Rijk Zwaan, recht toe, recht aan

De laatste loop van het Agium Run circuit heeft de bijnaam “Westlands mooiste”. In alle eerlijkheid, dat heeft niet te maken met de schoonheid van het parcours. Zelf deed  ik bij deze Rijk Zwaan loop de 5 kilometer (de noodzakelijke 5e maal voor het algemeen klassement voor alle leeftijden) en zou zowel bij start als finish als toeschouwer/supporter figureren bij de 10 Engelse Mijl.

Ochten(k)uren

In de ochtend had ik nog een heel logistiek programma afgewerkt: voorbereidingen van de jeugdatleten voor de NEK (Nederlandse estafette Kampioenschappen) en het ophalen van 3 loopvrienden van onze AV Sparta dependance in Den Haag. Samen met hen zou ik de dag erna nog lopen op Texel, waar de halve marathon vanaf de boot uit Den Helder zou plaatsvinden.

Via landelijke weggetjes voerde de weg  echter  eerst door het Westland naar S’gravezande, waar ik dezelfde maand nog heerlijk van zon en strand had genoten. Vriendin lief was er al, samen met haar tweeling. Ik had beiden verleid om mee te doen aan de kinderloop. Hoe? Door een goedkoop klokkie van de Decathlon in het vooruitzicht te stellen voor de winnaar van de broederstijd. Het werd een strijd die tot op de finishstreep werd beslist.

Zelf had ik ook een klokkie gekocht. De mijne was echter een van de duurste, maar wel een doordachte aankoop. De Garmin Forerunner 235 heeft een ingebouwde hartslagmeter en geeft een  mooi grafische rapport. Eerlijk gezegd was ik meer bezig met de kinderloop, mijn nieuwe aanwinst en de start van de 10 EM, waar de toppers elkaar goed in het oog hielden.

MIjn 5 kilometer zelf is niet heel spannend. Een ervaren rot, Kees Olsthoorn zie ik voor me lopen. Hoewel ik vaak iets voor hem finish, heeft hij zich dit jaar toch weer vaak verbeterd op deze afstand waar we elkaar vaak tegenkomen. Ik ben nog niet echt in vorm en wil behoudend starten. r-z-loop-95De eerste kilometer kruip ik naar Kees toe. Ook Michel Out, een andere master uit de regio loopt bij ons. Tegen de wind in blijf ik lekker achter Kees hangen. Na ruim een kilometer volgt een demarrage van Michel. Ik ga even mee, maar weet dan al dat dit tempo te hard zal zijn. “Domoor, je had bij Kees moeten blijven en dan de laatste kilometer versnellen”, vermaan ik me zelf.

Ik kom alleen te lopen en zie al weer lopers tegemoet komen, want we lopen na 2km een lus in het parcours. Fotograaf Bas van Binnendijk staat weer druk mooie plaatjes te schieten. Even denk ik dat hij mee vastlegt, maar er komt een mooie dame me tegemoet lopen. Dus dan weet ik wel wie er op de gevoelige plaat word gezet. Overigens heb ik geen klagen qua foto’s. Zelfs met mijn VTM “bloes brodder” shirt worden mijn loopprestaties vereeuwigd.

Ik heb het wel zwaar, maar voor mij zijn er een paar die terugvallen, waar ik naar toe kan lopen. Twee man komen bij mj hard voorbij, net als ik een loper met een rood shirt bijhaal.

Mijn klokje  geeft (naar later blijkt) mijlen aan en ik weet even niet of ik nou nog 500 meter of 1500 meter moet lopen. Coach Mulay schreeuwt dat ik alles moet geven, maar dat wil ik niet, morgen staat er nog een halve marathon te wachten. eindsprint_rijkzwaan2016-5kmToch voel ik lichte verzuring en ik besluit op het stuk voor de wind, de rode loper te laten gaan. Vrij snel gaan we de bocht om van het vierkante parcours en zie ik de dorpsstraat en de finish. De loper voor me is mogelijk nog te pakken. Hij sprint niet echt goed meer en ik pers toch nog even alles er uti in de laatste 125 meter. met een voetlengte heb ik mijn tegenstander verslagen. Ook kees Olsthoorn was weer redeliik dichtbij gekomen. Helaas wel boven de 20 minuten, maar ik heb nog wat energie over voor morgen.

Na afloop is het heerlijk op het zonovergoten plein. Een bidon, Westlands groente en energiedrank is er voor de lopers. Ik zie de finish van de 10 Mijl en doe me tegoed aan een lekker biertje op het terras.

Na afloop is er de prijsuitreiking voor het Agium Run circuit. Clubgenoot Michael Gebrewinet wint het klassement zoals verwacht. De loop zelf werd met een klein verschil gewonnen door regionale topper Alwin Roovers , op korte afstand gevolgd door Michael.

 

 

 

 

 

 

 

 

Geplaatst in Blogverslag hardloop wedstrijd | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Start van het najaarsseizoen bij 1vd4 HRR

Door de bossen lopend, ruik je nazomer en herfst.Terwijl de temperatuur en de zon nog even een slechte zomer goedmaken staan de bekende 4 verenigingen weer aan de start van de 1vd4 lopen aan de Groenendaal bij the Hague Road Runners. Alhoewel 4 verenigingen een beetje overdreven is uitgedrukt. AV De Koplopers was vertegenwoordig door slechts 1 loper , de hondstrouwe Joeri Smit. Wat de reden van de afwezigheid van de Delftenaren is, is mij onbekend, maar als het zo door gaat kun je beter over “Wie van de drie” lopen praten.

Krasse knarren cup

Nu we toch bezig zijn: een klassement voor 65 jarigen zou ook geen overbodige luxe zijn.  In onze vergrijsde samenleving lopen nu 65+ers tegen mensen die minstens 10 jaar jonger zijn. Er zijn zelfs 75+ ers aan de start.Van de kant van mijn cluppie was er een ruime opkomst. Zeker 40 lopers in het bekende gele shirt aan de start.Zelf had ik deze keer het gele tricot niet aan, wat ik dus ook (terecht) prompt van ieder te horen kreeg.

