden nog net voor ze langs kruisen nadat we door een bladerendek weer op het pad waren gekomen. De voorste loper was even verkeerd gelopen, maar kon parallel aan het water redelijk volgen. Ook een loper in het zwart hadden we bijgehaald. hij had echter over en versnelde. ik wilde perse Herman en de jonge haag atleet voor blijven. het laatste lange stuk had ik eerst verkeerd ingeschat, maar na de laatste bocht had ik nog een eindsprint over. In de buitenbocht kon ik de loper in het zwart passeren en de oudere haag atleet had niet in de gaten dat ik al dicht naderde. 20 meter voor de finish zette hij pas aan, maar toen was ik al vlak achter hem met een veel hogere snelheid. Ik had het zwaar na de streep, waar ik mijn vochtige t-shirt meteen uit trok. De tijd viel tegen 42.05 , maar de klassering viel mee: 41e totaal en 6e in mijn leeftijdsklasse.  Herman finishte 13 seconden na mij en voegde me toe: “je had niet zo je best hoeven doen hoor, ik zit nu in een andere leeftijdsklasse (55 + namelijk) ”

Na afloop was het lekker buiten zitten met een alcoholvrij biertje en nam ik met Bas, Alex en Mervyn nog even de race en andere aardse beslommeringen door.

 

 

 

Geplaatst in Blogverslag hardloop wedstrijd | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Vliegensvlug naar Vlietloop

Wat ga je doen als je al startklaar (inclusief nummer!) aan de start staat , 45 minuten voor het startschot , maar niet in bezit van je hardloophorloge en wedstrijdschoenen?

Uiteraard ga je rekenen of je het nog haalt. Tweemaal 16 minuten rijden als het meezit voor en dan snel de spullen zien te vinden. Elk weldenkend mens zou lekker gaan inlopen , genieten van de kinderloop en bekenden en relaxed naar het startvak gaan.

Zo niet schrijver dezes. Nee, het zou nog kunnen, dus waarom dan niet gaan voor de prima hardloopbeleving met horloge en de juiste schoenen (ik had hardloopschoenen aan, maakt u zich geen zorgen, al heb ik ooit wel een tenniswedstrijd op sneakers met succes volbracht).

Lang verhaal kort: veel tijd verloren door zondagvlietloop2016asrijders, een streekbus en een lange sanitaire stop, maar 3 minuten voor de start was ik er dan toch en kon ik me nog redelijk vooraan het startvak wringen.De start en finish van de kinderloop moest ik dus dit maal dus missen, maar ik had al gezien dat de animo en opkomst enorm was.

Voor de tweede maal deze dag zag ik Martijn (die mij op de eerste keer in de auto al had gespot), die na een tijd blessureleed nu weer eindelijk een loop ging doen. Hij de 10 km en ik de 10 Engelse Mijl. Ook Vincent Gephardt en vriendin, later Joeri (5km) alsmede dezelfde verenigingsgenoten , die ik vorig jaar een warming up gaf.

De dag ervoor had ik nog training gegeven in Meijendel en de vrijdag ervoor een 5000 meter op de baan afgelegd. Toch had ik nog een klein beetje hoop op een PR. Slechts eenmaal had ik een snelle tijd neergezet, simpelweg omdat ik deze afstand nog maar weinig op een vlak parcours heb gelopen.

Mijn klacht (en die van veel anderen) van vorig jaar was de organisatie ter ore gekomen en ze hadden weer het parcours in oude glorie hersteld. Ook was de 10,4 km van weleer nu een 10 km geworden.

vlietloop2016b

Spartaan Stanislas Talontsi won met overmacht de 10 Engels Mijl

 

Onrustige start in de najaarszon

In de eerste honderd meters liep ik bijna mede Spartaan Geert jan Mols onderuit terwijl ik gefotografeerd werd. Ik vertrok toch onrustig en te snel. De eerste anderhalve kilometer ging dan ook zeker niet lekker. Nadat ik door een paar lopers werd ingehaald haakte ik aan bij een jonge vent (rond de 18-20 jaar?) met een rood hemd. Ook een oudere loper (50 jaar?) sloot zich bij ons aan. Na 3 kilometer had ik het al lastig. Ik liep op dat moment een tempo van 4.24 per kilometer, iets wat ik als gemiddelde in gedachte had voor de eerste 10 kilometer.