Vormtest

Voor velen was het een test hoe de vorm en conditie er voor zou staan, na de vakantie en de eerste serieuze lopen en trainingen. na het eerste lusje waren de kaarten redelijk geschud. De bekende lopers liepen voor en achter me, al liepen de meesten minder goed dan gebruikelijk, mogelijk ook door de warmte veroorzaakt.In de eerste ronde kon ik met een atleet van Haag en een loper in het blauw me losmaken van een grote groep. aan het einde van de eerste ronde was de oudere haag atleet op 25 meter gezet. Aan mijn ademhaling en loopstijl voelde ik dat ik de andere loper zou moeten laten gaan. Aan het einde van de 2e grote ronde (na 7 km gebeurde dit ook). Wel was ik dichter bij een andere (jongere) Haag atleet gekomen. Ook het gat naar trainingsmaatje Herman, die verrassend lang voor me bleef lopen –  was kleiner geworden.Op het stuk voorbij Clingendael op de Wassenaarseweg kon ik beiden in de kraag vatten. Dit had echter veel kracht en energie geeist. De oudere haag atleet had mij weer op zijn beurt te pakken en zo voerde hij een groepje aan van  4 man. Terwijl  er nog 1,5 kilometer afgelegd diende te worden probeerde de oudere haag altleet de jongere weg te hazen. Dit lukte gedeeltelijk, want zijn maatje moest lossen .

Beesten in het bos

een vrijwilliger stuurde ons opeens naar rechts en het bos in. Vorige week was ik ook al het bos in gestuurd en kwam toen van een koude kermis thuis. Dit keer was het wel de bedoeling. Een hard klaterend geluid vulde het bos. Links van mij doemden 20 gitzwarte paarden op, die door een (militaire?)politie werden bereden . We konden nog net voor ze langs kruisen nadat we door een bladerendek weer op het pad waren gekomen. De voorste loper was even verkeerd gelopen, maar kon parallel aan het water redelijk volgen. Ook een loper in het zwart hadden we bijgehaald. hij had echter over en versnelde. ik wilde perse Herman en de jonge haag atleet voor blijven. het laatste lange stuk had ik eerst verkeerd ingeschat, maar na de laatste bocht had ik nog een eindsprint over. In de buitenbocht kon ik de loper in het zwart passeren en de oudere haag atleet had niet in de gaten dat ik al dicht naderde. 20 meter voor de finish zette hij pas aan, maar toen was ik al vlak achter hem met een veel hogere snelheid. Ik had het zwaar na de streep, waar ik mijn vochtige t-shirt meteen uit trok. De tijd viel tegen 42.05 , maar de klassering viel mee: 41e totaal en 6e in mijn leeftijdsklasse.  Herman finishte 13 seconden na mij en voegde me toe: “je had niet zo je best hoeven doen hoor, ik zit nu in een andere leeftijdsklasse (55 + namelijk) ”

Na afloop was het lekker buiten zitten met een alcoholvrij biertje en nam ik met Bas, Alex en Mervyn nog even de race en andere aardse beslommeringen door.

 

 

 

Geplaatst in Blogverslag hardloop wedstrijd | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Vliegensvlug naar Vlietloop

Wat ga je doen als je al startklaar (inclusief nummer!) aan de start staat , 45 minuten voor het startschot , maar niet in bezit van je hardloophorloge en wedstrijdschoenen?

Uiteraard ga je rekenen of je het nog haalt. Tweemaal 16 minuten rijden als het meezit voor en dan snel de spullen zien te vinden. Elk weldenkend mens zou lekker gaan inlopen , genieten van de kinderloop en bekenden en relaxed naar het startvak gaan.

Zo niet schrijver dezes. Nee, het zou nog kunnen, dus waarom dan niet gaan voor de prima hardloopbeleving met horloge en de juiste schoenen (ik had hardloopschoenen aan, maakt u zich geen zorgen, al heb ik ooit wel een tenniswedstrijd op sneakers met succes volbracht).

Lang verhaal kort: veel tijd verloren door zondagvlietloop2016asrijders, een streekbus en een lange sanitaire stop, maar 3 minuten voor de start was ik er dan toch en kon ik me nog redelijk vooraan het startvak wringen.De start en finish van de kinderloop moest ik dus dit maal dus missen, maar ik had al gezien dat de animo en opkomst enorm was.

Voor de tweede maal deze dag zag ik Martijn (die mij op de eerste keer in de auto al had gespot), die na een tijd blessureleed nu weer eindelijk een loop ging doen. Hij de 10 km en ik de 10 Engelse Mijl. Ook Vincent Gephardt en vriendin, later Joeri (5km) alsmede dezelfde verenigingsgenoten , die ik vorig jaar een warming up gaf.

De dag ervoor had ik nog training gegeven in Meijendel en de vrijdag ervoor een 5000 meter op de baan afgelegd. Toch had ik nog een klein beetje hoop op een PR. Slechts eenmaal had ik een snelle tijd neergezet, simpelweg omdat ik deze afstand nog maar weinig op een vlak parcours heb gelopen.

Mijn klacht (en die van veel anderen) van vorig jaar was de organisatie ter ore gekomen en ze hadden weer het parcours in oude glorie hersteld. Ook was de 10,4 km van weleer nu een 10 km geworden.

vlietloop2016b

Spartaan Stanislas Talontsi won met overmacht de 10 Engels Mijl

 

Onrustige start in de najaarszon

In de eerste honderd meters liep ik bijna mede Spartaan Geert jan Mols onderuit terwijl ik gefotografeerd werd. Ik vertrok toch onrustig en te snel. De eerste anderhalve kilometer ging dan ook zeker niet lekker. Nadat ik door een paar lopers werd ingehaald haakte ik aan bij een jonge vent (rond de 18-20 jaar?) met een rood hemd. Ook een oudere loper (50 jaar?) sloot zich bij ons aan. Na 3 kilometer had ik het al lastig. Ik liep op dat moment een tempo van 4.24 per kilometer, iets wat ik als gemiddelde in gedachte had voor de eerste 10 kilometer.

Nadat ik lang als derde in het groepje met moeite kon aanhaken ging ik meer en meer mijn draai vinden. Zelfs met tegenwind liep ik even voorop en bij het draaien over de Vliet , na plm. 8,5 kilometer moest eerst de jonge medeloper en snel daarna de oudere loper (die ook 10 EM) liep , moest lossen.

de 5 km ging in 22.02 ,de 10 km im 44.09 . Een loper haalde ik bij, maar die sloeg linksaf richting 10km route. Een andere loper haakte af zodra ik naast hem ging lopen, jammer want de wind was tegen. Het was nu man tegen man, een eenzame strijd. De ervaren loper voor me leek te versnellen, even kwam ik wat dichterbij, maar de marge bleef daarna continu een ruime 30 seconden. Clubgenoot Geert jan zag ik lang voor me, maar liep vanaf 8km zienderogen uit.

drinken, eten en regen

Na de 9 km nam ik een  sportdrank, gel, een cola power tumtum , wederom sportdrank en op 12 km een cola energyshot. Of het echt hielp is niet met zekerheid te zeggen, maar ik kon het tempo volhouden. De Nathan belt hielp me met deze bevoorrading, maar het maakte me ook weer  zwaarder. Volgende keer weer eens zonder proberen. Twee korte venijnige regenbuitjes waren ook erg welkom. De zon van de eerste kilometers was onverwacht en mij persoonlijk iets te heet. De klinkers in Voorschoten waren een mooi welkom, ik was blij dat ik er was en met een aamoediging de finish kon bereiken.

Met een 18e plaats en 1.10.55 was ik niet ontevreden , al was het PR ruim niet gehaald. Wel een minuut sneller dan mijn tot dan toe tweede tijd van 1.12 bij de Voorschotenloop vorig jaar.

Prijsuitreiking met onbekende bekenden

Geert jan M. werd 12e en was ruim 2 minuten sneller. Helemaal snel was een Stanislas Talontsi in 55 minuten, die daarmee ongenaakbaar als 1e over de streep kwam en een mooie beker in ontvangst mocht nemen.

Ook bij de dames een prijs voor een AV Sparta atlete, zij het een heel onverwachte: Mariska, een maand eerder nog geblesseerd (tijdens een training van mij) , verraste met een 3e plaats en kwam samen met clubgenote Astrid over de finish. Het was al verrassend dat Astrid mee deed, want ze kon ter elfder uren het startnummer van Manon overnemen. Onder luide aamoedigingen “hup Manon” klom ze verbouwereerd op het ereschavot. Nog heel lang druppelden hardlopers binnen. Iets wat vanaf het terras prima te volgen was.

 

 

 

Geplaatst in Blogverslag hardloop wedstrijd | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

Hardlopen als geestelijk en fysiek elixer: interview Fred van der Gon

FredVredesloop2015TIBBE2Midden in de zomer, na afloop van de Kerkpolderloop, drink ik op een zondagochtend een cappucino met een ervaren hardloper. Een veel (en naar mijn inschatting graag) geziene gast met al veel kilometers op de teller: Fred van der Gon Netscher.

Locatie is de kantine van sportcenter Allround in Den Hoorn, dat sinds kort de tweewekelijkse locatie is van de genoemde wekelijkse zomerloop.

Fred – getrouwd en (groot)vader- was werkzaam bij een uitgever, daarna bij de ministeries van CRM (later WVC en OC&W), waarna hij zijn werkzame leven besloot bij het Commissariaat voor de Media. Als beleidsmedewerker Film werd hij ook regelmatig gevraagd om stukjes te schrijven voor de afdeling voorlichting. De pensionado (sinds 2013) heeft een studie Nederlands gevolgd aan de school voor Taal & Letteren.

Naast het hardlopen heeft Fred nog veel meer hobbies en interesses. Zijn voorliefde voor (zelf) schrijven,  en in mindere mate schilderen (het kijken en beluisteren van) film, kunst, muziek vinden we terug in zijn weblogs, die we (“tegenwoordig niet meer dagelijks”) kunnen terugvinden op http://fredvandergonnetscher.blogspot.nl/

Fred en de heer Neuteboom 001Hardlopen, een verrassend positieve kennismaking

Gevraagd hoe hij in aanraking kwam met hardlopen, haalt de in 1948 geboren hardloper moeiteloos het moment tijdens zijn dienstplicht naar voren. Hij deed tijdens een sportdag mee met een hardloop test van ongeveer 1500 meter en werd zonder training derde, terwijl andere onderdelen in zijn diensttijd “op zijn best matig” te noemen waren. Dat hij aanleg had voor hardlopen kwam Fred -toendertijd wat aan de zware kant- goed uit. De destijds nog onzekere jongeling  (die op de basisschool wel eens voor “dikzak” werd uitgescholden), kon de nodige kilootjes afvallen waardoor hij meer zelfvertrouwen kreeg. Destijds zeker geen “popie jopie” werd de jongeling opeens een graag geziene gast. De ontwikkeling van een positief zelfbeeld schrijft de Hagenaar zelfs voor 60% toe aan het hardlopen.

FredWandelaarOver het waarom van het hardlopen moet Fred toch even nadenken. Enerzijds het prestatieve, maar ook het ‘buitenmens’ zijn, liefde voor de natuur en de drive om gezond met het lichaam bezig te zijn

Van eenzame naar georganiseerde(re) loper

De eerste jaren liep Fred voor zichzelf en deed mee aan de door V&L TC georganiseerde strandloopjes (Joop Teljeur deed dit heel lang). Het heeft lang geduurd voordat Fred zich meer structureel bij loopgroepjes (V&LTC en AV Sparta) aansloot en echt lid werd van een atletiekvereniging. Hij werd hiertoe na zijn diensttijd extra gemotiveerd door een collega. In 1970 werd hij lid van Veteranen Nederland. Later werd hij lid van V&L TC (het huidige Haag Atletiek, waar hij vaak trainingen volgde bij onder anderen Wim Hartman). Om praktische redenen switchde hij naar de HRR. Daar heeft hij twaalf jaar lang getraind, maar nu is hij – eveneens om praktische redenen – alweer zeventien jaar bij Haag atletiek . In de loop der jaren werden de afstanden ook langer, halve en hele marathons. Jaarlijks is Fred van de partij bij de CPC. Evenals bij andere evenementen koos Fred hierbij voornamelijk voor de hoofdafstanden.

Alleen of met een groep lopen?