Nadat ik lang als derde in het groepje met moeite kon aanhaken ging ik meer en meer mijn draai vinden. Zelfs met tegenwind liep ik even voorop en bij het draaien over de Vliet , na plm. 8,5 kilometer moest eerst de jonge medeloper en snel daarna de oudere loper (die ook 10 EM) liep , moest lossen.

de 5 km ging in 22.02 ,de 10 km im 44.09 . Een loper haalde ik bij, maar die sloeg linksaf richting 10km route. Een andere loper haakte af zodra ik naast hem ging lopen, jammer want de wind was tegen. Het was nu man tegen man, een eenzame strijd. De ervaren loper voor me leek te versnellen, even kwam ik wat dichterbij, maar de marge bleef daarna continu een ruime 30 seconden. Clubgenoot Geert jan zag ik lang voor me, maar liep vanaf 8km zienderogen uit.

drinken, eten en regen

Na de 9 km nam ik een  sportdrank, gel, een cola power tumtum , wederom sportdrank en op 12 km een cola energyshot. Of het echt hielp is niet met zekerheid te zeggen, maar ik kon het tempo volhouden. De Nathan belt hielp me met deze bevoorrading, maar het maakte me ook weer  zwaarder. Volgende keer weer eens zonder proberen. Twee korte venijnige regenbuitjes waren ook erg welkom. De zon van de eerste kilometers was onverwacht en mij persoonlijk iets te heet. De klinkers in Voorschoten waren een mooi welkom, ik was blij dat ik er was en met een aamoediging de finish kon bereiken.

Met een 18e plaats en 1.10.55 was ik niet ontevreden , al was het PR ruim niet gehaald. Wel een minuut sneller dan mijn tot dan toe tweede tijd van 1.12 bij de Voorschotenloop vorig jaar.

Prijsuitreiking met onbekende bekenden

Geert jan M. werd 12e en was ruim 2 minuten sneller. Helemaal snel was een Stanislas Talontsi in 55 minuten, die daarmee ongenaakbaar als 1e over de streep kwam en een mooie beker in ontvangst mocht nemen.

Ook bij de dames een prijs voor een AV Sparta atlete, zij het een heel onverwachte: Mariska, een maand eerder nog geblesseerd (tijdens een training van mij) , verraste met een 3e plaats en kwam samen met clubgenote Astrid over de finish. Het was al verrassend dat Astrid mee deed, want ze kon ter elfder uren het startnummer van Manon overnemen. Onder luide aamoedigingen “hup Manon” klom ze verbouwereerd op het ereschavot. Nog heel lang druppelden hardlopers binnen. Iets wat vanaf het terras prima te volgen was.

 

 

 

Geplaatst in Blogverslag hardloop wedstrijd | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

Hardlopen als geestelijk en fysiek elixer: interview Fred van der Gon

FredVredesloop2015TIBBE2Midden in de zomer, na afloop van de Kerkpolderloop, drink ik op een zondagochtend een cappucino met een ervaren hardloper. Een veel (en naar mijn inschatting graag) geziene gast met al veel kilometers op de teller: Fred van der Gon Netscher.

Locatie is de kantine van sportcenter Allround in Den Hoorn, dat sinds kort de tweewekelijkse locatie is van de genoemde wekelijkse zomerloop.

Fred – getrouwd en (groot)vader- was werkzaam bij een uitgever, daarna bij de ministeries van CRM (later WVC en OC&W), waarna hij zijn werkzame leven besloot bij het Commissariaat voor de Media. Als beleidsmedewerker Film werd hij ook regelmatig gevraagd om stukjes te schrijven voor de afdeling voorlichting. De pensionado (sinds 2013) heeft een studie Nederlands gevolgd aan de school voor Taal & Letteren.