Sommige lopers zijn individualisten, anderen echte groepslopers. De Haag atleet geeft aan dat hij vooral vroeger een einzelganger was. Hij liep vooral ’s ochtends vroeg, zodat hij fris en fruitig de dag kon beginnen. Toch bemerkte Fred dat het groepsgewijs trainen wel bevorderlijk was voor de prestaties; hij kon efficiënter trainen en het inspireerde hem om sneller te lopen.  De “gedreven recreant” vind zichzelf geen ècht goede loper, maar bereikte in de jaren ’80 op zijn 41e toch  persoonlijke toptijden van 18-19 min. op de 5 km en had een PR van 37 minuten op de 10km. Tijden waar de gemiddelde loper tegenwoordig alleen maar van kan dromen.  Veel blessures heeft Fred nooit gehad. Op twee blessures van ruim een maand na kon hij op een gegeven moment elke week wel een halve marathon lopen. Ook marathons kwamen aan bod.

“Vroeger was ik elke dag wel met hardlopen bezig, wat misschien wel een beetje egocentrisch maakt. Nu is dat minder. Ik pak eerder mijn herstel en doe tegenwoordig ook twee keer per week krachttraining”.

Leuke Loopjes  en blogs

De persoonlijk leukste loopmomenten beleefde de hardloopfanaat in Frankrijk. Een kastelenrun en de marathon van Parijs worden genoemd. Het gevoel van heerlijk buiten zijn in de natuur draagt ook bij tot het hebben van een lekker loopgevoel. In Nederland noemt Fred een trail in Vaals (X-trails red.) en de Berenloop op Terschelling. Half september staat een trailrun in Maastricht op de kalender.

De zojuist beeindigde Kerkpolderloop is ook een mede favoriet, zelfs het vieren van vakantie wordt hier eventueel op afgestemd. De gezelligheid, het parcours, der laagdrempeligheid en het treffen van bekenden en “het sobere” (niet de toeters en bellen van de grote evenementen) geven deze kleine lokale loop de bijzondere status.

Trails en lopen in de natuur nemen ook bij Fred de laatste jaren toe in populariteit. Hij zal dit kiezen boven een uitdaging op de weg al zal hij dat het liefst beide doen. Het tekent de man, waarbij zowel hardlopen als schrijven (“bloggen”) net zo vanzelfsprekend is als adem halen.

Fred krijgt vervolgens een aantal gerichte vragen voorgelegd. 

Je loopt nog behoorlijk hard voor jouw leeftijdsklasse. Wat is jouw geheim?

FredMidwinter Ik heb het geluk relatief blessurevrij te zijn gebleven. Verder train ik regelmatig, één à twee keer voor mezelf, twee keer per week met de trainingsgroep bij Haag Atletiek, en vrijwel elk weekend een loopje (tussen 5 km en halve marathon). Ook minimaal twee rustdagen per week, meestal op donderdag en vrijdag. Belangrijkste is om zo min mogelijk te wegen, het is een voortdurende strijd tegen de kilo’s want ik kom snel aan. Ook neem ik altijd wel iets bij de koffie en een drankje laat ik ook niet staan.

heb je een specifieke voorbereiding voor een loop?

Nee, wel loop ik de laatste jaren meer in en train/loop ik ongeveer twee dagen niet voor een loop.

Waar ben je het meest trots op?

Misschien toch wel dat ik het lang volhoud met lopen, en dat het mij fit houdt.

Ben je altijd gedreven of alleen met hardlopen? FredBeachRun1

Ik denk dat ik teveel relativeer om ècht gedreven te zijn. Van nature ben ik zelfs wat gemakzuchtig en lui, ik moet mij er soms toe zetten om iets aan te pakken. Dat geldt ook voor ‘leuke dingen’, maar als ik eenmaal bezig ben dan komt de ‘drive’ meestal vanzelf. Overigens was die gemakzucht vroeger sterker dan tegenwoordig. Behalve met lopen dan, daarin was ik altijd vrij fanatiek.


Wat is jouw doel voor 2016/2017? 

Heel blijven en aan leuke loopjes blijven deelnemen. Ik plan nooit lang van tevoren.

Algemeen doel van hardlopen?

Algehele conditie en gewicht op peil houden.

Waar kan je bij hardlopen  niet zonder ?

Ik kan niet zonder goede (lichte) schoenen.

Favoriete merk schoenen

Sterk afhankelijk van het type/model schoen. Ik kom vaak uit op Mizuno of Asics, maar loop al jaren wedstrijdjes op Sauconys, lekker licht, nauwelijks demping en amper slijtage van de zolen.

FredvdGon-kerkpolder

Onder toeziend oog van Mattijs van Dulkenraad, stoempend naar de finish tijdens een natte Kerkpolderloop (net voor het interview)

Ook vallen de Hoka’s mij niet tegen. (Fred heeft hier zojuist de Kerkpolderloop mee volbracht red.)

Volg je de OS in Rio en zo ja wie? 

Ik volg Rio hap-snap, maar ben niet zo’n ‘sportkijker’.  Dat geldt voor alle sporten, alhoewel ik de Tour de France wel grotendeels volg.

Choukoud of Schippers?

Beiden geweldige atleten. Lastig om een keus  te maken, het hangt er van af waar je van uit gaat. Choukoud is atleet van Haag Atletiek, dus dan is het voor mij  als lid van HAAG niet moeilijk kiezen: Choukoud.

Echter vanuit landelijk-sporthistorisch oogpunt kies ik voor Dafne met haar – vaak letterlijk – baanbrekende prestaties.

Leuke anecdote hardloopwedstrijd of loop?

Ik stond een keer na een wedstrijdloopje in Harwich onder de douche en raakte aan de praat met een dame (de douches in de dameskleedkamers deden het niet, daarom kwamen zij zich bij ons wassen). We hadden het zo over de zojuist gelopen wedstrijd en hoe het was gegaan. ’s Avonds gingen alle lopers weer met de boot terug naar Nederland. In de vertrekhal raakte ik aan de praat met een dame, en vroeg haar zo hoe het lopen was gegaan. Zegt die dame: “Dat weet je toch, we hebben het daar vanmorgen nog uitgebreid over gehad onder de douche!” Waarop ik enigszins beschaamd zei: “Oh sorry, ik herkende jou niet zo snel met kleren aan”…..

Geplaatst in Blogverslag hardloop wedstrijd, interview | Tags: , , , , | 3 reacties

met nieuwe schoenen door de plassen

Na een internet bestelling te hebben geretourneerd (de Mizuno Sayonara bleek toch wel erg ruim te vallen) probeerde ik het wat kleinere paar uit bij de Kerkpolderloop.

Een nul-meting, want de dag er voor was ik terug gekomen van vakantie. De laatste vakantiedag had ik me nog afgebeuld op het strand, maar was desondanks toch wat zwaarder terug gekomen.

Dit was de eerste keer dat ik van de dit jaar nieuwe locatie starte. Sportcenter is tweeswekelijks de tegenpool van “Onder Ons”., het knusse clubhuis van de Delftse Ijsclub en de Bertus Trimmers. het 5km rondje is deels hetzelfde en had dan ook weinig verrassingen. Of het moeten de grindplassen die vol met plassen lagen zijn. Een grote zomerbui teisterde Den Hoorn en omstreken. Ondanks het slechte weer is de opkomst niet slecht. Het is al aardig druk als ik nog geen 10 minuten voor de start arriveer. De meeste toppers zijn er niet. Ik kan er mijn voordeel mee doen, al is de 12e plaats vandaag totaal onbelangrijk

Wederom lukt het me niet om echt rustig te beginnen, ik haal twee lopers in, en  laat me pas na de eerste kilomter  een beetje terugzakken. Het gat met clubgenoot Marcel wordt steeds groter. Als we op het standaard gedeelte van het parcours komen vind ik mijn nieuwe ritme. Na 3,5 km hoor ik een apart geluid. Flats, flats, flats, De regen is minder hard, maar de weg nog nat, Het zijn onmiskenbaar  de blote voeten van Marlon Voorn die me voorbij stiefelen.

Ik kan nog wat aanzetten, maar Marlon kan ik niet meer volgen. Eenzaam vervolg ik mijn race naar de finish. De tijd – na de vakantie, geen training, net uit bed – is niet heel bijzonder, zeg maar gerust matig, maar dat was te verwachten. De training en echte wedstrijden kunnen weer gaan beginnen!

FredvdGon-kerkpolder.jpgNa afloop houd ik een interview met collega loper/blogger Fred van der Gon. Na genoeg lekkere koffie ga ik weer huiswaarts.

foto’s: Mattijs van Dulkenraad en Bas van Binnendijk

 

Geplaatst in Blogverslag hardloop wedstrijd | Tags: , , , , | 1 reactie

Zwaar beladen over de (Maas)dijk

maasdijkIn het Westland ligt een dijk, die ik ken van doorgaande weg naar Hoek van Holland. Onderweg kom je er ook een dorp tegen dat onder de dijk ligt: Maasdijk. Dat was de locatie van een bruisende feestweek met op de zaterdag de VTM loop.  Aangezien ik in het klassement van het Agium runcircuit wil komen, diende ik hier mee te doen. De volgende race is in mijn vakantie (Bradelierloop) en de laatste loop is mijn kans om vijf races te voltooien. Dit was dus nummer vier. Helaas wel midden in mijn rust periode van 3-4 weken. Inmiddels 2 kilo zwaarder en een volle buik van een heerlijk  copieus ontbijt. ter plaatse propte ik ook nog veel sportdrank en een banaan naar binnen.

Zwaar beladen arriveerde ik in het dorp. Bij binnenkomst, meteen onderaan de dijk, zat er een mini zwart -wit autootje voor me, met de lokale held (of dorpsgek zo u wilt). Zwaailichten op het dak en overal toeteren en aangesproken worden. Ik kon de auto pal bij de start kwijt op een zijweggetjes met drankhekken en rood witte linten. Terwijl ik mij naar de sporthal spoedde voor mijnnummer kwam ik Alrik tegen. Met de  allesloper van Haag atletiek had ik vorig jaar een mooie Meijendelloop beleeft en ook bij de Beach Run liepen we een stuk samen.

auto-VTM loop (32).jpgIk had het over lekker loopweer, met 21 graden, toen de zon genadeloos doorbrak. Weinig wind en een uur later liep iedereeen al te puffen bij de start. Veel bekende gezichten weer en de Maasdijkers maakten er met een startende bloes brodder , (jawel door het gekke autootje dat ik eerder noemde door het startvak gereden.) een heel feest van.

start_VTM loop (40)

Een enorme massa mensen (hoop na-inschrijvers) waren op deze zomerdag op de loop af gekomen. Zelf maakte ik me geen illusies over goede tijden of een mooie klassering. 20 minuten was de richttijd op mijn 5 km.

Ik zag voor me de Spartanen Michael M en Michael G hard weg spurten. Ook Mattijs had een voor zijn doen snelle start, die hij helaas dit keer moest bekopen met een inzinking in de 2e ronde. Hij was toen al voor mij door gekomen, terwijl hij nog een rondje moest.

AV1-VTM loop (122)n de eerste kilometer haalde ik redelijk wat mensen in. In de tweede kilometer kon ik aanhaken bij een groepje lopers , en werd weer ingehaald door een paar anderen e in de rustige derde kilometer, die ik vervolgens in de laatste twee kilometers weer kon terugpakken. Het was heet en het lukte me niet een vlakke race neer te zetten. (De eerste en laatste kilomter waren weer het snelst). Ook de 20 minuten grens doorbrak ik niet, maar meer zat er vandaag niet in.

MichaelM-winaarvtmloopMet een spons, drankje en een bloes brodder shirt keek ik naar de attracties voor kinderen en volwassenen. En passent zag ik Michael G. van Sparta als eerste binnenkomen in een bizarre 31.39 een PR voor hem. In de kopgroep was Michael vertegenwoordig met mede Spartaan Michael M  , en twee lopers van Rotterdam Atletiek , waaronder NL kampioen halve marathon masters, Patrick Kwist. 5 km loper  Jeroen van Aken (Agium) completeerde het vijftal. Laatstgenoemde werd ook makkelijk eerste op de korte afstand en kon voortgetrokken door zijn snelle medelopers een snelle tijd neerzetten, die maar net boven zijn PR ligt.

Op de 10km werd Patrick 2e, Habtom 3e en Pieter Bakx (ook RA) werd 4e. Rene de Lange (Agium Runners)kon na een goed gelopen tweede deel de 5e plaats pakken in een mooie 33.30.  Bij de dames waren Fanos Tekle en Carla Ophorst (55+ jaar!) een klasse apart.