Naast het hardlopen heeft Fred nog veel meer hobbies en interesses. Zijn voorliefde voor (zelf) schrijven,  en in mindere mate schilderen (het kijken en beluisteren van) film, kunst, muziek vinden we terug in zijn weblogs, die we (“tegenwoordig niet meer dagelijks”) kunnen terugvinden op http://fredvandergonnetscher.blogspot.nl/

Fred en de heer Neuteboom 001Hardlopen, een verrassend positieve kennismaking

Gevraagd hoe hij in aanraking kwam met hardlopen, haalt de in 1948 geboren hardloper moeiteloos het moment tijdens zijn dienstplicht naar voren. Hij deed tijdens een sportdag mee met een hardloop test van ongeveer 1500 meter en werd zonder training derde, terwijl andere onderdelen in zijn diensttijd “op zijn best matig” te noemen waren. Dat hij aanleg had voor hardlopen kwam Fred -toendertijd wat aan de zware kant- goed uit. De destijds nog onzekere jongeling  (die op de basisschool wel eens voor “dikzak” werd uitgescholden), kon de nodige kilootjes afvallen waardoor hij meer zelfvertrouwen kreeg. Destijds zeker geen “popie jopie” werd de jongeling opeens een graag geziene gast. De ontwikkeling van een positief zelfbeeld schrijft de Hagenaar zelfs voor 60% toe aan het hardlopen.

FredWandelaarOver het waarom van het hardlopen moet Fred toch even nadenken. Enerzijds het prestatieve, maar ook het ‘buitenmens’ zijn, liefde voor de natuur en de drive om gezond met het lichaam bezig te zijn

Van eenzame naar georganiseerde(re) loper

De eerste jaren liep Fred voor zichzelf en deed mee aan de door V&L TC georganiseerde strandloopjes (Joop Teljeur deed dit heel lang). Het heeft lang geduurd voordat Fred zich meer structureel bij loopgroepjes (V&LTC en AV Sparta) aansloot en echt lid werd van een atletiekvereniging. Hij werd hiertoe na zijn diensttijd extra gemotiveerd door een collega. In 1970 werd hij lid van Veteranen Nederland. Later werd hij lid van V&L TC (het huidige Haag Atletiek, waar hij vaak trainingen volgde bij onder anderen Wim Hartman). Om praktische redenen switchde hij naar de HRR. Daar heeft hij twaalf jaar lang getraind, maar nu is hij – eveneens om praktische redenen – alweer zeventien jaar bij Haag atletiek . In de loop der jaren werden de afstanden ook langer, halve en hele marathons. Jaarlijks is Fred van de partij bij de CPC. Evenals bij andere evenementen koos Fred hierbij voornamelijk voor de hoofdafstanden.

Alleen of met een groep lopen?

Sommige lopers zijn individualisten, anderen echte groepslopers. De Haag atleet geeft aan dat hij vooral vroeger een einzelganger was. Hij liep vooral ’s ochtends vroeg, zodat hij fris en fruitig de dag kon beginnen. Toch bemerkte Fred dat het groepsgewijs trainen wel bevorderlijk was voor de prestaties; hij kon efficiënter trainen en het inspireerde hem om sneller te lopen.  De “gedreven recreant” vind zichzelf geen ècht goede loper, maar bereikte in de jaren ’80 op zijn 41e toch  persoonlijke toptijden van 18-19 min. op de 5 km en had een PR van 37 minuten op de 10km. Tijden waar de gemiddelde loper tegenwoordig alleen maar van kan dromen.  Veel blessures heeft Fred nooit gehad. Op twee blessures van ruim een maand na kon hij op een gegeven moment elke week wel een halve marathon lopen. Ook marathons kwamen aan bod.

“Vroeger was ik elke dag wel met hardlopen bezig, wat misschien wel een beetje egocentrisch maakt. Nu is dat minder. Ik pak eerder mijn herstel en doe tegenwoordig ook twee keer per week krachttraining”.

Leuke Loopjes  en blogs

De persoonlijk leukste loopmomenten beleefde de hardloopfanaat in Frankrijk. Een kastelenrun en de marathon van Parijs worden genoemd. Het gevoel van heerlijk buiten zijn in de natuur draagt ook bij tot het hebben van een lekker loopgevoel. In Nederland noemt Fred een trail in Vaals (X-trails red.) en de Berenloop op Terschelling. Half september staat een trailrun in Maastricht op de kalender.