 

Geplaatst in Blogverslag hardloop wedstrijd | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Omloop Ter Heijde 2016

Weerzien met het strand

De omloop ter Heijde stond weer als vaste prik deze vrijdag op de agenda. Wederom zou ik de 5 km lopen en bij de 10 km als toeschouwer/supporter mijn opwachting maken. De organisatie had (na aandrang van trouwe lopers) besloten om het oude parcours in ere te herstellen. Ook is de loop nu onderdeel van het Agium Runners circuit, dat een klassement beslaat van een select aantal loopjes in Midden Delfland en Westland.

Vanuit mijn werk was het behoorlijk aanpoten om op tijd over de snelwegen en binnendoorweggetjes het buurtschap bij Monster de bereiken. Gelukkig had ik me in de tijd vergist en bleek ik nog een half uur over te hebben, nadat ik enigszins gespannen mijn nummer had opgehaald in dorpshuis Het Vrondel. Ik zag al weer  veel bekenden: lopers van mijn eigen club en recidivisten, die het circuit “onveilig maken” met hun snelle beenwisselingen.

Toppers ter plaatse in Ter Heijde

Tot mijn verrassing was ook de regionale toploper Mike Teekens zich aan het warmlopen voor de 5 km. Hij had de dag erna een snelle 5000 meter in Belgie en zou het vandaag “rustig aan” doen. Iets wat ik maar voor kennisgeving aan nam, want ik heb Mike nog nooit rustig zien lopen (of rustige uitslagen zien lopen).

Ik probeerde niet te fanatiek van start te gaan op het eerste deel van het parcours wat ongewijzigd bleef. Het was een plaats zoeken in het gedrang langs de paaltjes en smalle fietspaden, met de wind vol op kop. Clubgenoot Pascal van den Bosch had hier behoorlijk last van. Hij liep voorin een groepje van ongeveer 12 man met daarbij…Mike Teekens , maar ook schrijver dezes. ik versnelde zelfs even om in ieder geval te kunnen beleven dat ik de eerst kilometer net zo snel als deze topper kon afleggen. In 3.44 kwamen we door. De agiumrunners om mij heen (incl. Mike) versnelden en het groepje viel uit elkaar. Ik kon naar de eennalaatste loper komen, iets wat niet vervelend was omdat deze lange Olympus 70 loper veel wind voor me opving. Op het moment dat we naar links heuvel op gingen kon ik overnemen. Een kleinere loper in het wit bleef steeds 50 meter voor me en had een zelfde opbouw. De Olympus loper moest lossen en ik kon nog 2 lopers inhalen, alvorens we het strand op gingen.

Struinen over het strand

Wat was het hier prachtig. De zon scheen in het gelaat, zee en  strand wisselden een mooie warme gloed uit. Bovendien hadden we de wind in de rug en was het niet heel mul als je het juiste spoor volgde. Even leek het alsof ik alleen in een flow op een andere planeet ronddoolde. Met een blij gevoel zwaaide ik naar een eenzame toeschouwer, die ik van verre al herkende. Sportfotograaf Jeroen Tibbe, drukte uiteraard weer een paar mooie plaatjes af. Hij heeft echt een neusje voor de juiste locatie bij een wedstrijd.

Voor me zag ik delen van de nu totaal versplinterde kopgroep, met de snelste dame (ook van Olympus 70) niet ver voor me. Ik kwam langzaam dichterbij en sloot aan het einde van het strand aan bij een loper in het geel. Ik spoorde hem aan om samen met mij door te gaan (“hij had me al succes gewenst). Samen kwamen we bij een ervaren loper van de Koplopers, die het lastig had door de mulle strandopgang.  De loper in het geel moest lossen.

Laatste kilometer

Eenmaal op het verharde plaatste de andere loper een versnelling. ik dacht dat we nog meer dan 600 meter hadden te gaan, maar langs de reddingsbrigade vermoedde ik dat we geen lokaal lusje meer moesten afleggen zoals voorheen. Nog geen kleine minuut achter me probeerde clubgenote Lia Yian  tevergeefs de 2e plaats te bemachtigen bij de vrouwen.Onder luide aanmoedigingen van een paar Haagse Spartanen zette ik samen met een achteropkomende twintiger een lange sprint in. Om de hoek had ik de man van De Koplopers te pakken, de twintiger had een te grote voorsprong voor de resterende 100 meter. Met een tevreden gevoel plofte ik over de finish. Een 11e plaats, een groen shirt en een verfrissend spordrankje waren mijn deel.

Michael Megos voor eerste keer winaar bij 10 km

Na afloop genoot ik langs de kant van de  na mij gestarte 10 km, die weer zeer druk bezet was. AV Sparta deed het wederom weer erg goed door de lokale favorieten flink tegen gas te geven. na de eerste ronde liepen er 3 geelhemden in het voorste deel.

Michael Megos won uiteindelijk voor de eerste keer in Nederdand en deed dit  door Michael Gebrewinet te verslaan. Een week eerder waren de rollen nog omgedraaid. Locale toploper Rene de Lange voorkwam een totaal geel podium door Membrathom  voor te blijven. Deze Spartaan wist thuis favoriet Arco Poot (Olympus 7o) met een laatste jump naar plaats 5 te verwijzen. Na afloop was het weer gezellig bij de prijsuitreiking en met een gratis loterij met een mooie fiets als hoofdprijs.

Geplaatst in Blogverslag hardloop wedstrijd | Tags: , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Spartanen succesvol tijdens Jubileum Molenloop

De 25e Molenloop in Voorburg werd traditioneel opgeluisterd met zon en warm weer. Ook de clown Ronald McDonald bezocht sportpark Westvliet tezamen met honderden enthousiastelingen uit de regio . De kinderloop van 1 km en de scholenloop van 2,5 km beten het spits af. De kinderen verdrongen zich om een goed plekje te bemachtigen bij de start en gaven maar weinig gehoor aan de oproep van de clown om de warming up bij de hoogspringbak bij te wonen.

Scholenloop

Bij de meisjes pakten de atletes (Hebe Chadwick AV40, Donna Polet en Merel van Dam) het podium, terwijl bij de jongens de voetballers de top drie bevolkten. (Jesse de Brouwer won voor Wies Polderman). De beste School was dit jaar basisschool Essensteijn, die de prijs weer heroverde op Pius X.

5 KM, lopend met de (eeuwige) jeugd

Daarna was het de beurt aan de 10 en 5 km lopers die afzonderlijk van elkaar vertrokken. De loop werd weggeschoten door stadsgenoot en oprichter van de Molenloop, Pim van der Lek.

De 5 km was sterk bezet met lopers die van heinde en ver kwamen. Zelf liep ik mee in het teamklassement en had hier voor de hulp , van de junioren waar ik trainer van mag zijn, ingeroepen. Naast mij zag ik trainingsmaatje Marcel Horrocks, die mij nooit veel ontloopt qua tijd en Jia Lian, die ook  bijna altijd goed is voor een tijd onder de 20 minuten.

Voor mij clubgenoten Robin K , Benno L, Vincent T en Membratom F., die favoriet was voor de overwinning. De junioren (een meisjesteam en een jongensteam) had ik goed opgewarmd aan de start afgeleverd. Ook had ik hen voorzien van het gele jubileumshirt dat de lopers als herinnering kregen. “Krijgen we geen medaille”, was bij een paar meiden de teleurgestelde reactie. Voor sommigen was het de eerste keer dat ze een 5 km liepen. Het klassement bestond uit de beste 5 tijden opgeteld.

Onder de begeleidende woorden van voorzitter Helen Gonzalez klonk het startschot. Niet te snel, maar toch redelijk voorin probeerde ik  weg te gaan. Met twee scherpe bochten waren we van de baan op het Schrepelpad. Daar werd ik eerst gepasseerd door Benno, die er goed de sokken in zette. Daarna kwam Jia Lian en na het bruggetje ook Marcel langszij. met zijn drieen vormden we een treintje onder aanvoering van Marcel.

Aanhaken en afhaken

AV Sparta_molenloopDe trein maakte vaart en langs de Vliet konden we Benno achterhalen. Aan het einde van de Heerenstraat, werd Benno gepasseerd, die niet kon aanhaken maar ook niet instortte. Inmiddels waren er twee jeugdige lopers van begin 20 aangesloten. Voor mij was het een voordeel dat ik met de juniorenploeg het parcours had verkend en niet -zoals de jeugdige concurrenten -werd verrast door de scherpe bochten in park Vreugd en Rust.

De zon kwam lekker door en ik verwenste het feit dat ik me de avond tevoren iets te veel had gestort op de bij mij thuis georganiseerde BBQ. Vlees en alcohol is nou niet een goede voorbereiding. Bij de 3km kreeg ik het dan ook lastig en alleen Marcel leek de tempoversnelling van de jongen met het blauwe shirt te kunne volgen. Ik temporiseerde, Jia Lian dook in het gat, maar de groep viel uit elkaar. Over de Wijkerbrug  kon ik weer aansluiten bij Jia lian en de andere jongen, terwijl Marcel uit liep. Jia Lian zette met nog 1 km aan en liep op  dat moment als eerste dame.

Supporter Ton “de witte Keniaan”, waarschuwde Jia lian voor mijn aanwezigheid, maar hij had beter kunnen waarschuwen voor een dame (Heather bray) die met snelle passen zowel mij als Jia Lian passeerde vlak voor het parkeerterrein met nog 500 meter te gaan. Zelf probeerde ik nog naar Marcel toe te lopen, maar ik kon het gat niet meer dichten. Jia Lian had ook geen versnelling meer en  zo eindigde zij als tweede dame in 19.36, vier seconden voor Benno. Zelf noteerde ik 19.26 (20e plaats), drie seconden achter Marcel.

Vooraan won Membrathom in 15.58, net voor Timo de Geus (16.03). Clubgenoot en (nog junior) Robin Kuipers liep wederom een PR in 17,31 en werd hier mee 10e.

Molenloop_lucasen jandeKw

Trainer Jan voor de aanstormende jeugd (Lucas)

Mijn teamgenoten de AV Sparta junioren deden het allemaal helemaal prima. Met tijden tussen 23-26 minuten werd menig senior lid de hielen laten zien.

Lucas, Joost, Caylan, Sjoerd, Noelle, Morgann, Simon, Nikki, Nora, Blom en Helen super gedaan! Het resulteerde in een 2e plaats voor het jongensteam en een 4e plaats voor het meisjes team.

junioren-molenloop

Winnaar werd TC Leeuwenhorst uit Noordwijkerhout die 2 minuten sneller was dan de AV Sparta jongens ploeg. TC Leeuwenhorst 3 pakte de derde plaats.

 

10 Km gewonnen door Michael Gebrewinet en Janna van Dijk

JoeriBorgstein16

Joeri had er zin in

Een geconcentreerde Joeri Borgstein vertrok als eerste van en om de atletiekbaan. De atleet van AV Sparta Voorburg was gebrand op een goed resultaat en werd uiteindelijk knap 3e. Hij was uiteindelijk niet opgewassen tegen de snelle rising star Michael Gebrewinet (clubgenoot bij Sparta Den Haag).

 

MichaelG-molenloop2016

Winnaar Michael pakte wederom de zege

De winnaar van vele wedstrijden zoals de omloop ter Heijde, Royal Ten en de Dios Lenteloop pakte  ook  hier onbedreigd de winst en zette Leslie Noya van Haag atletiek op ruim 2 minuten.

Michael had een magnifieke tijd van 33.22 minuten, wat echter nog niet genoeg was om het oude parcoursrecord van jeroen Bonnes, te verbeteren. Bij de dames verbeterde winnares Janna van Dijk haar eigen parcoursrecord tot 39.

 

 

Verwarrende strijd om beste Leidschendam-Voorburger

De beste atleet uit de gemeente Leidschendam-Voorburg konden ook meedoen in een apart klassement en een dinerbon bij Fratelli winnen. Arthur Camps (HRR) was de snelste in deze klasse op de 5 Km en Joeri Borgstein (10km) pakte de waardebon bij de heren. Sarah Bent en Elly van der zee waren bij de vrouwen de gelukkigen.

Zowel bij de heren (5km) als dames (10km) werden de snelsten niet op het podium geroepen als gevolg van een verkeerde registratie.  Elena van Eeden uit voorburg was 2 seconden sneller dan de dame op het podium, terwijl ook Robin kuiper abusievelijk op het podium werd gehesen.