De zojuist beeindigde Kerkpolderloop is ook een mede favoriet, zelfs het vieren van vakantie wordt hier eventueel op afgestemd. De gezelligheid, het parcours, der laagdrempeligheid en het treffen van bekenden en “het sobere” (niet de toeters en bellen van de grote evenementen) geven deze kleine lokale loop de bijzondere status.

Trails en lopen in de natuur nemen ook bij Fred de laatste jaren toe in populariteit. Hij zal dit kiezen boven een uitdaging op de weg al zal hij dat het liefst beide doen. Het tekent de man, waarbij zowel hardlopen als schrijven (“bloggen”) net zo vanzelfsprekend is als adem halen.

Fred krijgt vervolgens een aantal gerichte vragen voorgelegd. 

Je loopt nog behoorlijk hard voor jouw leeftijdsklasse. Wat is jouw geheim?

FredMidwinter Ik heb het geluk relatief blessurevrij te zijn gebleven. Verder train ik regelmatig, één à twee keer voor mezelf, twee keer per week met de trainingsgroep bij Haag Atletiek, en vrijwel elk weekend een loopje (tussen 5 km en halve marathon). Ook minimaal twee rustdagen per week, meestal op donderdag en vrijdag. Belangrijkste is om zo min mogelijk te wegen, het is een voortdurende strijd tegen de kilo’s want ik kom snel aan. Ook neem ik altijd wel iets bij de koffie en een drankje laat ik ook niet staan.

heb je een specifieke voorbereiding voor een loop?

Nee, wel loop ik de laatste jaren meer in en train/loop ik ongeveer twee dagen niet voor een loop.

Waar ben je het meest trots op?

Misschien toch wel dat ik het lang volhoud met lopen, en dat het mij fit houdt.

Ben je altijd gedreven of alleen met hardlopen? FredBeachRun1

Ik denk dat ik teveel relativeer om ècht gedreven te zijn. Van nature ben ik zelfs wat gemakzuchtig en lui, ik moet mij er soms toe zetten om iets aan te pakken. Dat geldt ook voor ‘leuke dingen’, maar als ik eenmaal bezig ben dan komt de ‘drive’ meestal vanzelf. Overigens was die gemakzucht vroeger sterker dan tegenwoordig. Behalve met lopen dan, daarin was ik altijd vrij fanatiek.


Wat is jouw doel voor 2016/2017? 

Heel blijven en aan leuke loopjes blijven deelnemen. Ik plan nooit lang van tevoren.

Algemeen doel van hardlopen?

Algehele conditie en gewicht op peil houden.

Waar kan je bij hardlopen  niet zonder ?

Ik kan niet zonder goede (lichte) schoenen.

Favoriete merk schoenen

Sterk afhankelijk van het type/model schoen. Ik kom vaak uit op Mizuno of Asics, maar loop al jaren wedstrijdjes op Sauconys, lekker licht, nauwelijks demping en amper slijtage van de zolen.

FredvdGon-kerkpolder

Onder toeziend oog van Mattijs van Dulkenraad, stoempend naar de finish tijdens een natte Kerkpolderloop (net voor het interview)

Ook vallen de Hoka’s mij niet tegen. (Fred heeft hier zojuist de Kerkpolderloop mee volbracht red.)

Volg je de OS in Rio en zo ja wie? 

Ik volg Rio hap-snap, maar ben niet zo’n ‘sportkijker’.  Dat geldt voor alle sporten, alhoewel ik de Tour de France wel grotendeels volg.

Choukoud of Schippers?

Beiden geweldige atleten. Lastig om een keus  te maken, het hangt er van af waar je van uit gaat. Choukoud is atleet van Haag Atletiek, dus dan is het voor mij  als lid van HAAG niet moeilijk kiezen: Choukoud.

Echter vanuit landelijk-sporthistorisch oogpunt kies ik voor Dafne met haar – vaak letterlijk – baanbrekende prestaties.

Leuke anecdote hardloopwedstrijd of loop?

Ik stond een keer na een wedstrijdloopje in Harwich onder de douche en raakte aan de praat met een dame (de douches in de dameskleedkamers deden het niet, daarom kwamen zij zich bij ons wassen). We hadden het zo over de zojuist gelopen wedstrijd en hoe het was gegaan. ’s Avonds gingen alle lopers weer met de boot terug naar Nederland. In de vertrekhal raakte ik aan de praat met een dame, en vroeg haar zo hoe het lopen was gegaan. Zegt die dame: “Dat weet je toch, we hebben het daar vanmorgen nog uitgebreid over gehad onder de douche!” Waarop ik enigszins beschaamd zei: “Oh sorry, ik herkende jou niet zo snel met kleren aan”…..

Geplaatst in Blogverslag hardloop wedstrijd, interview | Tags: , , , , | 3 reacties

met nieuwe schoenen door de plassen

Na een internet bestelling te hebben geretourneerd (de Mizuno Sayonara bleek toch wel erg ruim te vallen) probeerde ik het wat kleinere paar uit bij de Kerkpolderloop.

Een nul-meting, want de dag er voor was ik terug gekomen van vakantie. De laatste vakantiedag had ik me nog afgebeuld op het strand, maar was desondanks toch wat zwaarder terug gekomen.

Dit was de eerste keer dat ik van de dit jaar nieuwe locatie starte. Sportcenter is tweeswekelijks de tegenpool van “Onder Ons”., het knusse clubhuis van de Delftse Ijsclub en de Bertus Trimmers. het 5km rondje is deels hetzelfde en had dan ook weinig verrassingen. Of het moeten de grindplassen die vol met plassen lagen zijn. Een grote zomerbui teisterde Den Hoorn en omstreken. Ondanks het slechte weer is de opkomst niet slecht. Het is al aardig druk als ik nog geen 10 minuten voor de start arriveer. De meeste toppers zijn er niet. Ik kan er mijn voordeel mee doen, al is de 12e plaats vandaag totaal onbelangrijk

Wederom lukt het me niet om echt rustig te beginnen, ik haal twee lopers in, en  laat me pas na de eerste kilomter  een beetje terugzakken. Het gat met clubgenoot Marcel wordt steeds groter. Als we op het standaard gedeelte van het parcours komen vind ik mijn nieuwe ritme. Na 3,5 km hoor ik een apart geluid. Flats, flats, flats, De regen is minder hard, maar de weg nog nat, Het zijn onmiskenbaar  de blote voeten van Marlon Voorn die me voorbij stiefelen.

Ik kan nog wat aanzetten, maar Marlon kan ik niet meer volgen. Eenzaam vervolg ik mijn race naar de finish. De tijd – na de vakantie, geen training, net uit bed – is niet heel bijzonder, zeg maar gerust matig, maar dat was te verwachten. De training en echte wedstrijden kunnen weer gaan beginnen!

FredvdGon-kerkpolder.jpgNa afloop houd ik een interview met collega loper/blogger Fred van der Gon. Na genoeg lekkere koffie ga ik weer huiswaarts.

foto’s: Mattijs van Dulkenraad en Bas van Binnendijk

 

Geplaatst in Blogverslag hardloop wedstrijd | Tags: , , , , | 1 reactie

Zwaar beladen over de (Maas)dijk

maasdijkIn het Westland ligt een dijk, die ik ken van doorgaande weg naar Hoek van Holland. Onderweg kom je er ook een dorp tegen dat onder de dijk ligt: Maasdijk. Dat was de locatie van een bruisende feestweek met op de zaterdag de VTM loop.  Aangezien ik in het klassement van het Agium runcircuit wil komen, diende ik hier mee te doen. De volgende race is in mijn vakantie (Bradelierloop) en de laatste loop is mijn kans om vijf races te voltooien. Dit was dus nummer vier. Helaas wel midden in mijn rust periode van 3-4 weken. Inmiddels 2 kilo zwaarder en een volle buik van een heerlijk  copieus ontbijt. ter plaatse propte ik ook nog veel sportdrank en een banaan naar binnen.