 

Geplaatst in Blogverslag hardloop wedstrijd | Een reactie plaatsen

Zandmotorun

Een laatste test voor “Rotterdam”. In tegenstelling tot vroeger dacht ik nog even een prikkelende wedstrijd voor de marathon in te lassen. Er waren wat regionale 10 km loopjes, maar toch koos ik voor de Zandmottorun, die een primeur had. Op de Zandmotor –een woest stuk strand tussen Kijkduin en Monster -dat ecologisch wordt “teruggegeven aan de natuur” werd een unieke loop georganiseerd door een team Haagse Roparunners. Dus met een goed doel in gedachte, namelijk geld verzamelen ten gunste van de kankerbestrijding.

ZandmotorRun 2016 Foto 0007ZandmotorRun 2016 Foto 0004Pittig mul zand, waar je lekker in weg zakt op een aan de natuur overgelaten vlakte. En ik had ook nog eens de spikes ondergebonden, een slimme zet zo leek, maar achteraf helemaal niet, want het leverde me fikse spierpijn op. Iets wat ik al 3 maanden niet meer kende maar waar ik pas de dag voor de marathon van verlost was. De opkomst was erg goed, de PR machine was dan ook al op volle toeren aan het draaien. Ook zag ik weer veel bekende vrijwilligers van vnl. Haag atletiek, maar ook lopers uit Utrecht die assistentie verleenden. Fotograaf Jeroen Tibbe stond klaar met de camera, iets wat blogger/hardloper Fred van der Gon ook deed. Hij snelle me voorbij tijdens het inlopen en reageerde lachend toen ik hem “valse start” toeriep.

Bijna 500 mensen waren op deze nieuwe loop die deels op het parcours van de meeuwen makrelen loop startte. de lopers hadden de keus uit 5 of 10km. Ik deed de laatste afstand. Bij de start keek ik om me heen en zag veel lachende recreanten die giebelend de warming- up deden en weinig snelle lopers. Hier zou ik wel een mooie uitslag kunnen neerzetten,bedacht ik me even

Over het verloop van de wedstrijd zal ik kort zijn, ik had het zeer warm en haalde uitgekookt de finish. In de zin van uitgeput en gekookt dan. Er gebeurde iets vreemds: ooit waren er loopjes waar ik door niemand werd ingehaald, nu was het andersom: ik heb niemand ingehaald! Wel kan ik zeggen dat ik als allereerste ooit de wedstrijd ben ingegaan.

Na 30o meter werd ik ingehaald door de sterke latere winnaar. Op 4 kilometer lag ik nog derde, maar de pijp ging langzaam op en ik wilde mijzelf ook niet over de kop lopen (wat ik in feite al had gedaan). met een tijd van dik in de 45 minuten (logisch) eindigde ik  nog net in de top 10.

Na afloop was het erg gezellig met veel bekenden waaronder de Aloha lopers een een feestelijke verloting.

 

 

Geplaatst in Blogverslag cross, Blogverslag hardloop wedstrijd, Goede Doelen, Road to Rotterdam | Tags: , , | 1 reactie

Road to Rotterdam, part 3: Lange duurlopen doen

In deze serie blogposts beschrijf ik de weg naar de derde Rotterdam marathon 2016, 20 jaar na mijn eerste 42,2 kilometer.

Vorig jaar had ik ze dan eindelijk gedaan. De lange duurlopen. Volgens goeroe , KlaasLokmeervoudig Nederlands Kampioen en auteur van “het duurloopmisverstandKlaas Lok, moet je die niet te veel doen en zeker niet te langzaam (liefst een wat pittige wisselduurloop).

Dit jaar deed ik de duurloop alleen. De eerste tikte ik bij ruim 30 kilometer af, al was dat in twee etappes. Sóchtends nog training gegeven aan de jeugd in Meijendel. meijendel-watertoren (2)Daarna als afsluiter van de laatste keer, lekker pannenkoeken eten en weer door. Het was heerlijk weer en ik heb Meijendel van alle kanten gezien, de gele paaltjes, groene, rode, blauwe en witte. Van Ganzenhoek en Wassenaarseslag naar Watertoren en Waalsdorpervlakte. Bij deze laatste plaats, kwam ik een vrouwelijke loopster tegen die ook voor Rotterdam aan het trainen was. Via het Haagse Bos had ik opeens al 26 km er op zitten en was het nog even stroef doorlopen voor de rest.

Duurloop twee had ik iets anders ingepland. Ik wilde de Dobbeloop doen, maar ook veel trainingskilometers maken, en dan wel in verschillende tempo’s. De oplossing was als volgt:7  km naar Nootdorp lopen in Z1 en dan medoen aan de 15km Dobbeloop in het marathontempo Z3 (of een best case scenario tempo van 4.36min . per km). adizero-boston-boostDe bidon en de belt met gels en dadels werden ook meteen weer uitgetest, net als de nieuw verworven Adidas Boston Adizero. Nu ik dit schrijf besef ik dat alle Rotterdam edities op Adidas zijn gelopen.

Ru(i)stig richting Nootdorp

Een tikkeltje zenuwachtig en na lange voorbereiding ging ik deze 1e paaszondag op pad. Het was zo rustig dat ik me alleen op de wereld waande. Alleen het fluiten van de vogels en het ruisen van de wind hoorde ik. Een tempo van 8km per uur zou me nog 15 minuten geven om startnummer te halen en een warmping up te doen en mijn kleding in de kleedkamer van de knusse Nootdorpse Ijsclub achter te laten. Even werd het penibel, toen ik verkeerd liep en dacht (te) laat te arriveren. Het bleek maar een kilometer om te zijn en ik had automatische het tempo verhoogd. De zon had vrij spel en zo arriveerde ik tijdig voor de start.

Lees hier het verslag van de Dobbeloop.

Na afloop had ik nog energie over en ging voor de resterende kilometer. Al na 1km moest ik weer terug, want ik beseft dat mijn looppet nog in de kleedkamer lag.  Het weer rustig teruglopen viel me alleszins mee en in plaats van 30 maakte ik de 33 kilometer vol zonder veel problemen of spierpijn.

Geplaatst in Blogverslag hardloop wedstrijd | Een reactie plaatsen