Zwaar beladen arriveerde ik in het dorp. Bij binnenkomst, meteen onderaan de dijk, zat er een mini zwart -wit autootje voor me, met de lokale held (of dorpsgek zo u wilt). Zwaailichten op het dak en overal toeteren en aangesproken worden. Ik kon de auto pal bij de start kwijt op een zijweggetjes met drankhekken en rood witte linten. Terwijl ik mij naar de sporthal spoedde voor mijnnummer kwam ik Alrik tegen. Met de  allesloper van Haag atletiek had ik vorig jaar een mooie Meijendelloop beleeft en ook bij de Beach Run liepen we een stuk samen.

auto-VTM loop (32).jpgIk had het over lekker loopweer, met 21 graden, toen de zon genadeloos doorbrak. Weinig wind en een uur later liep iedereeen al te puffen bij de start. Veel bekende gezichten weer en de Maasdijkers maakten er met een startende bloes brodder , (jawel door het gekke autootje dat ik eerder noemde door het startvak gereden.) een heel feest van.

start_VTM loop (40)

Een enorme massa mensen (hoop na-inschrijvers) waren op deze zomerdag op de loop af gekomen. Zelf maakte ik me geen illusies over goede tijden of een mooie klassering. 20 minuten was de richttijd op mijn 5 km.

Ik zag voor me de Spartanen Michael M en Michael G hard weg spurten. Ook Mattijs had een voor zijn doen snelle start, die hij helaas dit keer moest bekopen met een inzinking in de 2e ronde. Hij was toen al voor mij door gekomen, terwijl hij nog een rondje moest.

AV1-VTM loop (122)n de eerste kilometer haalde ik redelijk wat mensen in. In de tweede kilometer kon ik aanhaken bij een groepje lopers , en werd weer ingehaald door een paar anderen e in de rustige derde kilometer, die ik vervolgens in de laatste twee kilometers weer kon terugpakken. Het was heet en het lukte me niet een vlakke race neer te zetten. (De eerste en laatste kilomter waren weer het snelst). Ook de 20 minuten grens doorbrak ik niet, maar meer zat er vandaag niet in.

MichaelM-winaarvtmloopMet een spons, drankje en een bloes brodder shirt keek ik naar de attracties voor kinderen en volwassenen. En passent zag ik Michael G. van Sparta als eerste binnenkomen in een bizarre 31.39 een PR voor hem. In de kopgroep was Michael vertegenwoordig met mede Spartaan Michael M  , en twee lopers van Rotterdam Atletiek , waaronder NL kampioen halve marathon masters, Patrick Kwist. 5 km loper  Jeroen van Aken (Agium) completeerde het vijftal. Laatstgenoemde werd ook makkelijk eerste op de korte afstand en kon voortgetrokken door zijn snelle medelopers een snelle tijd neerzetten, die maar net boven zijn PR ligt.

Op de 10km werd Patrick 2e, Habtom 3e en Pieter Bakx (ook RA) werd 4e. Rene de Lange (Agium Runners)kon na een goed gelopen tweede deel de 5e plaats pakken in een mooie 33.30.  Bij de dames waren Fanos Tekle en Carla Ophorst (55+ jaar!) een klasse apart.

 

Geplaatst in Blogverslag hardloop wedstrijd | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Omloop Ter Heijde 2016

Weerzien met het strand

De omloop ter Heijde stond weer als vaste prik deze vrijdag op de agenda. Wederom zou ik de 5 km lopen en bij de 10 km als toeschouwer/supporter mijn opwachting maken. De organisatie had (na aandrang van trouwe lopers) besloten om het oude parcours in ere te herstellen. Ook is de loop nu onderdeel van het Agium Runners circuit, dat een klassement beslaat van een select aantal loopjes in Midden Delfland en Westland.

Vanuit mijn werk was het behoorlijk aanpoten om op tijd over de snelwegen en binnendoorweggetjes het buurtschap bij Monster de bereiken. Gelukkig had ik me in de tijd vergist en bleek ik nog een half uur over te hebben, nadat ik enigszins gespannen mijn nummer had opgehaald in dorpshuis Het Vrondel. Ik zag al weer  veel bekenden: lopers van mijn eigen club en recidivisten, die het circuit “onveilig maken” met hun snelle beenwisselingen.

Toppers ter plaatse in Ter Heijde

Tot mijn verrassing was ook de regionale toploper Mike Teekens zich aan het warmlopen voor de 5 km. Hij had de dag erna een snelle 5000 meter in Belgie en zou het vandaag “rustig aan” doen. Iets wat ik maar voor kennisgeving aan nam, want ik heb Mike nog nooit rustig zien lopen (of rustige uitslagen zien lopen).

Ik probeerde niet te fanatiek van start te gaan op het eerste deel van het parcours wat ongewijzigd bleef. Het was een plaats zoeken in het gedrang langs de paaltjes en smalle fietspaden, met de wind vol op kop. Clubgenoot Pascal van den Bosch had hier behoorlijk last van. Hij liep voorin een groepje van ongeveer 12 man met daarbij…Mike Teekens , maar ook schrijver dezes. ik versnelde zelfs even om in ieder geval te kunnen beleven dat ik de eerst kilometer net zo snel als deze topper kon afleggen. In 3.44 kwamen we door. De agiumrunners om mij heen (incl. Mike) versnelden en het groepje viel uit elkaar. Ik kon naar de eennalaatste loper komen, iets wat niet vervelend was omdat deze lange Olympus 70 loper veel wind voor me opving. Op het moment dat we naar links heuvel op gingen kon ik overnemen. Een kleinere loper in het wit bleef steeds 50 meter voor me en had een zelfde opbouw. De Olympus loper moest lossen en ik kon nog 2 lopers inhalen, alvorens we het strand op gingen.

Struinen over het strand

Wat was het hier prachtig. De zon scheen in het gelaat, zee en  strand wisselden een mooie warme gloed uit. Bovendien hadden we de wind in de rug en was het niet heel mul als je het juiste spoor volgde. Even leek het alsof ik alleen in een flow op een andere planeet ronddoolde. Met een blij gevoel zwaaide ik naar een eenzame toeschouwer, die ik van verre al herkende. Sportfotograaf Jeroen Tibbe, drukte uiteraard weer een paar mooie plaatjes af. Hij heeft echt een neusje voor de juiste locatie bij een wedstrijd.

Voor me zag ik delen van de nu totaal versplinterde kopgroep, met de snelste dame (ook van Olympus 70) niet ver voor me. Ik kwam langzaam dichterbij en sloot aan het einde van het strand aan bij een loper in het geel. Ik spoorde hem aan om samen met mij door te gaan (“hij had me al succes gewenst). Samen kwamen we bij een ervaren loper van de Koplopers, die het lastig had door de mulle strandopgang.  De loper in het geel moest lossen.

Laatste kilometer

Eenmaal op het verharde plaatste de andere loper een versnelling. ik dacht dat we nog meer dan 600 meter hadden te gaan, maar langs de reddingsbrigade vermoedde ik dat we geen lokaal lusje meer moesten afleggen zoals voorheen. Nog geen kleine minuut achter me probeerde clubgenote Lia Yian  tevergeefs de 2e plaats te bemachtigen bij de vrouwen.Onder luide aanmoedigingen van een paar Haagse Spartanen zette ik samen met een achteropkomende twintiger een lange sprint in. Om de hoek had ik de man van De Koplopers te pakken, de twintiger had een te grote voorsprong voor de resterende 100 meter. Met een tevreden gevoel plofte ik over de finish. Een 11e plaats, een groen shirt en een verfrissend spordrankje waren mijn deel.

Michael Megos voor eerste keer winaar bij 10 km

Na afloop genoot ik langs de kant van de  na mij gestarte 10 km, die weer zeer druk bezet was. AV Sparta deed het wederom weer erg goed door de lokale favorieten flink tegen gas te geven. na de eerste ronde liepen er 3 geelhemden in het voorste deel.

Michael Megos won uiteindelijk voor de eerste keer in Nederdand en deed dit  door Michael Gebrewinet te verslaan. Een week eerder waren de rollen nog omgedraaid. Locale toploper Rene de Lange voorkwam een totaal geel podium door Membrathom  voor te blijven. Deze Spartaan wist thuis favoriet Arco Poot (Olympus 7o) met een laatste jump naar plaats 5 te verwijzen. Na afloop was het weer gezellig bij de prijsuitreiking en met een gratis loterij met een mooie fiets als hoofdprijs.

Geplaatst in Blogverslag hardloop wedstrijd | Tags: , , , , , , , , | Een reactie plaatsen